Szałwia peruwiańska - Salvia discolor

Szałwia peruwiańska, nazywana także szałwią porzeczkową lub szałwią andyjską, to piękna, niewielka, zimozielona bylina pochodząca z Peru, niezwykła, obficie kwitnąca i zachwycająco aromatyczna. Jej łodygi oraz spód grubych liści pokrywają srebrzyste włoski, które zachwycają słodkim zapachem czarnej porzeczki. Roślina wytwarza wyprostowane kłosy kwiatów w głębokim indygo, niemal czarnych, osadzonych w jadeitowozielonym kielichu o srebrzystych refleksach. Ta niezwykła bylina jest średnio mrozoodporna, szybko rośnie i kwitnie przez długi czas. Do bujnego wzrostu potrzebuje jedynie lekkiej, żyznej i wilgotnej, ale dobrze przepuszczalnej gleby oraz słonecznego lub półcienistego stanowiska. Możesz uprawiać ją zarówno na rabatach, jak i w dużej donicy.

Szałwia peruwiańska bywa nazywana także szałwią peruwiańską lub szałwią dwubarwną ze względu na bardzo kontrastowe, granatowe i srebrzyste kwiaty. Ta bylina należy do rodziny jasnotowatych, dawniej określanej także jako wargowe. Ojczyzną tego rzadkiego, aromatycznego gatunku jest niewielkie wysokogórskie stanowisko położone w peruwiańskich Andach. Roślina w bardzo krótkim czasie tworzy okazałą kępę złożoną z półzdrewniałych łodyg, na których osadzone są duże, owalne liście: zielone z wierzchu i pokryte srebrzystym kutnerem od spodu. Osiąga wysokość 50–60 cm i średnicę około 50 cm. W zależności od sposobu uprawy czasami wydłuża się do wysokości ponad 1 m, przypominając niewielkie pnącze. Kwitnienie, nektarodajne i miododajne, trwa wyjątkowo długo; w zależności od klimatu może rozpoczynać się już w maju i trwać aż do listopada. Pędy kwiatostanowe mają kształt wyprostowanych kłosów. Są to łodygi o przekroju kwadratowym, na których kwiaty zebrane są po dwa. Zachwycają kontrastem niemal czarnej korony otoczonej u nasady pochwiastym, srebrzystozielonym kielichem. Kwiaty składają się z dwóch bardzo wydłużonych warg w kolorze indygo, który naprawdę przyciąga i zatrzymuje wzrok w ogrodzie. Zimozielone liście osiągają długość 12 cm, są grube, aromatyczne, lekko lepkie i mają ząbkowane brzegi. Pod wpływem ciepła uwalniają olejek eteryczny o zachwycającym zapachu przypominającym aromat czarnej porzeczki. Jej mrozoodporność nie przekracza -10 °C, nawet na osłoniętym stanowisku i w glebie suchej zimą.

W naturze szałwia porzeczkowa rośnie na wilgotnych, ale dobrze przepuszczalnych glebach, w klimacie górskim. W wilgotnym ogrodzie skalnym będzie dobrze komponować się na przykład z niewielkimi bylinami alpejskimi, takimi jak goryczki, skalnice, dzwonki Poszarskiego (Campanula portenschlagiana), piaskowiec balearski lub niezwykły, niewielki bodziszek o czarnych liściach – Geranium sessiliflorum 'Nigricans'. Gaura, wysokie rozchodniki (Sedum 'Matrona) i pięciorniki krzewiaste również stworzą w jej towarzystwie urokliwą kompozycję. Na tarasie posadź ją w dużej donicy, aby zimą móc przenieść ją w miejsce zabezpieczone przed silnym mrozem.