Eukaliptus gałkowy (nasiona) - Eucalyptus globulus

Eukaliptus gałkowy, zwany także eukaliptusem błękitnym, jest jednym z najbardziej okazałych gatunków tego rodzaju i jednym z najbardziej cenionych ze względu na olejek eteryczny. W rejonach o łagodnym klimacie, nad morzem, szybko osiąga imponujące rozmiary, tworząc piękne drzewo w ciągu niespełna 10 lat. Jego młodociane, sinozielone i dekoracyjne liście wydłużają się i przybierają ciemniejszą barwę w wieku dorosłym. Kremowobiałe kwitnienie pozostaje mało widoczne wśród gęstego ulistnienia, ale masywny pień niewątpliwie przyciąga uwagę. Ten olbrzym najlepiej rośnie w pełnym słońcu, na glebach ubogich w wapń lub niewapiennych, lekko wilgotnych, ale dobrze przepuszczalnych. Stanowi okazałe drzewo kształtujące krajobraz, przeznaczone do sadzenia w dużych ogrodach i parkach.

Eucalyptus globulus należy do rodziny mirtowatych. Rodzaj Eucalyptus, pochodzący w większości z Australii, obejmuje ponad 800 gatunków, w tym niektóre z najwyższych obficie ulistnionych drzew na świecie, takie jak Eucalyptus regnans. Eucalyptus globulus również należy do tych olbrzymów: w swoim naturalnym siedlisku, w południowo-wschodniej Australii i Tasmanii, może osiągać 70 metrów wysokości. Jego przydomek „eukaliptus błękitny” pochodzi od sinozielonego nalotu woskowego pokrywającego młode liście. Anglicy nazywają go „drzewem gorączki”, ponieważ potrafi osuszać bagna, ograniczając w ten sposób rozmnażanie się komarów. Gatunek został sprowadzony do cieplejszych regionów Francji w 1860 roku przez botanika Prospera Ramela i doskonale się tam zaaklimatyzował dzięki łagodnym zimom oraz dużej ilości słońca. Jego tolerancja na mróz jest jednak ograniczona: znosi jedynie krótkotrwałe spadki temperatury, do około -7 °C.
W cieplejszych regionach eukaliptus błękitny rzadko przekracza 35 metrów wysokości i 20 metrów szerokości korony. W trakcie wzrostu wytwarza dwa rodzaje ulistnienia. Młodociane liście są owalne, siedzące (bez ogonka liściowego), mają od 6 do 15 cm długości i piękną srebrzystoniebieską barwę. Liście dorosłe są dłuższe (od 15 do 30 cm), mają kształt sierpowaty i ciemnozieloną, lekko sinozieloną barwę. Jego miododajne wiosenne kwitnienie często pozostaje niezauważone ze względu na niewielkie rozmiary kwiatów (około 2 cm średnicy), które tworzą kremowobiałe pompony w kątach liści. Z kolei jego pień jest prawdziwą ozdobą: złuszcza się szerokimi płatami, odsłaniając gładką korę o zróżnicowanych odcieniach, od beżowego po cynamonowy, z kremowobiałymi tonami. Istnieje kilka podgatunków, z których każdy wyróżnia się nieco innymi odcieniami.

Dzięki błyskawicznemu wzrostowi wynoszącemu 2 metry rocznie Eucalyptus globulus może osiągnąć 20 metrów w ciągu zaledwie 10 lat! Tak szybki rozwój wymaga starannie wybranego stanowiska, z dala od fundamentów budynków, ponieważ jego korzenie pochłaniają ogromne ilości wody i w dłuższej perspektywie mogą powodować problemy. Po dobrym ukorzenieniu znosi krótkie okresy suszy, ale najlepiej rośnie w dostatecznie wilgotnej glebie.

Eucalyptus globulus to monumentalny gatunek, doskonały do kształtowania rozległej przestrzeni i nadawania jej egzotycznego charakteru. Ze względu na silną konkurencję o wodę najlepiej posadzić go jako soliter. Można go jednak również zestawiać z innymi drzewami o ozdobnych liściach. Na przykład z glediczją lub glediczją trójcierniową. U jego stóp posadź na przykład Myrtus communis 'Tarentina' oraz liriope.