Kuflik płaczący - Callistemon viminalis

Kuflik płaczący (Callistemon viminalis) jest prawdopodobnie najczęściej sadzonym kuflikiem na świecie. To niewielkie drzewo, obdarzone pięknymi walorami ozdobnymi, ma efektowny, zwisający pokrój, delikatne i eleganckie liście zimozielone oraz olśniewające wiosenne kwitnienie w postaci szczotkowatych kwiatostanów o wyjątkowo intensywnej czerwonej barwie. Jest to dość łatwy w uprawie i dobrze przystosowujący się gatunek, cenny w aranżacjach ogrodowych w ciepłym klimacie. Posadź go w rzędzie, aby utworzyć ekran, albo jako soliter w małym ogrodzie. W chłodniejszym klimacie sprawdzi się również jako roślina do oranżerii.

Callistemon viminalis, zwany również kuflikiem płaczącym, to duży krzew z rodziny mirtowatych, spokrewniony z mirtami i rodzajem Leptospermum, pochodzący z południowo-wschodniej Australii, a dokładniej ze stanów Nowa Południowa Walia i Queensland, gdzie często rośnie wzdłuż cieków wodnych, w półcieniu. W swoim naturalnym środowisku osiąga 15 m wysokości, natomiast w naszym klimacie rzadko dorasta do 7 m wysokości i 2–3 m szerokości.

Jest to krzew zimozielony w ciepłym klimacie, o kruchym drewnie, tworzący koronę w formie gęstej kopuły złożonej ze zwisających pędów. Rośnie dość szybko. Jego liście są wąskie, równowąskie i podzielone na listki o długości od 2 do 8 cm, w pięknym szarozielonym odcieniu. Wiosną na końcach pędów rozwijają się młode przyrosty zabarwione na czerwono. Kwiaty kątowe składają się z bardzo długich pręcików o intensywnie czerwonej barwie, która z upływem dni przechodzi w odcień bardziej magentowy. Są zebrane w kłosy walcowate na końcach młodych, elastycznych pędów. Kwiatostany te mają około 5 cm średnicy i 7 cm długości, a ich końce lekko zwisają. Pąk wierzchołkowy kilkakrotnie rozwija nowe liście, a następnie nowe kwiatostany przypominające szczotki, podczas gdy starszy kwiatostan wytwarza drobne owoce w kształcie miseczek. Kwitnienie może powtarzać się kilka razy w ciągu sezonu, na wilgotnej glebie i w ciepłym klimacie, szczególnie pod koniec lata. Jego szarobrązowa kora jest spękana i ozdobna. Jest to również roślina miododajna i nektarodajna, która przyciąga do ogrodu liczne owady zapylające.

Mrozoodporny do około -5°C/-6°C, Callistemon viminalis dość dobrze znosi suszę letnią po dobrym ukorzenieniu, ale w suchym klimacie docenia podlewanie. W szklarni lub na werandzie stworzy z pomarańczą, zaczerniowatym lub akacją niezwykle dekoracyjną kompozycję, przywodzącą na myśl egzotyczne krajobrazy pełne uroku i zapachów. W ciepłym klimacie, szczególnie na wybrzeżu Morza Śródziemnego lub na południu atlantyckiego wybrzeża naszego kraju, można sadzić go jako soliter — w pełni na to zasługuje — w żywopłocie nieformowanym lub na drugim planie rabaty, a nawet na skraju lasu. Można go również posadzić w żywopłocie zimozielonym, w towarzystwie krzewiastego prusznika ('Italian Skies', 'Concha', 'Puget Blue', 'Skylark'...), żarnowca kwitnącego wiosną oraz oleandrów pospolitych (Nerium oleander 'Soleil Levant' lub 'Provence'). Dobra tolerancja na zasolenie pozwala uprawiać go na stanowisku nadmorskim, wystawionym na wiatr i działanie aerozolu morskiego.