Haworthiopsis reinwardtii - Haworsja Reinwardta

Haworthiopsis reinwardtii, oferowana również pod dawną nazwą Haworthia reinwardtii, znana jest jako haworsja Reinwardta lub haworsja pasiasta. Ten sukulent tworzy niewielkie kolumny bardzo dekoracyjnych rozet, idealne na parapety, biurka, półki i do kompozycji z kaktusami. Bardzo łatwa uprawa, niewielkie rozmiary i długa żywotność sprawiają, że jest to doskonała roślina doniczkowa, nawet dla osób, które łatwo „zapominają” o podlewaniu. Nietoksyczna dla kotów i psów, nadaje się również do wnętrz, w których przebywają zwierzęta.

Pod względem botanicznym Haworthiopsis reinwardtii jest byliną sukulentową, która tworzy niewielki podkrzew i przez długi czas była zaliczana do rodzaju Haworthia. Do jej głównych synonimów botanicznych należą Aloe reinwardtii i Haworthia reinwardtii. Jej naturalny zasięg występowania obejmuje prowincję Przylądka Wschodniego (Eastern Cape), między Peddie, East London, Port Alfred oraz dorzeczami rzek Fish i Kowie. Rośnie na suchych, skalistych wzgórzach i klifach, zarówno na otwartej przestrzeni, jak i w cieniu głazów lub dużych krzewów. Przystosowanie do ubogich, mineralnych siedlisk wyjaśnia jej dużą odporność na suszę i bezwzględną potrzebę dobrego drenażu.

Roślina rozwija krótkie, wyprostowane pędy z wąskimi rozetami, które mogą osiągać 15–20 cm wysokości. Liczne, sztywne, trójkątne i spiczaste liście są ułożone w ciasną spiralę, dzięki czemu roślina przypomina zwartą kolumnę. Każdy liść osiąga do 6–7 cm długości i około 2 cm szerokości u nasady; ma barwę od oliwkowozielonej do zielonobrązowej, przy silnym świetle czasami staje się bardziej brązowy, a jego zewnętrzna powierzchnia jest w całości pokryta spłaszczonymi, białymi bulwkami ułożonymi w regularne rzędy. Roślina łatwo wytwarza odrosty z nasady i z czasem tworzy gęstą kępę. Rośnie wolno lub umiarkowanie szybko: w dobrych warunkach potrzeba kilku lat, aby uzyskać okazałą kępę.
W uprawie domowej kwitnienie jest nieprzewidywalne i pojawia się tylko u dobrze zadomowionych egzemplarzy, uprawianych w pełnym świetle i bardzo dobrych warunkach. Wiosną długi, smukły pęd kwiatostanowy dorasta do 25–30 cm wysokości i tworzy grono drobnych rurkowatych kwiatów w kolorze różowobiałym lub zielonkawobiałym, o długości 1–2 cm, lekko wygiętych.

W uprawie domowej Haworthiopsis reinwardtii lubi jasne światło, z kilkoma godzinami słońca rano lub późnym popołudniem. Idealna temperatura wynosi około 18–26 °C, czyli zbliżoną do temperatury panującej w pomieszczeniach mieszkalnych; poniżej 10 °C istnieje ryzyko uszkodzeń. Wilgotność powietrza w mieszkaniach jest dla niej odpowiednia. Podłoże powinno być bardzo przepuszczalne, najlepiej typu mieszanka do kaktusów i sukulentów; zimą podlewaj ją bardzo rzadko. Podobnie jak inne haworsje, ten gatunek jest nietoksyczny dla ludzi i zwierząt domowych.

Haworthiopsis reinwardtii może spędzać ciepłą porę roku na zewnątrz, pod warunkiem że zaczekasz, aż nocne temperatury na stałe utrzymają się powyżej 10 °C. Najpierw ustaw ją w lekkim cieniu lub jasnym półcieniu, aby przyzwyczaiła się do słońca; nigdy nie stawiaj jej w ostrym słońcu na tarasie. Dzięki temu od maja do września, zależnie od regionu, skorzysta z lepszego światła, ale wstaw ją do środka, gdy tylko powrócą chłodne i wilgotne noce.

Ta niewielka roślina, nazywana sukulentową wieżą lub królewskim kaktusem, doskonale pasuje do małych terakotowych doniczek ustawionych na parapecie, w biurze lub dobrze oświetlonej kuchni. Możesz posadzić ją w szerokiej misie albo w zestawie dopasowanych doniczek, w towarzystwie grubosza jajowatego (Crassula ovata) oraz Portulacaria afra ‘Macrophylla’ (drzewkowata portulakaria), innej południowoafrykańskiej rośliny o krzewiastym pokroju. Aby dodać wokół tej haworsji miękkiej objętości, możesz dołączyć Sedum morganianum lub Senecio herreianus, czyli starca Rowleya, przystosowanego do tych samych warunków. Otrzymasz efektowną, oszczędną w podlewaniu i trwałą kompozycję, która z łatwością znajdzie miejsce na półce, kuchennym blacie lub w ogrzewanej werandzie.