Austrocephalocereus dybowskii

Austrocephalocereus dybowskii (synonim Espostoopsis dybowskii) to włochata głowa starca, która zachwyca miłośników sukulentów i kolekcjonerów brazylijskich kaktusów. Jej pokrój kolumnowy i biała wełnista otulina robią duże wrażenie w jasnej werandzie lub nasłonecznionym biurze. To rzeźbiarska roślina, która nie wymaga wielu zabiegów pielęgnacyjnych.

Należący do rodziny kaktusowatych gatunek botaniczny jest pochodzący z Brazylii, a szczególnie ze stanu Bahia, gdzie rośnie w suchych środowiskach z wyraźnie zaznaczoną porą suchą i deszczową. W naturze zasiedla skalne wychodnie, w miejscach, w których woda szybko odpływa. W zależności od autora i okresu bywa także wymieniany pod kilkoma synonimami, między innymi Cephalocereus dybowskii lub Cereus dybowskii.
Roślina tworzy wyprostowane, cylindryczne pędy, z wiekiem skupione u nasady i pokryte licznymi żebrami. Areole mają mniej lub bardziej gęstą białawą wełnę, która z czasem może częściowo zasłonić skórkę; z puchu wystaje kilka mocniejszych cierni o barwie od słomkowożółtej do jasnobrązowej. Na dojrzałym pędzie pojawia się boczna strefa kwiatonośna, tak zwane pseudogłowodium, jeszcze bardziej wełnista: to właśnie w niej rozwijają się drobne białe, nocne kwiaty. W naturze ten kaktus tworzy kilka wyprostowanych kolumn, które mogą osiągać od 2 do 4 m wysokości i około 6–8 cm średnicy. W uprawie doniczkowej rośnie znacznie wolniej: zależnie od warunków uprawy osiąga od 1 m do 1,50 m wysokości i od 30 do 50 cm szerokości . Kwitnienie w pomieszczeniach jest rzadkie.
Jego ciernie wymagają oczywiście ostrożnego obchodzenia się z rośliną.

W pomieszczeniach ta brazylijska „głowa starca” wymaga jasnego światła, a w miarę możliwości kilku godzin słońca, raczej suchego powietrza o wilgotności od 30 do 50% oraz temperatury od 18 do 28 °C. Unikaj wystawiania jej na temperaturę poniżej 10 °C. Potrzebuje słońca, a chłodne i wilgotne warunki zwiększają jej podatność na problemy. Możesz ustawić ją w bardzo jasnym salonie, ogrzewanej werandzie lub biurze w pobliżu dużego okna.

Austrocephalocereus dybowskii może bez problemu spędzać lato na zewnątrz, jeśli będzie stopniowo przyzwyczajany do pełnego słońca, osłonięty przed nadmiernymi opadami i wniesiony do pomieszczenia, gdy nocą temperatura spadnie poniżej 10 °C. Uwielbia ciepło, wymaga gleby dobrze przepuszczalnej i należy go podlewać dopiero wtedy, gdy podłoże całkowicie wyschnie.

Aby stworzyć aranżację w stylu „pracowni artysty”, posadź go w doniczce z terakoty lub surowego gresu i zestaw z roślinami o różnych kształtach: jego wełnisty pień pięknie komponuje się z falistymi formami wilczomlecza mlecznego ‘Cristata’. U ich podstawy Gasteraloe ‘D Delta’ tworzy rozetę nakrapianą bielą, która równoważy kompozycję. Starzec herreianus ‘Purple Flush’ sprawdzi się, jeśli szukasz rośliny o zwisającym pokroju. Ceropegia woodii, zawieszona w pobliżu okna, wnosi do aranżacji lekkość dzięki długim, cienkim pędom i drobnym liściom w kształcie serca.