Camellia lutchuensis

Camellia lutchuensis to najbardziej pachnąca z dzikich kamelii. Dzięki swoim bardzo małym, wiosennym, białym kwiatom, ładnemu, zaokrąglonemu pokrojowi i drobnym, delikatnym liściom wyraźnie różni się od innych kamelii i zachwyci nawet osoby, które nie przepadają za tymi krzewami, uważając je za zbyt sztywne i nieco sztuczne z wyglądu. Ten gatunek botaniczny pochodzący z południa Japonii wymaga wilgotnej, niewapiennej gleby i jest mrozoodporny do -9°C przez krótki czas.   Krzew atrakcyjny także poza okresem kwitnienia zachowa swoje piękne ulistnienie przez cały rok. Warto koniecznie posadzić go jako soliter w ogrodzie lub na tarasie, w ładnej donicy, którą w chłodniejszych regionach można przenieść na zimę w osłonięte miejsce.

Camellia lutchuensis to gatunek botaniczny rozpowszechniony w południowo-wschodnich Chinach, na Tajwanie i na wyspach Riukiu, położonych na południowy zachód od Japonii. W naturze tworzy piękny krzew lub małe drzewo osiągające od 4 do 7 m wysokości, jednak w naszym klimacie zachowa znacznie mniejsze rozmiary. Podobnie jak wszystkie kamelie, należy do rodziny herbatowatych. Słodki zapach kwiatów skłonił hodowców do krzyżowania tego gatunku z wieloma innymi kameliami.

Ten krzew o miękkim, zaokrąglonym i rozgałęzionym pokroju rośnie szybko jak na kamelię. W wieku dojrzałym osiągnie średnio 1 m 20 cm wysokości i szerokości. Jego  obfite kwitnienie i wyjątkowo intensywny zapach przypadają głównie na wiosnę, zwykle na marzec i kwiecień. Białe pąki kwiatowe z wyraźnymi różowymi przebarwieniami otwierają się bardzo licznie. Pojedyncze kwiaty lub kwiaty zebrane w małe bukiety mogą przypominać kwiaty pomarańczy. Każdy z nich ma około 4 cm średnicy i składa się z 5 płatków o dość trójkątnym kształcie, śnieżnobiałych, czasem delikatnie zabarwionych na różowo. Dobrze widoczny jest środek z białymi pręcikami pokrytymi żółtym pyłkiem. Ulistnienie jest gęste i zimozielone, a małe, grube, owalne liście zwężają się ku końcowi i mają drobno ząbkowane brzegi. Osiągają około 4 cm długości i 2 cm szerokości. Ich barwa jest nieco oliwkowozielona, dość ciemna i lśniąca.

Camellia lutchuensis, podobnie jak wszystkie kamelie, lepiej rośnie w łagodnym i wilgotnym klimacie niż w chłodnych regionach, gdzie jej mrozoodporność może okazać się niewystarczająca, a kwitnienie może zostać zniszczone przez późne przymrozki. Nie lubi natomiast głębokiego cienia i dość dobrze znosi słoneczne, ale nieupalne stanowiska. Wszędzie tam, gdzie zimy są stosunkowo łagodne, można posadzić ją w ogrodzie jako soliter lub połączyć z innymi roślinami kwasolubnymi (różanecznikami, azaliami, hortensjami, oczarami, pierisami...) w grupie krzewów. Jej wygląd dzikiej rośliny i delikatność kwiatów wspaniale pasują do naturalnego lub romantycznego ogrodu, na przykład w towarzystwie Chimonanthus praecox. Możesz także obsadzić jej podstawę wiosennymi roślinami cebulowymi (narcyzami, tulipanami, hiacyntowcami hiszpańskimi) lub roślinami kwitnącymi jesienią, takimi jak zimowity i cyklameny bluszczolistne. W chłodnych regionach posadź ją w pojemniku na balkonie lub tarasie, aby na czas kwitnienia przenieść ją do werandy albo nieogrzewanej szklarni.