Miechunka peruwiańska Fruttosa

Miechunka peruwiańska 'Fruttosa', czyli odmiana miechunki peruwiańskiej 'Fruttosa', to roślina warzywna i ozdobna uprawiana ze względu na jaskrawopomarańczowe, jadalne jagody osadzone w ozdobnym kielichu. Łatwa w uprawie w ogrodzie lub na balkonie, obficie owocuje i zachwyca oryginalnym wyglądem. Owoce zbiera się od końca lata aż do jesieni. Można je spożywać na surowo, w postaci konfitur lub jako dodatek do potraw. Odmiana ta stanowi dobry kompromis między plonem, smakiem a walorami estetycznymi.

Miechunka peruwiańska należy do rodziny psiankowatych, podobnie jak pomidor i ziemniak. Jej nazwa naukowa, Physalis peruviana, nawiązuje do andyjskiego pochodzenia rośliny, zwłaszcza Peru i Kolumbii, gdzie rośnie spontanicznie na umiarkowanych wyżynach, na wysokości od 500 do 3000 m n.p.m. Nazwa rodzaju Physalis, oznaczająca po grecku „pęcherz”, odnosi się do kształtu kielicha, który otacza owoc niczym latarnia.
'Fruttosa' to odmiana wyselekcjonowana ze względu na wysoką plenność i zwarty pokrój. W przeciwieństwie do niektórych bardziej bujnie rosnących odmian 'Fruttosa' nie przekracza 80 cm do 1,20 m wysokości. Roślina szybko rośnie, gdy tylko nastaną ciepłe dni, i tworzy niewielki, rozgałęziony krzew o wiotkich, owłosionych pędach. Liście o owalnym kształcie i sercowatej nasadzie pokrywa delikatny meszek, a ich barwa może być średnio- lub ciemnozielona. Kwitnienie rozpoczyna się w lipcu. Niewielkie kwiaty o średnicy 2 cm są pojedyncze, dzwonkowate, jasnożółte, z brązowymi plamkami wewnątrz. Z kwiatów powstaje okrągły owoc, gładki i pomarańczowy, o średnicy 1,5–2 cm. Po osiągnięciu dojrzałości ma słodki smak, przypominający mango i pomidora. Każdy owoc chroni jasnobeżowy, unerwiony kielich, który całkowicie się zamyka i zabezpiecza go przed owadami oraz wilgocią. Dojrzałe owoce opadają na ziemię.
Roślina nie jest odporna na mróz. W naszym klimacie zazwyczaj uprawia się ją jako roślinę jednoroczną.
Niegdyś uprawiana w klasztorach Ameryki Południowej, miechunka peruwiańska została rozpowszechniona w Afryce Południowej w XIX wieku. Kielich, działający jak naturalne opakowanie, umożliwiał jej przechowywanie podczas długich podróży morskich.

Zbiór: miechunkę peruwiańską 'Fruttosa' zbiera się od sierpnia, gdy owoce nabiorą najpiękniejszej barwy, a kielich stanie się dobrze pergaminowy. Z jednego egzemplarza można uzyskać od 250 do 300 owoców.

Przechowywanie: owoce miechunki tradycyjnie spożywa się na świeżo. W pojemniku na warzywa w lodówce można je przechowywać przez kilka dni. Nadają się również do gotowania, a nawet suszenia. W takim przypadku należy pozostawić je w suchym i przewiewnym miejscu, tak aby się ze sobą nie stykały. Mogą być przechowywane przez kilka miesięcy.

Mała rada ogrodnika: miechunki bywają atakowane przez mączliki. Te małe, białe owady, należące do tej samej rodziny co mszyce, stają się uciążliwe dopiero wtedy, gdy występują w dużej liczbie. Gnojówka z mięty pieprzowej lub opryskiwanie wodą z dodatkiem szarego mydła pozwolą się ich pozbyć bez stosowania środków chemicznych. Warto również wspierać naturalnych wrogów mszyc, takich jak biedronki czy złotooki.