Kuflik cytrynowy Albus syn. White Anzac - Callistemon citrinus

Kuflik cytrynowy 'Albus' to piękna odmiana kuflika o niskim, rozłożystym pokroju i olśniewającym, letnim kwitnieniu w formie kremowobiałych szczoteczek. Jego średniozielone, zimozielone liście są wyjątkowo skórzaste i po roztarciu wydzielają aromat zaskakująco przypominający zapach eukaliptusa cytrynowego, jego kuzyna z rodziny mirtowatych. U tej odmiany młode pędy są delikatnie zabarwione na czerwono. Niewielkie jak na ten rodzaj rozmiary, piękny pokrój, atrakcyjne przez cały rok liście oraz długie kwitnienie sprawiają, że jest to doskonała roślina tarasowa, odpowiednia do każdego regionu. W łagodnym klimacie wspaniale prezentuje się w centrum egzotycznej rabaty.

Callistemon citrinus to zimozielony krzew z rodziny mirtowatych, spokrewniony z mirtami i Leptospermum, podobnie jak one pochodzący z Australii. Większość kuflików to rośliny nadrzeczne, preferujące dobrze przepuszczalne, wilgotne gleby bez nadmiaru wapnia, a nawet okresowo suche, ale także doceniające obfite i regularne podlewanie, które wspomaga ich kwitnienie. Jego epitet gatunkowy, citrinus, nawiązuje do charakterystycznego zapachu liści.

Wywodzący się od niego kultywar 'Albus' jest czasami sprzedawany pod nazwą „White Anzac”. Ma bardziej zwarty i rozłożysty pokrój, rzadko przekracza 1 m wysokości przy szerokości do 2 m. Jest to krzew łagodnego klimatu o kruchym drewnie, tworzący zaokrąglony, lekko rozłożysty krzew złożony z elastycznych gałązek. Rośnie dość szybko. Jego liście są wąskie i równowąskie, podzielone na długie na 5 cm i szerokie na 1 cm listki. Podczas rozwijania są zabarwione na łososiowoczerwono, następnie stają się jasnozielone, a później intensywnie zielone. Młode liście wytworzone pod koniec lata zachowują czerwono-pomarańczową barwę przez całą zimę. Kwiatostany pojawiają się na końcach gałązek, tuż nad młodymi liśćmi. Tworzą je bardzo długie, białe pręciki, które z upływem dni przybierają kremową barwę; są one zebrane w kłosy walcowate. Kwiatostany mają 5 cm szerokości i od 10 do 15 cm długości, a ich końce lekko zwisają. Pąk wierzchołkowy kilkakrotnie rozwija nowe liście, a następnie nowe szczoteczkowate kwiatostany, podczas gdy stary kwiatostan wytwarza drobne, bardzo twarde owoce w kształcie miseczek, zagłębione w korze. Kwitnienie może powtarzać się od czerwca do sierpnia–września, w wilgotnej glebie i ciepłym klimacie, szczególnie pod koniec lata. Jest to również roślina miododajna i nektarodajna, która przyciąga do ogrodu liczne owady zapylające.

Mrozoodporny od -7 do -8 °C, kuflik 'Albus' po dobrym ukorzenieniu dość dobrze znosi suszę letnią, ale w suchym klimacie docenia podlewanie. W szklarni lub na werandzie stworzy z drzewkiem pomarańczowym, Tibouchina lub akacją niezwykle dekoracyjny kwartet, przywodzący na myśl krajobrazy o egzotycznym uroku i zapachu. Na wybrzeżu Morza Śródziemnego lub w umiarkowanie ciepłym i ciepłym klimacie atlantyckim można sadzić go jako soliter — w pełni na to zasługuje — w centrum rabaty albo w formie żywopłotu, w towarzystwie Grevillea, Phormium, Caesalpinia gillesii, Leptospermum i Melaleuca. Można go również posadzić w zimozielonym żywopłocie, w towarzystwie krzewiastego prusznika ('Italian Skies', 'Concha', 'Puget Blue', 'Skylark'...), żarnowca kwitnącego wiosną oraz oleandrów (Nerium oleander 'Soleil Levant' lub 'Provence'). Dobra tolerancja zasolenia pozwala uprawiać go na stanowisku nadmorskim, wystawionym na wiatr i słoną bryzę.