Należący do rodziny krwawnicowatych Punica granatum pochodzi z zachodniej i środkowej Azji, od Iranu i Turkmenistanu po północne Indie. To drzewo owocowe od dawna jest zadomowione w rejonie Morza Śródziemnego. Odmiana 'Sverkrannyi' została wyselekcjonowana w Europie Wschodniej lub w Rosji. 'Sverkrannyi' (zapisywana również jako Sverkhranij) pochodzi od rosyjskiego słowa „сверхранний” (sver kh-rannyi), które dosłownie oznacza „bardzo wczesny” lub „poza sezonem” i służy do określania odmiany dojrzewającej znacznie wcześniej niż zwykle.
Granatowiec właściwy 'Sverkrannyi' rośnie jako wielopniowy krzew o krzaczastym pokroju. Osiąga około 3 m wysokości i 2–3 m szerokości w pełni dojrzałości. Jego wzrost jest dość szybki, w ciągu kilku lat osiąga docelowe rozmiary i może owocować już od drugiego roku. Pędy bywają cierniste, a szarobrązowa kora ciemnieje i pęka z wiekiem. Liście są opadające na zimę, naprzeciwległe, pojedyncze, o kształcie od owalnego do lancetowatego, osiągają od 3 do 7 cm długości i od 1 do 2 cm szerokości. Są błyszcząco zielone, a jesienią przed opadnięciem przybierają złocisty odcień. Kwitnienie przypada od maja do czerwca. Kwiaty pojedyncze, wyrastają pojedynczo lub w skupieniach i mają 3–4 cm średnicy. Płatki są pomarszczone, jaskrawoczerwone i otoczone grubym, trwałym kielichem.
Owoce mają średni do dużego kaliber – od 6 do 8 cm średnicy – są okrągłe, mają cienką, lecz jędrną skórkę w kolorze beżoworóżowym, od strony nasłonecznionej z czerwonawym nalotem. Osnówki (czyli ziarna) są różowe i zawierają białe, częściowo miękkie nasiona. Ich miąższ jest bardzo soczysty, ma słodki smak z lekką kwasowością, jest dobrze zrównoważony i przyjemny. Odmiana ta zapewnia bardzo wysoką produktywność i nie zawodzi nawet w mniej sprzyjających warunkach klimatycznych.
Zbiór może rozpocząć się już w sierpniu w rejonach o łagodnym klimacie, a we wrześniu w pozostałych regionach. Trwa do końca października, zależnie od warunków klimatycznych i stanowiska. Owoc uznaje się za dojrzały, gdy jego kolor staje się jednolity, a skórka pokrywa się delikatnymi, naturalnymi pęknięciami. Aby zachować owoce w nienaruszonym stanie, najlepiej ścinać je sekatorem, pozostawiając krótki fragment szypułki.
Przechowywane w chłodnym i suchym miejscu, w temperaturze od 8 do 12 °C, granaty mogą zachować trwałość przez kilka tygodni, a nawet do dwóch miesięcy. Stosunkowo cienka, lecz jędrna skórka skutecznie chroni owoc, pod warunkiem że uniknie się dużych wahań wilgotności lub temperatury, które mogą powodować pękanie owoców albo rozwój pleśni.
Granaty 'Sverkrannyi' spożywa się przede wszystkim na surowo, ponieważ „ziarna” łatwo wysypują się z przegródek; możesz przekroić owoc na pół, położyć go przeciętą stroną na naczyniu i uderzać w skórkę drewnianą łyżką, aby wydobyć osnówki.
Granaty doskonale nadają się także do innych zastosowań: na świeży sok, do sałatek, konfitur i syropów, a także jako dodatek do dań wytrawnych.
Granatowiec owocowy sadzi się w pełnym słońcu, w głębokiej, lekkiej i dobrze przepuszczalnej glebie, zarówno wapiennej, jak i gliniasto-piaszczystej. Po dobrym ukorzenieniu znosi suszę, jednak regularne podlewanie w pierwszym roku sprzyja prawidłowemu ukorzenieniu. Cięcie pod koniec zimy pozwala usunąć martwe drewno, poprawia przewiewność korony drzewa i pobudza kwitnienie. Możesz wykorzystać go jako soliter lub w żywopłocie złożonym z drzew owocowych typowych dla rejonów śródziemnomorskich.
