Fuksja Ernie

Fuksja 'Ernie' to kompaktowa odmiana mieszańcowa o pokroju wzniesionym, ceniona za długie kwitnienie i eleganckie, małe dzwoneczki w dwóch kolorach. Jej pojedyncze kwiaty, łączące intensywny różowoczerwony kolor z jasną bielą, tworzą pełen świeżości kontrast. To odmiana przeznaczona do kompozycji kwiatowych w donicach, skrzynek na kwiaty i chłodnych miejsc na tarasie.

Należąca do rodziny wiesiołkowatych fuksja 'Ernie' zalicza się do obszernej grupy ogrodowych fuksji mieszańcowych, powstałych ze skrzyżowania kilku gatunków botanicznych. Spotyka się ją również pod ogrodniczym synonimem 'Sunbeam Ernie'. Jest to chroniona odmiana, wprowadzona na początku lat 2000. Roślina tworzy niewielki krzew o pokroju wyprostowanym, gęstym i naturalnie rozgałęzionym, wysoki i szeroki na około 40 cm . Pędy, od jasnozielonych po czerwonawe w zależności od stanowiska, są dość elastyczne. Ulistnienie jest sezonowe lub częściowo zimozielone, zależnie od warunków zimowania. Liście są naprzeciwległe, owalne do lancetowatych, drobno ząbkowane i intensywnie zielone, dzięki czemu pięknie podkreślają kwitnienie. Od czerwca–lipca aż do przymrozków, a czasem już od maja pod osłoną, w kątach liści pojawiają się małe, zwisające dzwoneczki. Są pojedyncze, złożone z wydłużonej rurki, czterech szeroko rozchylonych działek kielicha w kolorze fuksjowym do intensywnie różowego oraz lekko żyłkowanej na różowo, białej korony. Wystające pręciki dodają całości delikatności. Każdy kwiat jest mały i lekki, lecz ich nieprzerwane pojawianie się nadaje roślinie efekt obfitego kwitnienia.

Fuksję 'Ernie' uprawia się w donicach, ale można ją również sadzić na pierwszym planie sezonowej rabaty, na osłoniętym stanowisku. Na tarasie dobrze komponuje się z jasnozielonym ulistnieniem wilca 'Sweet Caroline Light Green', cytrynową lekkością turzycy oszimskiej Everillo®, miedzianymi refleksami żurawki 'Marmelade' i srebrzystymi, przewieszającymi się pędami dichondry srebrzystej 'Silver Falls'. Rośliny te podkreślają delikatność jej kwiatów, nie przyćmiewając ich, i tworzą kolorowe, pełne energii kompozycje kwiatowe w donicach, efektowne od początku lata aż do jesieni.

Odkryta w Santo Domingo w XVII wieku i zaaklimatyzowana w Europie, została nazwana fuksją (a nie „fuschia”) na cześć niemieckiego botanika o nazwisku Fuchs. Pochodzące z Ameryki Południowej fuksje botaniczne stopniowo zaczęto rozmnażać. Obecnie miałoby istnieć około dziesięciu tysięcy mieszańców!