Narcyz jonquilla Quail

Narcyz 'Quail' to żonkil o żółtych, pachnących kwiatach i wielokwiatowych łodygach, wyróżniający się bardzo żywą barwą. W ogrodzie ta odmiana szybko tworzy wiosną niewielkie, promienne kępki. Jej cebule można sadzić na obrzeżach rabat, wśród innych roślin, w ogrodzie skalnym lub w doniczkach. Ceniona jest za wyjątkowo prostą elegancję, obfite kwitnienie i zdolność do naturalizowania się z upływem czasu.

Ten narcyz należy do rodziny amarylkowatych. Gatunek, do którego jest zaliczany, to Narcissus jonquilla, narcyz żonkil, czyli żonkil, pochodzący z Półwyspu Iberyjskiego, z południowej i wschodniej Portugalii oraz ze środkowej i południowej Hiszpanii. W naturze występuje na wilgotnych łąkach, brzegach cieków wodnych i w rowach, na glebach limowych.

'Quail' został wyhodowany i zarejestrowany w USA w 1974 roku przez Granta E. Mitscha z odmiany 'Daydream' zapylonej przez N. jonquilla; należy do grupy 7, czyli narcyzów Jonquilla, o wąskich liściach i często pachnących kwiatach zebranych na jednej łodydze kwiatostanowej. Jest jednym z dzieł Mitscha inspirowanych nazwami ptaków. W 1998 roku otrzymał AGM przyznawane przez RHS, a w 2007 roku Wister Award. To zrzucająca liście bylina cebulowa: wyrasta z ziemi pod koniec zimy, kwitnie w kwietniu i maju, a następnie przechodzi w stan spoczynku po dojrzeniu liści. W otwartym gruncie osiąga 35–40 cm wysokości. Rośnie od umiarkowanie szybko do szybko, a cebule wytwarzają boczne cebulki. Pachnące kwiaty o szerokości 4–6 cm są najczęściej zebrane po dwa lub trzy. Każdy kwiat ma sześć szeroko owalnych, rozpostartych lub lekko wygiętych działek okwiatu w intensywnie złocistożółtym kolorze. Przykoronek, krótszy niż trąbka, tworzy niewielki, nieco ciemniejszy lejek o delikatnie żebrowanej powierzchni i lekko falowanym brzegu. Liście są średnio- lub ciemnozielone, długie, wąskie i niemal sitowate; ich wygląd wyjaśnia hiszpańską etymologię słowa jonquillo, oznaczającego „mały sit”. Łodygi kwiatostanowe są elastyczne, ale dość mocne.
Wśród botaników prawdziwym żonkilem nie jest wielki żółty narcyz leśny, lecz właśnie N. jonquilla, rozpoznawalny po cienkich liściach.

Nie daj się zwieść jego delikatnemu wyglądowi — to roślina mrozoodporna i wytrzymała. Posadź narcyz 'Quail', gdzie tylko zechcesz: na rabatach, w ogrodach skalnych, a nawet w doniczkach i skrzynkach na kwiaty. Możesz połączyć go z tulipanem botanicznym 'Honky Tonk', szafirkiem latifolium 'Grape Ice', ifejonem 'Rolf Fiedler' lub zawilcem greckim 'Blue Shades'. Ponieważ rośliny te kwitną wcześnie, warto także zestawić je z krzewami o dekoracyjnej korze, takimi jak derenie o barwnych pędach oraz bezlistne jeszcze o tej porze wierzby.

Aby odróżnić narcyza od żonkila, przyjrzyj się wielkości trąbki: jeśli jest ona tak samo duża jak szerokość kwiatu lub większa, masz do czynienia z żonkilem. Żonkile należą jednak do rodzaju botanicznego Narcissus. Tak więc niezależnie od tego, czy jest to żonkil, czy nie, zawsze masz do czynienia z narcyzem.