Jałowiec łuskowaty Loderi

Jałowiec łuskowaty 'Loderi' to piękna odmiana jałowca łuskowatego, wyróżniająca się niewielkimi rozmiarami i zmiennym pokrojem – ma formę mniej lub bardziej wąskiej, zazwyczaj smukłej piramidy. Atrakcyjny przez cały rok, zachwyca gęstymi liśćmi, o delikatnej strukturze i łagodnej, niebieskozielonej barwie. Ten iglasty krzew można wykorzystywać na wiele sposobów w ogrodzie i w pojemnikach, we wszystkich niewielkich przestrzeniach, które trwale i bardzo elegancko porządkuje. Mrozoodporny, mało wymagający i niezwykle ozdobny, preferuje słońce oraz glebę dobrze przepuszczalną, nawet ubogą, która mimo wszystko zachowuje nieco wilgoci.

Jałowiec łuskowaty, nazywany także jałowcem nepalskim, zawdzięcza swoją nazwę dawnym igłom, które zachowuje u podstawy gałązek. Jest zimozielonym gatunkiem pochodzącym z gór Himalajów i Chin, gdzie występuje na wysokości od 1600 do 4900 m. To górski iglasty krzew o wysokiej mrozoodporności, sięgającej -30 °C, i niewymagający pod względem gleby, choć nie znosi nadmiernie gorącego i suchego klimatu. Należy, podobnie jak wszystkie jałowce, do rodziny cyprysowatych.

'Loderi' po 10 latach tworzy piękny krzew, często z kilkoma przewodnikami. Jego pokrój jest ogólnie piramidalny, raczej wąski, ale zwarty. W wieku 10 lat osiąga około 1,80 m wysokości i 80 cm szerokości, czasem więcej, zależnie od warunków uprawy i przeprowadzanego cięcia. Młode rośliny rosną szybko, później ich wzrost nieco zwalnia wraz z wiekiem. W pełnej dojrzałości osiąga od 2 do 3 m wysokości i od 1 m do 1,5 m szerokości. Wzniesione gałęzie o piórkowatym wyglądzie są całkowicie pokryte krótkimi, sztywnymi gałązkami, na których rosną drobne liście, bardzo gęsto ułożone i zachodzące na siebie. Liście mają srebrzystoniebieskozieloną barwę od lata do zimy. Jałowce mają płytki system korzeniowy, przez co czasem trudno łączyć je z bylinami.

Jałowiec 'Loderi' to mało wymagający i łatwy w uprawie iglasty krzew, pod warunkiem że gleba pozostaje dość wilgotna, a roślina rośnie na słonecznym stanowisku. Warto posadzić go na przykład przy narożniku budynku lub w pobliżu basenu, ponieważ dobrze komponuje się z geometrycznymi liniami i elementami murowanymi. Możesz także posadzić kilka egzemplarzy razem, aby stworzyć niewielki zagajnik, na przykład w rogu małego ogrodu, albo uprawiać go w pojemniku na tarasie. Wyraziste walory graficzne iglastych roślin naturalnie wysuwają się na pierwszy plan w projektach współczesnych ogrodów, w których estetyka form, sylwetek i faktur jest ważniejsza niż zmienność kwitnienia. Te rośliny, dzięki swojej uspokajającej całorocznej trwałości, na długo porządkują rabatę, wyznaczają alejki, obramowują taras i z łatwością zastępują wyrazistą obecność strzyżonego bukszpanu. Dobrze komponują się z rozczochranymi trawami i wrzoścami, których charakter doskonale się uzupełnia. Wszystko polega na umiejętnym łączeniu brył i kolorów.  

Wskazówki: Podlewaj regularnie przez pierwsze dwa lata oraz w przypadku przedłużającej się suszy. Jeśli w chłodnym klimacie znosi okresowo suchą glebę, w klimacie śródziemnomorskim, zbyt suchym i gorącym latem, ten iglasty krzew będzie rozczarowujący.