Selinum wallichianum - Oszewnik

Oszewnik, gdy poznaje się go po raz pierwszy, zachwyca rozmiarami, siłą swojej wdzięcznie piętrowej struktury i niezwykłą elegancją. Ta królowa selerowatych tworzy latem duże, białe, niemal kuliste kwiatostany, utkane z koronki i zachwycające architekturą, osadzone na fioletowozielonych łodygach. Wyrastają one z delikatnie rzeźbionych liści o pięknym, świeżym, jasnym odcieniu zieleni, przejrzystych jak liście paproci, które kontrastują z czerwonymi ogonkami liściowymi. Mrozoodporny i wieloletni, na głębokiej, świeżej glebie ten górski gatunek z czasem rozrasta się, stając się prawdziwym punktem centralnym rabaty i rzadką rośliną, która zmieni ogród miłośnika bylin w ogród prawdziwego znawcy.

Oszewnik to duża, zielna, kłączowa i zrzucająca liście bylina pochodząca z Himalajów. Spokrewniona z marchwią i selerem, ta roślina zielna z rodziny selerowatych, dawniej nazywana Selinum tenuifolium, rośnie dziko na łąkach, wśród zarośli i na trawiastych zboczach, na wysokości od 2600 do 4200 m. Roślina dość późno pojawia się nad ziemią wiosną. Najpierw tworzy przy podłożu pierwsze piętro liści, następnie łodygi wznoszą się, rozwijając kolejne, ulistnione poziomy. Przed kwitnieniem drobno powcinane liście tworzą kępę o wysokości około 50–70 cm i szerokości 40–45 cm. Latem łodygi z baldachami wznoszą się na wysokość do 1,20 m, a na żyznej, świeżej glebie czasami jeszcze wyżej. Jego trójkątne, bardzo drobno podzielone na paski liście mają delikatny, jasnozielony kolor i osadzone są na ciemnoczerwonych ogonkach liściowych. Kwitnienie trwa od lipca do września. Rozgałęzione łodygi o fioletowoczerwonym odcieniu wznoszą się wysoko ponad liście, rozwijając się niczym pastorały. Pojawiają się na nich duże pąki, które z każdym dniem unoszą się coraz wyżej, aż w końcu rozwijają się w szerokie, mniej lub bardziej kuliste baldachy złożone z bardzo drobnych, białych kwiatów. Czasami osiągają 20 cm średnicy i mają niezwykłą budowę: tworzą je małe kuleczki osadzone na różowawych lub zielonkawych szypułkach, rozchodzących się promieniście. Ta odporna na zimno selerowata jest mrozoodporna do -15 °C, zimą zanika, by odrodzić się wiosną.

Oszewnik to przede wszystkim roślina strukturalna o wyjątkowym rysunku, którą warto wyeksponować na rabacie złożonej z roślin o podobnych wymaganiach: wiązówką czerwoną 'Venusta', jeżówką 'Big Sky Sunrise' lub jarzmianką większą 'Claret'. Przed jego imponującą sylwetką, na glebie dobrze przepuszczalnej, można posadzić na przykład rozchodnik 'Vera Jameson' lub 'Bertram Anderson', a także bylinowy bodziszek, taki jak 'Seaspray' albo niemal czarny 'Purple Haze', aby bawić się kolorem i fakturą liści oraz kwiatów. W łagodnym klimacie ciekawy kontrast może również wprowadzić Aciphylla o bardzo cienkich liściach. Libertia peregrinans, przypominająca jesienią miedzianą trawę, także może towarzyszyć temu niezwykłemu oszewnikowi. Czasami mówi się, że jest nieco kapryśny i zanika, jeśli nie zapewni mu się odpowiednich warunków do rozwoju. Jednak inni ogrodnicy donoszą, że ta bylina wiernie towarzyszy im już od ponad 15 lat…