Aralia kolczasta - Aralia spinosa

Aralia spinosa to amerykańska kuzynka aralii wysokiej (Aralia elata), od której bardzo trudno ją odróżnić. Nazywana jest również ciernistą aralią wysoką ze względu na kolce obecne niemal na wszystkich częściach rośliny, szczególnie na pniu, gdy jest młoda. To przede wszystkim niezwykle efektowny, silnie rosnący, wyprostowany i gęsty krzew, który wysoko, na licznych pniach, wznosi wielkie parasole złożone z ogromnych, głęboko powcinanych liści. Latem krzew brzęczy od pszczół odwiedzających duże, kremowobiałe wiechy. Wraz z nadejściem pierwszych chłodów przybiera wspaniałe żółte, brązowe i czerwone barwy, przeplatające się z gronami czarnych owoców osadzonych na różowych ogonkach. Amerykańska czy japońska, aralia stanowi prawdziwy festiwal kolorów w drugiej połowie sezonu. W ogrodzie rozbłyska niczym efektowny finałowy bukiet.

Ciernista aralia należy do rodziny araliowatych. Pochodzi ze wschodnich Stanów Zjednoczonych, od Nowego Jorku po Florydę i Teksas. Ta roślina obrzeży lasów preferuje głębokie, wilgotne gleby, ale dość łatwo przystosowuje się do mniej sprzyjających warunków, takich jak kamieniste pastwiska. To krzew o rozłożystym i szerokim pokroju, osiągający średnio 6 m wysokości, a w niektórych regionach nawet 9 m; jako dorosły egzemplarz rozrasta się na ponad 5 m szerokości. Tempo wzrostu jest mniej lub bardziej szybkie w zależności od warunków uprawy. Młode egzemplarze rosną na pojedynczym, szarawym pniu pokrytym kolcami przypominającymi kolce róż. Starsze rośliny często mają kilka niemal bezkolcowych pni wyrastających z podstawy krzewu, który łatwo wytwarza odrosty. Każdy pień ma liście wyłącznie na wierzchołku, lecz z wiekiem pojawia się coraz więcej bocznych gałęzi. Ostre kolce występują na pędach oraz na ogonkach liściowych. Liście opadające na zimę jesienią przybierają bardzo piękne barwy. Ogromne, szerokie liście są z wierzchu ciemnozielone, od spodu jaśniejsze i złożone z licznych listków. Niekiedy osiągają 1 m długości. Kwiaty pojawiają się latem, od czerwca do sierpnia, zależnie od klimatu, i utrzymują się przez kilka tygodni. Drobne, pachnące cytryną kwiaty zebrane są w duże, wzniesione wiechy długości od 30 do 60 cm, jakby ułożone nad liśćmi. Następnie pojawiają się drobne, czarniawe owoce, bardzo chętnie zjadane przez ptaki. Aralia spinosa, zdecydowanie bardzo podobna do aralii wysokiej, ma tendencję do rozmnażania się przez odrosty i tworzy kępy, dzięki czemu zyskała przydomek „chodzącego drzewa”.

To piękny, w pełni mrozoodporny krzew, któremu zagraża jedynie zbyt sucha gleba i zbyt głęboki cień. Ozdobne liście warto chronić przed silnym wiatrem, aby zachowały całe swoje piękno. Po zadomowieniu krzew prezentuje się wspaniale jako soliter na trawniku lub posadzony w grupie, tworząc efektowną kępę. Dobrze sprawdza się również w towarzystwie drzew i krzewów, które podobnie jak on lubią gleby świeże do wilgotnych, takich jak kruszyna pospolita, wierzba rokita czy kalina koralowa. W bardziej egzotycznej aranżacji warto połączyć go z pięknymi roślinami azjatyckimi, na przykład grujecznikiem japońskim, klonem japońskim, Fatsia lub Arisaema. Klony i sumaki, często zachwycające pod koniec sezonu, również są wspaniałymi towarzyszami tej ciernistej aralii wysokiej. Jedynym środkiem ostrożności, ze względu na jej ostre kolce, jest niedopuszczanie małych dzieci w jej pobliże.

Aralia spinosa jest w naturze gatunkiem pionierskim: roślina ta często zanika w miarę rozwoju otaczającego ją lasu. W naszych ogrodach potrzebuje dużo światła, aby prawidłowo się rozwijać.