Wyprzedaże błyskawiczne: co tydzień odkrywaj nowe odmiany w promocji!
Nowość

Winorośl Galante

Vitis Galante
winorośl, winogrono, winorośl właściwa

Bądź pierwszą osobą, która doda opinię.

Zaplanuj termin dostawy

i wybierz datę w koszyku

Gwarancja przyjęcia się 12 miesięcy na tę roślinę

Więcej informacji

Silnie rosnąca i samopylna winorośl deserowa. Jej luźne grona czarnych winogron o jędrnym miąższu i muszkatołowym aromacie można zbierać od połowy września do października. Ta odmiana dobrze rośnie na zwykłej glebie ogrodowej, nawet wapiennej, pod warunkiem że jest dobrze przepuszczalna, i preferuje ciepłe, słoneczne stanowisko. Jej dobra odporność na mączniaka prawdziwego i mączniaka rzekomego ogranicza konieczność wykonywania zabiegów; jest mrozoodporna do -20 °C.
Smak
słodki
Wysokość docelowa
5 m
Szerokość docelowa
3 m
Stanowisko
Słońce
Mrozoodporność
Do -20,5°C
Samopylne
Najlepszy okres sadzenia Marzec, Październik do Listopad
Zalecany okres sadzenia Styczeń do Kwiecień, Wrzesień do Grudzień
S
L
M
K
M
C
L
S
W
P
L
G
Okres kwitnienia Maj do Czerwiec
S
L
M
K
M
C
L
S
W
P
L
G
Okres zbiorów Wrzesień do Październik
S
L
M
K
M
C
L
S
W
P
L
G

Opis

Vitis, czyli winorośl 'Galante', to odmiana przeznaczona do spożycia na świeżo, ceniona za grona czarnych winogron o aromacie muszkatu i regularne plonowanie. Jej silny wzrost pozwala szybko pokryć szpaler winorośli lub pergolę. To pnącze, które uprawia się w słońcu, w glebie dobrze przepuszczalnej. Naturalna odporność na najważniejsze choroby kryptogamiczne sprawia, że doskonale nadaje się do ogrodów przydomowych i uprawy ekologicznej.

Należąca do rodziny winoroślowatych Vitis 'Galante' jest międzygatunkową odmianą wyhodowaną w ramach programu hodowlanego Instytutu Winiarskiego we Fryburgu w Niemczech. Uzyskał ją dr Norbert Becker w 1991 roku, krzyżując odmiany Solaris i Muscat Bleu. Winorośl ta jest również znana pod nazwą „Freiburg 550-91 R” i sprzedawana pod synonimem „Galanth”.
Odmiana ta łączy geny Vitis vinifera oraz bardziej odpornych na choroby gatunków amerykańskich i azjatyckich.

To silnie rosnąca, pnąca roślina, szybko przyrastająca; prowadzona na drutach lub pergoli może wytworzyć pędy o długości 4–6 m w ciągu jednego sezonu, zależnie od sposobu cięcia. Dobrze ukorzeniony egzemplarz z łatwością pokrywa powierzchnię 10 m² w ciągu 10 lat. Jej liście są sezonowe, zielone, złożone z dużych blaszek o 3–5 płytkich klapach. Kwiatostany mają postać wiech z drobnymi zielonkawymi, miododajnymi kwiatami, które pojawiają się w maju i czerwcu.
Owoce tworzą dość luźne, średnie lub duże grona z jagodami o niebieskawoczarnej barwie i jędrnej skórce; ich miąższ jest chrupiący, słodki, o wyraźnym aromacie muszkatu. W zależności od regionu odmiana ta dojrzewa wcześnie lub w połowie sezonu, a zbiory przypadają od połowy września do października.
'Galante' wyróżnia się bardzo wysoką odpornością na mączniaka prawdziwego i mączniaka rzekomego oraz jest mrozoodporna do -20 °C na stanowisku osłoniętym.

