Starzec Donkey's Ears

Starzec 'Donkey's Ears' to bardzo efektowna roślina o długich i wąskich, srebrzystych liściach. Silnie rozgałęziona, nie wymaga uszczykiwania, aby się zagęścić. Ta mrozoodporna odmiana jest niewymagająca i lubi pełne słońce lub półcień, a także dobrze przepuszczalną glebę, nawet ubogą i raczej suchą. Jako roślina zimozielona będzie pięknie prezentować się przez cały rok na rabatach i w doniczkach.

Starce należą do rodziny astrowatych. To klasyczne rośliny stosowane w kompozycjach kwiatowych, którym ich srebrzyste, grube i miękko owłosione, bardzo świetliste liście nadają blasku i ciekawej faktury. Za ten spektakularny efekt odpowiadają włoski obecne na powierzchni liści. Starce rzadko są jednak bardzo mrozoodporne, dlatego lepiej uprawiać je w łagodnym klimacie lub nad morzem, ponieważ doskonale znoszą wiatr i słoną bryzę, a także okresowe susze.

Odmiana 'Donkey's Ears' powstała w wyniku różnych krzyżowań, które doprowadziły do uzyskania wyjątkowej rośliny: wytwarza bowiem długie i wąskie, srebrzyste liście, pozbawione ząbków i klap, jakich dotąd nie spotykano u innych mieszańców (jej angielska nazwa oznacza „ośle uszy”!). Silnie rosnąca i rozgałęziająca się już od nasady tworzy gęstą, nieprzeniknioną roślinę okrywową, która osiąga około 35 cm wysokości i 40–50 cm średnicy. 'Donkey's Ears' najwyraźniej nie wytwarza kwiatów lub tworzy ich bardzo niewiele, co dodatkowo zwiększa jej wigor. Co więcej, wydaje się nieco bardziej mrozoodporna niż jej krewniaczki, ponieważ w bardzo dobrze przepuszczalnej glebie może wytrzymać co najmniej -12 °C.

Aby dobrze się rozwijać, starzec 'Donkey's Ears' potrzebuje gleby o odczynie zbliżonym do obojętnego, dość ubogiej, raczej suchej i piaszczystej. Lubi słońce, ale toleruje jasny półcień. W zbyt żyznym podłożu roślina ma tendencję do ogałacania się i krócej żyje, a jej liście stają się bardziej zielone. Największym wrogiem starców pozostaje zastój wody, który z pewnością doprowadziłby do gnicia grubej nasady. Dlatego bardzo ważne jest zadbanie o drenaż rośliny, na przykład sadząc ją na skarpie, z której może odpływać woda deszczowa. Ta odmiana ma tę szczególną cechę, że sama rozgałęzia się od podstawy, dzięki czemu nie wymaga częstego uszczykiwania, koniecznego w przypadku innych, wyższych i mniej zwartych odmian. 

Ten starzec pięknie prezentuje się w doniczkach, a także wspaniale komponuje się z innymi roślinami o srebrzystych liściach, takimi jak kocanki włoskie, Marrubium incanum czy krwawnik baldaszkowaty. W suchym ogrodzie będzie stanowić ciekawy kontrast dla efektownych sąsiadów, takich jak Eryngium giganteum, Agave ovatifolia czy Beschorneria septentrionalis.