Melon Galia

Melon Orange Ananas to melon cukrowy typu brodawkowatego, o kulistych owocach z aromatycznym, soczystym miąższem w szafranowym kolorze. Jego bardzo wyraźne żebra oraz brodawkowata i guzowata skórka, ciemnozielona, nakrapiana kremowymi plamkami i żółknąca w miarę dojrzewania, sprawiają, że jest bardzo łatwy do rozpoznania. Rzadko można go znaleźć na stoiskach warzywników, ale jaką przyjemność daje uprawa tej oryginalnej odmiany we własnym ogrodzie warzywnym.
Kto mógłby się dziś obejść bez orzeźwienia, jakie latem zapewnia porcja melona? Ten melon Orange Ananas idealnie nadaje się do odkrywania słodko-słonej strony tego owocu. Warto pomyśleć o marynatach lub carpaccio, które równie elegancko komponują się z bazylią albo lebiodką.
Owoce zbierzesz od lipca do października z wysiewów wykonanych od marca do czerwca.

Melon najprawdopodobniej pochodzi z Azji. Pierwsze namacalne ślady jego uprawy odnaleziono jednak w Egipcie, 5 wieków przed naszą erą, a następnie w Grecji i Rzymie, gdzie przez długi czas spożywano go niedojrzałego, mało słodkiego, z dodatkiem soli i pieprzu podkreślających jego smak. Było to wówczas danie papieży i arystokracji. W XVI wieku uprawiano go już w całym południowym regionie Francji. Stopniowo dotarł również na zachód Francji, między innymi po to, by zaopatrywać dwór. Pojawiło się wiele gatunków i odmian, a sposoby przygotowywania oraz uprawy melona stawały się coraz bardziej różnorodne.
Melon jest zwartym, okrągłym lub podłużnym owocem o gładkiej, żebrowanej albo siatkowatej skórce. Bardzo soczysty miąższ może być zielony, biały, żółty lub pomarańczowy i otacza centralną komorę wypełnioną nasionami. Najczęściej spożywa się go na surowo jako przystawkę lub słodki deser, ale także w sorbetach, konfiturach, kompotach i syropie. Małe melony usuwane podczas przerzedzania i różnego rodzaju cięcia można przygotować jako pikle marynowane w occie i z dodatkiem aromatycznych ziół. Melon doskonale nawadnia, orzeźwia i działa moczopędnie. Uważa się, że jest bogaty w mikroelementy, a w szczególności w witaminy B i C. Odmiany o pomarańczowym miąższu zawierają dodatkowo witaminę A, czyli słynny karoten!
Są to jednoroczne, płożące rośliny zielne, których kwiaty żeńskie odróżniają się od męskich zalążnią dolną, znajdującą się pod kwiatem i przypominającą zawiązek owocu. Wyrastają na drugorzędowych lub trzeciorzędowych rozgałęzieniach każdej rośliny i przekształcają się w owoce. Kwiaty męskie zawsze wyrastają natomiast w kątach liści na głównej łodydze.

Zbiór: od utworzenia owocu do momentu jego zerwania mijają cztery tygodnie. Słodki zapach wydzielany przez owoc oraz szypułka, która zaczyna się od niego odłączać, sygnalizują, że nadszedł właściwy moment.

Przechowywanie: jeśli melon nie został napoczęty, można go z łatwością przechowywać przez kilka dni, nie dłużej niż 5 dni, w suchym i przewiewnym miejscu, na przykład na ażurowych półkach. Jeśli został napoczęty lub uległ obiciu, możesz go zamrozić. Najpierw usuń skórkę i nasiona ze środka, następnie pokrój go na kawałki i skrop sokiem z cytryny.

Praktyczna rada ogrodnika: podłóż pod owoc kawałek łupka lub dachówkę. Dzięki temu nie będzie miał bezpośredniego kontaktu z glebą i unikniesz jego gnicia spowodowanego wilgocią. Pamiętaj także o ściółkowaniu wokół roślin, szczególnie w najcieplejszym okresie lata, ponieważ melony lubią świeże gleby.
Melony są bardzo podatne na mączniaka prawdziwego, chorobę grzybową pozostawiającą na powierzchni liści biały, przypominający meszek nalot. Starannie unikaj podlewania liści i kwiatów. Melony to rośliny o dużych wymaganiach pokarmowych, należące do rodziny dyniowatych. Podobnie jak pozostali jej przedstawiciele – ogórki, arbuzy, dynie i inne – wyczerpują składniki odżywcze z gleby. Nie należy więc uprawiać tego typu warzyw owocowych zawsze w tym samym miejscu ani sadzić ich jednych po drugich, aby nadmiernie nie wyjaławiać ziemi.
Posadź je z lebiodką – dobrze komponują się ze sobą zarówno w ogrodzie, jak i na talerzu.