Posadź winorośl 'Galante' przy pergoli lub altanie, w dobrze nasłonecznionym miejscu od południa, w przepuszczalnej glebie. W pierwszym roku regularnie ją podlewaj. Na ciepłej ścianie prowadź ją w formie sznura lub wachlarza i utrzymuj przewiewne prowadzenie roślin, aby zapobiegać chorobom i sprzyjać wybarwianiu się jagód. W pobliżu warto posadzić także winorośle deserowe, aby rozłożyć zbiory w czasie: Exalta, Victoria i Alphonse Lavallée. Warto również połączyć ją z jeżynami ogrodowymi oraz winoroślą japońską Vitis vinifera Purpurea.

Nazwa tej winorośli nawiązuje do określenia „galante”, przywołującego skojarzenie z rośliną cenioną za przyjemny smak; pod względem genealogicznym jest spokrewniona z innymi odmianami wyhodowanymi we Fryburgu, takimi jak 'Garantos' i 'Osella'. Niemiecki program hodowlany we Fryburgu dał początek wielu odmianom określanym jako „tolerancyjne”, przeznaczonym do ograniczenia stosowania środków ochrony roślin. Już w latach 90. XX wieku odpowiadały one na zapotrzebowanie na bardziej oszczędną pod względem zużycia środków produkcję winiarską.

Zgłoś nam błąd w treści tej strony

Winorośl Galante na zdjęciach...

Winorośl Galante (Ulistnienie) Ulistnienie

Pokrój rośliny

Wysokość docelowa 5 m
Szerokość docelowa 3 m
Wzrost Szybki

Owoc

Kolor owoców Czarny
Średnica owocu 1 cm
Smak słodki
Zastosowanie Deser
Okres zbiorów Wrzesień do Październik

Kwitnienie

Kolor kwiatów Niepozorne
Okres kwitnienia Maj do Czerwiec
Kwiatostan Grono
Roślina miododajna Przyciąga zapylacze

Ulistnienie

Trwałość ulistnienia Opadające
Kolor ulistnienia Zielony

Botanika

Rodzaj

Vitis

Cultivar

Galante

Rodzina

Vitaceae

Inne nazwy zwyczajowe

winorośl, winogrono, winorośl właściwa

Synonimy botaniczne

Vitis Galanth, Vitis Freiburg 550-91 R

Pochodzenie

Odmiana ogrodowa

Kod produktu • 25139

Sadzenie i pielęgnacja

Sadzenie winorośli Galante:

Od czasu spustoszeń spowodowanych przez filokserę pod koniec XIX wieku winorośl obowiązkowo szczepi się na różnych podkładkach odpornych na tę chorobę i dostosowanych do różnych rodzajów gleby. Podkładki te pochodzą z odmian amerykańskich.
 Posadź winorośl jesienią, w głębokiej, dobrze przepuszczalnej glebie, nawet kamienistej i wapiennej, na dobrze nasłonecznionym stanowisku, osłoniętym od silnych wiatrów. Posadź ją tak, aby miejsce szczepienia (charakteryzujące się zgrubieniem pnia) znajdowało się 3–4 cm nad ziemią. Jeśli zakładasz szpaler winorośli, zachowaj między roślinami odstęp od 1 do 1,20 m. Przy elewacji lub murze posadź je w odległości od 2 do 3 m. Wymieszaj z ziemią przeznaczoną do sadzenia 3 lub 4 garście nawozu do drzew owocowych oraz 2 kg przekompostowanego obornika na każdy krzew. Korzenie nie mogą stykać się z obornikiem. Po posadzeniu przytnij pęd nad 2 dużymi oczkami (pąkami), aby uzyskać początek dwóch pędów. Zachowaj najsilniejszy z nich i przywiąż go do podpory. Następnie wykonaj cięcie formujące w pionowy kordon, które zostanie szczegółowo opisane w poświęconym mu rozdziale.

