Pelargonia pachnąca Bontrosaï

Pelargonium graveolens Bontrosaï to naturalna mutacja pelargonii o silnym zapachu lub pelargonii cytrynowej, ceniona za swoje niezwykłe, lecz urzekające, aksamitne liście, całkowicie pofalowane, pomarszczone i poskręcane. Rośnie wolniej niż gatunek typowy, ale jej liście mają ten sam intensywny aromat, przywodzący jednocześnie na myśl różę i cytrynę. Jej letnie kwitnienie jest również takie samo: drobne różowe kwiaty z bordowoczerwonymi żyłkami zebrane są w niewielkie baldachy. To wyjątkowa, niezwykła i oryginalna roślina, którą warto posadzić w ładnej donicy lub uformować jako bonsai! Jest wrażliwa na mróz, dlatego na zimę należy przenieść ją do miejsca nieprzemarzającego.

Pelargonium graveolens występuje w dwóch oddzielonych od siebie regionach Afryki Południowej, a także w Zimbabwe i Mozambiku, gdzie klimat charakteryzuje się gorącymi, wilgotnymi latami oraz bardzo łagodnymi zimami. Jest to wieloletnia krzewinka, ale niemrozoodporna. Podobnie jak wszystkie pelargonie, należy do rodziny bodziszkowatych. W naturze roślina upodobała sobie obszary górskie, zwłaszcza wilgotne wąwozy. Jej krzaczasty pokrój tworzą owłosione pędy, które z czasem drewnieją i pozwalają roślinie powoli osiągnąć 40 cm wysokości i szerokości (a w otwartym gruncie nawet nieco więcej). Regularne przycinanie pozwala zachować jej ładny, zwarty pokrój. Jej niezwykłe ulistnienie tworzą głęboko klapowane, silnie pofalowane liście, których nabrzmiały wygląd może przypominać ślady żerowania mszyc. Są miękkie i aksamitne w dotyku dzięki obecności licznych włosków wydzielających bardzo aromatyczny olejek eteryczny. W zależności od obserwatora i pory roku jej zapach może być odbierany różnie: balsamiczny, cytrynowy lub przypominający miętę, natomiast latem wyraźniej przywodzi na myśl różę. Kwitnienie trwa od czerwca do października. Kwiaty są zebrane w główki po 10–15 drobnych kwiatów o świeżej, lekko liliowej różowej barwie. Mają 15 mm średnicy, są delikatne i zapewne mniej efektowne niż kwiaty klasycznych mieszańców, wieloletnich lub jednorocznych, ale za to bardziej autentyczne. Dwa górne płatki, żyłkowane na bordowo, są większe od trzech dolnych. Roślina jest płodna i wytwarza kilka owoców, w przeciwieństwie do mieszańców z grupy Rosat, które najczęściej są sterylne.

Przy lekkim dotknięciu Pelargonium graveolens Bontrosaï wydziela dość intensywny zapach, który pozostaje na palcach i odstrasza komary. Posadź ją więc w doniczce w domu lub w gruncie, w miejscu, w którym będziesz mógł jej dotykać: przy obrzeżu ogrodowej ścieżki albo w donicy na tarasie czy w werandzie. Pewnego dnia, tuż po deszczu, zatrzymaliśmy się oczarowani przed rabatą pachnących pelargonii i przez dłuższy czas rozkoszowaliśmy się małą symfonią delikatnych zapachów.

Jej liście są czasami wykorzystywane w przemyśle perfumeryjnym do pozyskiwania esencji różanej, a Anglicy zbierają jej kwiaty, aby aromatyzować nimi swoje „Jellies” (galaretki)... Spróbuj aromatyzować potrawę kwiatami pachnącej pelargonii — to działa! Jadalne liście wykorzystuje się w sałatkach owocowych oraz do przygotowywania potpourri.