Eucalyptus approximans

Eucalyptus approximans, nazywany również Mallee z Barren Mountain, to krzew o krzaczastym pokroju, stąd jego nazwa Mallee. Określenie to oznacza w Australii niewielkie, silnie rozgałęzione drzewa lub krzewy o wielu pniach, wyrastających z jednej bryły korzeniowej, osiągające mniej niż 10 m wysokości. Barren Mountain to nazwa regionu jego pochodzenia. Eucalyptus approximans osiąga docelowo 6 m wysokości i ma bardzo wąskie, wyjątkowo delikatne, liniowe liście w kolorze zielonym, o błyszczącej powierzchni. Bardzo ozdobny, ma gładką korę w kolorze białym, szarym, brązowym lub różowawym, która złuszcza się w pasmach aż po najwyższe gałęzie. Kwitnie białymi kłębikami od września do listopada. Niewielkie rozmiary i krzaczasty pokrój pozwalają wykorzystać go jako naturalnie wyglądającą osłonę z roślin, a także jako efektowny egzemplarz w doniczce. Preferuje zwykłą lub suchą, dobrze przepuszczalną glebę, słoneczne stanowisko osłonięte przed zimnymi wiatrami. Jest mało mrozoodporny, do około -5 °C, choć podaje się również jego odporność do -10 °C.

Eucalyptus approximans to gatunek występujący na płaskowyżach północnej części Nowej Południowej Walii oraz sąsiedniego południowego Queenslandu, gdzie rośnie na granitowych wychodniach skalnych. Podobnie jak wszystkie Eucalyptus, należy do rodziny mirtowatych. Rośnie dość szybko i z czasem tworzy krzew o krzaczastym pokroju, osiągający około 6 m wysokości i 4 m szerokości, zależnie od warunków uprawy. Jego kora jest wszędzie gładka, szara z domieszką brązu, różu i bieli. Na jego małych gałązkach liście zachowują młodociany wygląd przez 4 lub 5 lat. Liście młodociane są wąskie, lancetowate lub liniowe, błyszcząco zielone. Liście dorosłe są sierpowate lub lancetowate. Ich powierzchnia ma błyszczący, zielony kolor. Po roztarciu liście wydzielają typowy aromat Eucalyptus. Kwitnienie trwa od września do listopada, zależnie od klimatu i przebiegu pogody w danym roku. Kwiaty są zebrane po 3 w kątach liści, w białe kłębki. Ten Eucalyptus ma lignotuberę tuż pod powierzchnią gleby. Organ ten umożliwia mu odrastanie z podstawy pędu po silnym mrozie, pożarze lub radykalnym cięciu. Roślina wytwarza również liczne pędy z uśpionych pąków znajdujących się pod korą, dzięki czemu bardzo dobrze znosi cięcie przy ziemi i skracanie wierzchołków. Jego słabo rozrośnięty system korzeniowy jest mniej niebezpieczny dla budynków i w mniejszym stopniu konkuruje z innymi roślinami w ogrodzie.

Eucalyptus approximans łatwo znajduje miejsce w wielu ogrodach, zarówno w doniczce, jak i w otwartym gruncie. W zależności od regionu należy zimą przenieść go w osłonięte miejsce lub zabezpieczyć jego podstawę, ze względu na ograniczoną mrozoodporność. Doskonale sprawdza się w kompozycjach utrzymanych głównie w białej lub srebrzystej tonacji. Posadzony w żywopłocie z innymi krzewami, w grupie lub pojedynczo, wnosi do ogrodu elegancki i poetycki akcent. Kilka propozycji zestawień: z wierzbą małą lub płaczącą gruszą ozdobną, które zachwycają srebrzystym ulistnieniem, albo z leszczyną purpurową, aby uzyskać kontrast. Łatwy w pielęgnacji, dobrze znosi przycinanie, które pozwala utrzymać jego rozmiary w ryzach. Jest również rośliną ozdobną na każdym etapie wzrostu, zarówno jako młody, jak i dorosły egzemplarz.