Winorośl nie wymaga regularnego nawożenia, wręcz przeciwnie — jest ono niekorzystne dla uzyskania dobrego plonu. Dobrze reaguje natomiast na żużle potasowe (nawóz), mączkę rogową lub chelat żelaza stosowane co 2–3 lata, aby uzupełnić zapasy składników odżywczych w glebie (azotu dla liści, potasu dla kwiatów i owoców).

Zabiegi: ograniczone. W styczniu i lutym opryskaj roślinę preparatem zimowym, aby wyeliminować zimujące formy wszystkich owadów (czerwców...). Na początku wegetacji wykonaj 3 lub 4 zabiegi w odstępach 8 dni, stosując preparat zwalczający owady i choroby. Powtórz zabieg pod koniec kwitnienia, zanim jagody zmienią kolor.

Najczęściej spotykanymi szkodnikami winorośli są zwójkówki winoroślowe (Cochylis) oraz Eudémis (gąsienica żerująca w jagodach). Zwalczaj je środkiem owadobójczym w czasie wegetacji, 2 razy w odstępie piętnastu dni. Dwie choroby kryptogamiczne to mączniak rzekomy (oleiste plamy na liściu, na spodzie biały nalot) i szara pleśń Botrytis (pleśnienie jagód podczas wilgotnej pogody). Przy pierwszych objawach zastosuj ciecz bordoską. Naprzemiennie wykonuj zabiegi siarką przeciwko mączniakowi prawdziwemu (biało-szary nalot na wierzchu liści), przy ładnej, niezbyt upalnej pogodzie.

Kiedy sadzić?

Najlepszy okres sadzenia Marzec, Październik do Listopad
Zalecany okres sadzenia Styczeń do Kwiecień, Wrzesień do Grudzień

W jakim miejscu?

Odpowiedni do / Nadaje się na Łąka
Rodzaj zastosowania Soliter, Żywopłot, Pnącze, Ogród warzywny, Sad
Mrozoodporność Do -20,5°C (strefa mrozoodporności USDA 6b) Zobacz mapę
Trudność uprawy Średniozaawansowany
Gęstość sadzenia 1 na m²
Stanowisko Słońce
pH gleby Neutralna, Wapienna
Rodzaj gleby Gliniasto-pylasta (żyzna i lekka), Gliniasto-wapienna (ciężka i zasadowa), Wapienna (uboga, zasadowa i przepuszczalna), przepuszczalny, porowaty

Pielęgnacja

Opis przycinania Cięcie formujące: sznur pionowy jest najprostszy, do pokrycia fasady lub wysokiego muru. Pozostawienie pionowego ramienia, na którym będą wyrastać pędy boczne rozmieszczone co 20 cm. Coroczne wydłużanie sznura o 50 do 60 cm. W celu uzyskania sznura dwustronnego (o dwóch ramionach) wybiera się dwa przeciwległe oczka, które prowadzi się indywidualnie jako sznur. Cięcie na owocowanie: grona są wytwarzane na pędach tegorocznych, wyrastających z płodnych oczek na drewnie zeszłorocznym. Coroczne usuwanie pędów winorośli, które owocowały, od końca lutego do początku marca, w celu zbliżenia owocowania do ramienia. W przypadku Muscat de Hambourg przycinanie nad 3. lub 4. oczkiem. W maju i czerwcu usuwanie nadmiarowych pędów przekraczających 15 cm długości. W czerwcu cięcie pędów winorośli z gronami na wysokości 2 lub 3 liści nad pierwszymi gronami. Uszczykiwanie pędów zastępczych 15 dni później. W lipcu, w razie potrzeby, przerzedzanie jagód w środku grona.
Przycinanie Zalecane przycinanie raz w roku
Okres przycinania Luty do Marzec, Czerwiec do Lipiec
Wilgotność gleby Sucha
Odporność na choroby Dobra
Zimowanie Może pozostać w gruncie

Ten artykuł nie ma jeszcze opinii; podziel się swoją jako pierwszy.

Podziel się swoją opinią →

Ostatnio oglądane produkty

Nie znalazłeś(aś) tego, czego szukasz?