Lophomyrtus Black Stallion

Lophomyrtus x ralphii 'Black Stallion' to zimozielony krzew o niezwykle ozdobnych liściach. Młode pędy pojawiają się w czerwonawych odcieniach, a następnie w miarę dojrzewania przybierają ciemnopurpurową barwę, nadając roślinie bardzo wyrazisty wygląd. Jego gęste, ciemne ulistnienie zdobią małe kremowobiałe kwiaty pod koniec wiosny. Średnia wysokość (poniżej 2 m) i bardzo gęsty pokrój sprawiają, że krzew nadaje się do tworzenia pięknych żywopłotów, choć rośnie niezbyt szybko. Ta roślina łagodnego klimatu dobrze sprawdza się na nadmorskich obszarach wybrzeża Atlantyku, a także na południu, w miejscu osłoniętym przed palącym słońcem. W innych regionach należy uprawiać ją w pojemniku, aby zimą chronić ją przed silnym mrozem.

Lophomyrtus należy do rodziny mirtowatych, obejmującej około 3000 gatunków występujących głównie w ciepłym klimacie, takich jak Callistemon o kwiatach przypominających kuflik, a także reprezentowanej w naszych szerokościach geograficznych przez mirt zwyczajny, śródziemnomorski krzew zimozielony. Rodzaj Lophomyrtus jest niejako południowym odpowiednikiem naszego Myrtus. Reprezentują go zaledwie dwa gatunki pochodzące z Nowej Zelandii: L. bullata, duży krzew osiągający 8 m wysokości, oraz L. obcordata, znacznie niższy (około 1,80 m), ale nieco bardziej odporny na mróz. Ich skrzyżowanie dało początek gatunkowi Lophomyrtus x ralphii, naturalnemu mieszańcowi, którego istnieje kilka odmian uprawnych.
'Black Stallion' to jedna z nich, wyróżniająca się niezwykle atrakcyjnym, kolorowym ulistnieniem. Z czasem krzew tworzy bardzo gęstą, dobrze rozgałęzioną kępę, rozwijając naprzeciwległe i dekusacyjne (przesunięte o 90° względem siebie na kolejnych piętrach) gałązki. Liście, również naprzeciwległe, są małe i mają od 2 do 4 cm długości oraz od 1 do 2 cm szerokości. Ich kształt jest eliptyczny lub lancetowaty, a wyraźnie zaznaczone nerwy nadają im lekko marszczony wygląd. Są nieco skórzaste, a ich powierzchnia błyszcząca, jednak przede wszystkim przyciąga wzrok ich barwa. Początkowo czerwonawe, stopniowo ciemnieją, przybierając bardzo elegancki, ciemnopurpurowy odcień. Krzew najczęściej osiąga 1,50 m wysokości, a czasem nieco więcej, przy szerokości około 70 cm, tworząc zwarty ekran roślinny. W czerwcu i lipcu rozwijają się małe kremowobiałe kwiaty o średnicy około 1 cm, typowe dla mirtowatych, czyli tworzące skupiska pręcików. Choć niewielkie, tworzą piękny kontrast z ciemnym ulistnieniem. Przyciągają pszczoły, a po zapyleniu pojawiają się na nich małe czarne owoce.

Lophomyrtus 'Black Stallion' to interesujący krzew do uprawy w łagodnym klimacie, gdzie jego ciemne barwy pozwolą stworzyć efektowne kontrasty ulistnienia. Możesz zestawić go z pstrolistnymi tęgoszami, których długie, mieczowate liście będą wyróżniać się także kształtem. W niskim żywopłocie bardzo dobrze będzie się komponować z Pittosporum tenuifolium 'Elisabeth' o pięknych, falistych zielonych liściach z białą obwódką, pod warunkiem że uzbroisz się w cierpliwość, ponieważ żaden z tych krzewów nie rośnie szczególnie szybko. Zwłaszcza na bardziej suchym południu lepszym wyborem do stworzenia żywopłotu o purpurowym wyglądzie będzie Dodonea viscosa 'Purpurea'... Ten Lophomyrtus dobrze nadaje się również do uprawy w doniczce w dużej części Francji, gdzie zimy są dla niego zbyt surowe. Traktuj go wtedy jak roślinę oranżeryjną i przenieś na zimę w osłonięte miejsce. W towarzystwie cytrusów, takich jak mandarynka satsuma, pomoże Ci stworzyć egzotyczną atmosferę na tarasie w ciepłej porze roku.