Begonia bulwiasta Camelia

Begonia bulwiasta 'Camellia' (Camelia) wytwarza duże, pełne i zaokrąglone kwiaty przypominające kwiaty kamelii. Ta niewielka roślina, ceniona za „nakrapiane” różowo-białe wybarwienie, zdobi skrzynki na kwiaty i ocienione rabaty od lata aż do pierwszych przymrozków. Jej długie kwitnienie i niewielkie wymagania sprawiają, że jest niezawodną odmianą do dekoracji tarasów i parapetów.

Należąca do rodziny begoniowatych roślina ta jest kultywarem z rozległej grupy ogrodniczej Begonia × tuberhybrida — złożonej hybrydy stworzonej w Europie w XIX wieku na bazie gatunków andyjskich. Czasami spotyka się również nazwę 'Camelliiflora', opisującą jej typ kwiatów.
‘Camellia’ nie jest gatunkiem botanicznym, lecz kultywarem o pełnych kwiatach, dostępnym w kolorze łososioworóżowym z delikatną białą obwódką. Roślina tworzy wyprostowaną, lekko rozłożystą kępę wyrastającą ze spłaszczonej bulwy, która każdej wiosny wytwarza kilka mięsistych pędów. Osiąga od 25 do 30 cm wysokości i 25–35 cm szerokości. Pędy są soczyste i kruche, zielone lub czerwonawe zależnie od ilości światła.
Liście opadające na zimę są duże, asymetryczne i spiczasto zakończone, mają od 10 do 15 cm długości, błyszczący, średniozielony kolor, drobno ząbkowane brzegi i wyraźne nerwy.
Kwiaty męskie i żeńskie występują na tej samej roślinie. Pojawiają się od czerwca do października. U tej pełnokwiatowej begonii kwiaty męskie o średnicy 10–12 cm mają liczne, zachodzące na siebie listki okwiatu. Ich kolor jest łososioworóżowy lub koralowy, podkreślony białą obwódką (efekt nakrapiania); kwiaty żeńskie są pojedyncze i mniejsze. Bulwy są wrażliwe na mróz, dlatego po zżółknięciu liści należy przezimować je w temperaturze 5–8 °C.

Posadź tę begonię ‘Camellia’ w doniczkach lub na ocienionej rabacie, w bogatym w próchnicę i przepuszczalnym podłożu. Zapewnij jej delikatne poranne światło i osłonę przed wiatrem. Połącz ją z roślinami o dekoracyjnych liściach: karłową funkią Party Streamers, żurawką Guacamole, turzycą oszimską ‘Evergold’ oraz fuksją magellańską, taką jak ‘Riccartonii’, posadzoną w tle.

Nazwa rodzaju Begonia upamiętnia Michela Bégona, intendenta marynarki w Rochefort. Nazwę tę nadał rodzajowi Charles Plumier, a następnie przyjął ją Linneusz. Rozwój nowoczesnych begonii bulwiastych wiąże się z efektownym sprowadzeniem do Europy andyjskich gatunków w XIX wieku przez kolekcjonerów takich jak Richard Pearce, działający dla firmy Veitch. Otworzyło to drogę do powstania wielkokwiatowych mieszańców, tak popularnych dziś.