Granatowiec Meknes

Granatowiec właściwy 'Meknes', znany również jako 'Mekness', to owocowy krzew granatowca pochodzenia marokańskiego, ceniony za swoje słodkie granaty – soczyste, o miękkich nasionach i złożonym aromacie, przyjemne w smaku. Ta odmiana jest przystosowana do rejonów śródziemnomorskich, w których występują łagodne zimy i długi, ciepły sezon. Nie należy do odmian najbardziej mrozoodpornych ani najbardziej plennych, ale gdy owoce prawidłowo dojrzewają, odznaczają się dobrym smakiem.

Ta odmiana uprawna pochodzi od Punica granatum, czyli granatowca właściwego, niewielkiego, owocowego drzewa liściastego z rodziny krwawnicowatych. Ten dziki gatunek pochodzi z zachodniej i środkowej Azji, od północno-wschodniej Turcji po Pakistan, ale jego uprawa bardzo wcześnie rozpowszechniła się w całym regionie śródziemnomorskim.

'Meknes', często sprzedawana pod pisownią 'Mekness', to marokańska odmiana prawdopodobnie wywodząca się z tradycyjnych granatowców* uprawianych w tym ważnym regionie rolniczym lub związanych z tym obszarem produkcji. Jest to krzew o półwzniesionym, krzaczastym pokroju, rozgałęziający się od podstawy, o średniej do dość dużej sile wzrostu. Osiąga 3–3,50 m wysokości i 2–3 m szerokości. Jego gałązki są cienkie, niekiedy cierniste; liście, opadające na zimę, mają błyszczący zielony kolor i tworzą je wąskie, wydłużone blaszki, które jesienią żółkną. Kwitnienie, w intensywnie pomarańczowym kolorze, jest pojedyncze i pomarszczone, pojawia się w czerwcu i lipcu. Zawiązywanie owoców jest raczej słabe: część kwiatów opada naturalnie, co wyjaśnia średnie do małego plonowanie, zależnie od warunków. Ta odmiana jest samopylna, a owady zapylające sprzyjają zawiązywaniu owoców.

Granaty 'Meknes' zbiera się od końca września do października, zależnie od letnich temperatur i stanowiska. Są duże, zaokrąglone, pokryte jasnoróżową skórką z zielonym odcieniem. Skórka może być podatna na powstawanie śladów i mniej efektowna w porównaniu z odmianami o intensywniejszym wybarwieniu. Wnętrze owocu wypełniają czerwone, bardzo soczyste, słodkie i mało kwaśne osnówki, kryjące dość delikatny, słodki smak. Nasiona są małe i miękkie: granat nie jest beznasienny, ale je się go znacznie łatwiej niż odmiany o twardych nasionach. Warto zaznaczyć, że owoce są średnio podatne na pękanie.
'Meknes' to zatem doskonały granat deserowy, bardzo dobrze nadający się do spożywania na świeżo, jedzenia łyżeczką, dodawania do sałatek owocowych, słodko-słonych dań, deserów mlecznych lub soków owocowych. 

Zbiór: granaty zbiera się, gdy są dobrze wybarwione, ciężkie w dłoni, mają jędrną skórkę, a kielich zaczyna zasychać. Lekki metaliczny dźwięk słyszalny przy opukiwaniu często wskazuje, że osnówki są pełne soku. Ponieważ granaty po zerwaniu właściwie już nie dojrzewają, trzeba poczekać na pełną dojrzałość, ale zebrać owoce przed intensywnymi opadami, aby ograniczyć ryzyko pękania. 

Przechowywanie: po zbiorze granaty można przechowywać przez kilka tygodni w chłodnym i suchym miejscu, a w lodówce nawet do 3 miesięcy. Ich sok, bogaty w przeciwutleniacze, służy do przygotowywania syropów, takich jak melasa z granatów, ceniona w kuchni Bliskiego Wschodu.

Granatowiec 'Mekness' toleruje temperatury do -10 °C. Jest więc przystosowany do rejonów o typowym klimacie śródziemnomorskim lub do najcieplejszych, osłoniętych ogrodów na wybrzeżu Atlantyku. To niewielkie drzewo po dobrym ukorzenieniu jest odporne na suszę letnią, jednak regularne podlewanie zapewnia większe, bardziej soczyste i smaczniejsze owoce. Granatowiec preferuje słoneczne stanowiska i dość żyzne, dobrze przepuszczalne gleby. 

Granatowiec 'Meknes' doskonale nadaje się do sadów w rejonach śródziemnomorskich. Można go również posadzić jako soliter na osłoniętym i słonecznym dziedzińcu. Z łatwością stworzysz oryginalny owocowy żywopłot, łącząc go z Poncirus trifoliata 'Flying Dragon' przeznaczonym na marmoladę, pigwą Cydonia oblonga 'Aromatnaya'  oraz Diospyros kaki 'Ragno'.

*Marokańskie źródła wymieniają między innymi typ „Mesri de Meknès” wśród słodkich granatów o miękkich nasionach, spożywanych na świeżo, jednak żaden oficjalny dokument nie pozwala formalnie stwierdzić, że 'Meknes' i „Mesri de Meknès” to jeden i ten sam klon. Marokańskie granatowce często noszą nazwy związane z miejscem uprawy, kształtem owocu lub kolorem skórki, a wymiana zrazów między regionami przez długi czas sprzyjała powstawaniu powtarzających się nazw.