Metrosideros wyniosły Aurea

Metrosideros excelsa 'Aurea' to zimozielony krzew pochodzący z Nowej Zelandii, przeznaczony do uprawy w najłagodniejszych regionach kraju. Jego gęste, ciemnozielone, lekko błyszczące ulistnienie zdobi żółta obwódka, która przez cały rok tworzy dekoracyjny kontrast. Kwitnienie, trwające przez znaczną część lata, sprawia, że roślina jest szczególnie atrakcyjna, gdy pojawiają się szkarłatnoczerwone pompony złożone z licznych pręcików. Jest dość łatwy w uprawie w lekko kwaśnej glebie i na słonecznym stanowisku w rejonach o łagodnym klimacie, jednak w chłodniejszych regionach należy posadzić go w pojemniku, aby na zimę przenieść go w miejsce zabezpieczone przed mrozem.

Metrosideros należy do rodziny mirtowatych, liczącej 3000 gatunków. Jej najbardziej znane rodzaje to mirt zwyczajny, rosnący w rejonie Morza Śródziemnego, Callistemon o kwiatach przypominających szczotki do butelek oraz oczywiście duża grupa eukaliptusów. Znanych jest 54 gatunki Metrosideros — drzewa, krzewy i zdrewniałe pnącza — rozpowszechnione w Prowincji Przylądkowej w Afryce Południowej, na wyspach Pacyfiku, a zwłaszcza w Nowej Zelandii, skąd pochodzi Metrosideros escelsa. Wywodzi się z obszarów nadbrzeżnych Wyspy Północnej, a jej mieszkańcy sprowadzili go na Wyspę Południową. W naturze spotyka się go w lasach agatisu nowozelandzkiego (Agathis australis), czyli południowego drzewa iglastego, a niekiedy tworzy również samodzielne lasy. Maorysi nazywają go „pohutukawa”, co oznacza „oblany przez morze” i dobrze nawiązuje do jego odporności na słoną bryzę (a także na wiatr). Anglicy częściej określają go mianem „Christmas tree”, czyli „choinki”, ponieważ w tym kraju półkuli południowej kwitnie właśnie w okresie Bożego Narodzenia, gdy pory roku przypadają odwrotnie niż we Francji. W naturalnym środowisku roślina tworzy duże drzewo osiągające 20 m wysokości, o pniu dorastającym do 2 m średnicy. Drzewo tworzy szeroką koronę i może wytwarzać boczne gałęzie, które po zetknięciu z ziemią ukorzeniają się i tworzą nowe pnie. Ponadto z gałęzi wyrastają korzenie przybyszowe, zwisające aż do ziemi i nadające roślinie bardzo charakterystyczny wygląd. Wreszcie silny system korzeniowy, dobrze przystosowany do podłoży wulkanicznych, pozwala jej mocno zakotwiczyć się w skale.
Metrosideros excelsa 'Aurea' to odmiana uprawna o ulistnieniu pstrym z żółtym zabarwieniem („aurea” po łacinie), której nie należy mylić z żółtokwiatową formą gatunku botanicznego (M. excelsa var. aurea). Znacznie mniejszy niż gatunek typowy, krzew ten w naszych ogrodach w rejonach o łagodnym klimacie zwykle nie przekroczy 2,50 m wysokości i 1,50–1,80 m szerokości, ponieważ jego mrozoodporność jest bardzo ograniczona. Tworzy dość gęsty pokrój i rośnie wolno lub umiarkowanie szybko, wytwarzając cienkie, stosunkowo elastyczne gałęzie. Są one pokryte naprzeciwległymi, eliptycznymi lub owalnymi liśćmi o długości około 4–6 cm, skórzastymi, zimozielonymi i o lśniącej powierzchni. Ich ciemna zieleń jest rozjaśniona przez nieco nieregularną żółtą obwódkę, która nadaje im wyjątkowo efektowny wygląd przez cały rok.
Od czerwca pojawiają się kwiatostany przyciągające w ogrodzie wszystkie spojrzenia. Typowe dla rodziny mirtowatych kwiaty, zebrane głównie na końcach małych gałązek w wierzchotkach, składają się przede wszystkim z pręcików o długości 4–5 cm, w szczególnie dekoracyjnym szkarłatnoczerwonym kolorze. Płatki i działki kielicha, po pięć w każdym kwiecie, są znacznie mniej wyraziste i pozostają niemal niezauważalne. Kwitnienie trwa przez wiele tygodni, aż do sierpnia, a w niektórych latach nawet nieco dłużej. Pojawiające się później owoce to małe torebki pozbawione walorów ozdobnych.

W nielicznych rejonach o wystarczająco łagodnym klimacie, umożliwiającym uprawę w otwartym gruncie, Metrosideros excelsa 'Aurea' doskonale odnajdzie się na egzotycznej rabacie przywodzącej na myśl odległe krainy. Posadź go w towarzystwie proteowatych, należących do rodzaju Leucadendron lub Protea, które dzięki niezwykle efektownej formie z rozmachem uzupełnią tę kompozycję. Dodaj kolejnego przedstawiciela mirtowatych o fioletowych kwiatach, na przykład kuflika cytrynowego Callistemon citrinus 'Mauve Mist' o kwiatostanach przypominających długie szczotki do butelek, a także, aby dodać rabacie wysokości, posadź egzemplarz Brachychiton acerifolius. To mało znane australijskie drzewo zachwyci Cię wspaniałym kwitnieniem w szkarłatnoczerwonym kolorze.