Glaucium corniculatum - Siwiec pomarańczowy

Siwiec pomarańczowy, znany również jako siwiec pomarańczowy o owocach w kształcie rogu, to piękna dzika roślina, którą można czasem spotkać w cieplejszych regionach, gdzie wyrasta na ubogich, rozpalonych słońcem glebach. Cała pokryta włoskami, tworzy kępę pięknie powcinanych, sinozielonych liści, nad którymi wiosną pojawiają się duże, pomarańczowoczerwone kwiaty maku polnego. Ten siwiec żyje tylko tak długo, jak potrzeba do wyprodukowania nasion. Przedłuża swój gatunek, rozsiewając się tam, gdzie znajdzie dogodne miejsce.

Siwiec pomarańczowy należy do rodziny makowatych. Ten gatunek botaniczny występuje w południowej Europie, Azji Mniejszej, Afryce Północnej i Azji Środkowej. Jego naturalnym środowiskiem są suche nieużytki, piaszczyste zbocza, kamieniste miejsca, pobocza dróg, zarośla typu makia i obszary nadmorskie. Siwiec ten tworzy najpierw rozetę owłosionych, podłużnych, falistych, pierzastoklapowanych liści o pięknej szarozielonej, niebieskawej barwie. Cała roślina osiąga wysokość od 15 do 40 cm. Kwitnie od marca do czerwca, zależnie od klimatu. Kwiaty są pojedyncze, mają od 3 do 5 cm szerokości i składają się z płatków o satynowej fakturze, w kolorze od pomarańczowoczerwonego do pomarańczowożółtego, ozdobionych u nasady brunatnoczarną plamą. Pąki kwiatowe są bardzo owłosione. Wyrastają na wzniesionej, rozgałęzionej i owłosionej łodydze, na której znajdują się pokryte niebieskawym nalotem woskowym, podzielone liście o wcinanych brzegach. Owocem jest długa, wzniesiona łuszczyna o długości od 11 do 20 cm, przypominająca róg, która uwalnia nasiona podczas wysychania. W ciepłym klimacie roślina kiełkuje jesienią, a jej liście utrzymują się przez zimę.

Jeszcze 50 lat temu siwce były bardzo pospolite na naszych piaszczystych wybrzeżach, lecz te rośliny jednoroczne lub dwuletnie obecnie silnie się wycofują. To dobry powód, aby wprowadzić je do naszych ogrodów, gdzie mogą swobodnie wędrować, pojawiając się w różnych miejscach. Siwiec pomarańczowy chętnie zasiedla ogrody skalne i suche skarpy, w towarzystwie innych dzikich roślin, takich jak komonica zwyczajna, wyki czy maki kalifornijskie. Uwaga: roślina ta nie przepada za konkurencją, dlatego często można ją spotkać zupełnie odizolowaną, w niegościnnych miejscach!