Gloriosa superba var. rothschildiana - glorioza wspaniała

Glorioza wspaniała (Gloriosa superba) var. Rothschildiana, znana również jako glorioza, lilia motyla lub glorioza, to bulwiaste pnącze o niezwykle egzotycznym wyglądzie, który zawdzięcza barwnym kwiatom o mocno pofalowanych płatkach w kolorze czerwonym i żółtym. Gdy latem pojawiają się kwiaty, ta niewielka liana przywodzi na myśl tropikalne krajobrazy dawnej afrykańskiej prowincji Malabar. Kwiaty wyróżniają się na tle jej bujnego ulistnienia, złożonego z długich, grubych i błyszczących liści, które jeszcze bardziej podkreślają jej oryginalny charakter. Jej uprawa wymaga słonecznego stanowiska oraz żyznej, wilgotnej i przepuszczalnej gleby. Zimą koniecznie przechowuj gloriozę w suchym miejscu.

Glorioza Gloriosa superba rothschildiana należy do rodziny zimowitowatych lub liliowatych, zależnie od przyjętej klasyfikacji. Kwiat gloriozy, będący symbolem Mozambiku, podkreśla jej afrykańskie pochodzenie, choć w stanie naturalnym występuje również w tropikalnych lasach południowych Indii. Ta zielna liana rozwija się z mięsistej, wydłużonej bulwy o jasnym kolorze, pokrytej brązową łuską. Na jednym z jej końców rozwija się zaokrąglony, różowawy pąk, z którego wyrasta bardzo giętki, pnący pęd. Może osiągnąć 2 m wysokości, jeśli zapewni się jej odpowiednie warunki, a cały wzrost kończy w ciągu jednego sezonu. Kwiaty pojawiają się od czerwca do sierpnia na bulwach dwuletnich i starszych. Są to duże kwiaty o długości od 8 do 10 cm, złożone z 6 całkowicie odgiętych ku górze, zwężających się płatków o mocno pofalowanych brzegach. Pręciki i słupek, skierowane ku ziemi, mają żółtozielony kolor. Nasada płatków jest żółta, a pozostała część jaskrawoczerwona; ich brzegi są mniej lub bardziej obwiedzione intensywnie żółtą lub kremowożółtą barwą. Kwiaty są pojedyncze i osadzone na długich szypułkach wyrastających z kątów liści. Liście są duże, lancetowate, błyszczące i intensywnie zielone, a ich zwężające się końce przekształcają się w wąsy czepne, umożliwiające roślinie wspinanie się. Jesienią ulistnienie zasycha, co oznacza wejście rośliny w okres spoczynku w suchych warunkach. Jest to roślina wrażliwa na mróz, uprawiana zazwyczaj w doniczce. Warto pamiętać, że kwitnienie będzie obfitsze, jeśli przygniesz lianę i owiniesz ją wokół podpory. Uwaga: glorioza jest toksyczna po spożyciu!

Aby uzyskać egzotyczny efekt, posadź tę gloriozę w doniczce z terakoty albo umieść doniczkę w osłonce z rattanu lub bambusa. To przede wszystkim roślina do oranżerii, którą łatwo uprawiać w szklarni nieogrzewanej lub na werandzie. Nie przepada za ogrzewanymi wnętrzami mieszkań. Można ją również uprawiać na rabatach, na słonecznym stanowisku, w wilgotnej, ale przepuszczalnej glebie, pod warunkiem że jesienią wykopiesz bulwy i przezimujesz je w suchym miejscu, na przykład w piasku. W takim zastosowaniu możesz połączyć tę lianę na przykład z powojem. Kwiaty długo zachowują świeżość i można wykorzystać je do tworzenia pięknych bukietów.