Blechnum discolor

Podrzeń discolor to wolno rosnąca paproć nowozelandzka, która z czasem przybiera formę drzewiastą. Jest szczególnie ozdobna dzięki dwubarwnym liściom paproci, ciemnozielonym na górnej stronie i jaśniejszym od spodu. Tworzą one na szczycie niewielkiego „pnia” szeroką rozetę o geometrycznym rysunku. Skupione w centrum, brunatne liście paproci zarodnikonośne tworzą piękny kontrast kolorystyczny. Ten niezwykle ozdobny gatunek doskonale sprawdzi się w kompozycji inspirowanej tropikami, w miejscu, gdzie temperatury nie spadają poniżej -6°C.

Podrzeń należy do jednego z 24 rodzajów niewielkiej rodziny podrzeniowatych, obejmującej paprocie występujące w znacznej części świata. Rodzaj podrzeń obejmuje około 200 gatunków, pochodzących głównie z półkuli południowej (Nowej Zelandii, Australii i Chile). Charakteryzuje się trwałymi liśćmi paproci. W tej grupie roślin wyróżnia się także wzniesione liście paproci zarodnikonośne o wąskich odcinkach oraz bardziej rozpostarte liście paproci płonne o szerszych odcinkach.
Podrzeń discolor rośnie dziko w Nowej Zelandii, gdzie występuje na terenie całego kraju, na tworzących go wyspach. Spotyka się go w różnych siedliskach, często w lasach bukowych, lasach z udziałem Agathis i Podocarpus, ale także na bardziej otwartych terenach, takich jak pastwiska, gdzie tworzy rozległe kolonie dzięki rozłogom, które umożliwiają mu rozprzestrzenianie się. Preferuje leśne gleby, a nawet stare pnie drzew, rośnie także na brzegach rzek. W naturalnym środowisku może wytworzyć trzon (pozorny pień) o wysokości ponad metra, zwieńczony koroną liści paproci, z których największe osiągają 1,40 m długości.
W uprawie w naszym klimacie jego rozmiary będą mniejsze, ale roślina zachowa spektakularny wygląd. Rośnie wolno i ostatecznie wytwarza krótki trzon o wysokości 30 cm, podtrzymujący rozetę liści paproci. Jego liście paproci płonne nadają mu sylwetkę w kształcie litery V, rozszerzającą się ku końcom, o imponujących rozmiarach i osiągającą po kilku latach prawie 1 m szerokości. Są podzielone na pojedyncze odcinki, ściśle przylegające do siebie, z wyraźnie widocznym nerwem głównym, którego nasada łączy się z osadką liścia niesymetrycznie względem naprzeciwległego odcinka. Liście są dość ciemnozielone na górnej stronie i jaśniejsze od spodu, stąd nazwa gatunkowa (discolor oznacza „dwubarwny”). Ze środka rozety pionowo wznoszą się liście paproci zarodnikonośne, łatwo rozpoznawalne po ciemnobrunatnej barwie, a w mniejszym stopniu także po cieńszych odcinkach. Ten dymorfizm liści w dużej mierze decyduje o urodzie tego podrzenia, nadając mu bardzo graficzną sylwetkę o tropikalnym wyglądzie.

Piękna paproć do łagodnego klimatu, wilgotnego i z glebą o odczynie kwaśnym, podrzeń discolor znajdzie swoje miejsce w ogrodach bretońskich i normandzkich. W chłodniejszych regionach można go uprawiać w doniczce i zimą przenosić do chłodnego pomieszczenia. Posadź go najlepiej na skraju zadrzewienia, którego cień będzie mu odpowiadał, w miejscu osłoniętym przed silnymi wiatrami. W tle doskonale sprawdzi się Embothrium coccineum 'Lanceolatum', chilijskie drzewo ogniste. Dobrym towarzyszem na rabacie będzie także Eucryphia, obsypana pojedynczymi kwiatami o romantycznym uroku. Bliżej ziemi, w bardziej klasycznej kompozycji, fuksja magellańska 'Riccartonii' o dzwonkowatych kwiatach dopełni tę egzotyczną kompozycję.