Kamelia japońska Manuroa Road

Kamelia japońska ‘Manuroa Road’ jest ceniona za duże, doskonale nakładające się płatki kwiatów przypominających dalie. Kwiaty pięknie kontrastują z jej ciemnozielonymi, błyszczącymi liśćmi. Posadzony w zacienionej rabacie z podłożem kwaśnym lub w dużym pojemniku, ten krzew zimozielony o regularnym pokroju zachwyca pod koniec zimy i wiosną.

Należąca do rodziny herbatowatych odmiana ‘Manuroa Road’ jest kultywarem Camellia japonica. Została wyselekcjonowana w Nowej Zelandii, w Takanini/Papakura, przez Neville’a Haydona; pierwsze kwitnienie zaobserwowano w 1994 roku, a w 2001 roku odmiana została zarejestrowana przez NZ Camellia Society. Pochodzi z wysiewu C. japonica ‘Takanini’, po której odziedziczyła ciemnoczerwone zabarwienie, ale tworzy pełniejsze i bardziej regularne kwiaty.
Odmiana ta ma gęsty, wyprostowany pokrój krzaczasty i średnią wysokość; po 10 latach osiąga około 1,50 m wysokości i 0,90 m szerokości, a w otwartym gruncie w pełni dojrzała dorasta do 2–2,50 m wysokości i 1,50 m szerokości. W doniczce jej wymiary zwykle nie przekraczają 1,20 m. Kwiaty są duże (około 10–12 cm średnicy), pełne, bardzo gęsto wypełnione płatkami, jednolicie bardzo ciemnoczerwone, bez widocznych pręcików; rozwijają się od marca do maja. Liście są zimozielone, skórzaste, ciemnozielone i błyszczące; owalne do eliptycznych, drobno ząbkowane, mają od 6 do 10 cm długości. System korzeniowy jest dość płytki, włóknisty i rozłożysty, dlatego unikaj zbitej gleby oraz głębokiego przekopywania w pobliżu rośliny. Jej mrozoodporność wynosi od -12 do -15 °C na osłoniętym stanowisku.

Posadź kamelię japońską ‘Manuroa Road’ w kwaśnej, żyznej, próchnicznej glebie, która latem pozostaje świeża, ale jest dobrze przepuszczalna. Wybierz jasny półcień i miejsce osłonięte od zimnych wiatrów; unikaj palącego słońca. Na rabacie połącz ją z innymi zimozielonymi krzewami wymagającymi podłoża kwaśnego: Pieris ‘Forest Flame’ o barwnych wiosennych młodych przyrostach, Rhododendron yakushimanum ‘Koichiro Wada’, którego kwitnienie przypominające kwitnienie jabłoni przejmuje po niej rolę, oraz azalię japońską ‘Hino-Crimson’ posadzoną na obrzeżu. W tle umieść Sarcococca confusa ze względu na jej zimowy zapach. Na skraju rabaty dodaj paprocie i późne ciemierniki, aby pokryć glebę, nie konkurując z jej płytkimi korzeniami.