Fuchsia procumbens - fuksja płożąca

Fuksja płożąca to płożący, wieloletni gatunek botaniczny fuksji. Pochodzi z Nowej Zelandii, tworzy roślinę okrywową o małych, zaokrąglonych liściach i niezwykłych kwiatach bez korony, ukazujących żółte, purpurowe i niebieskie odcienie. Kwiaty wznoszą się latem, a następnie ustępują miejsca purpurowym owocom przypominającym małe śliwki, które w kraju pochodzenia wykorzystuje się do przygotowywania konfitur. Ta atrakcyjna roślina jest mało mrozoodporna, ale można ją uprawiać w doniczce i przenosić na zimę do pomieszczenia. W rejonach o łagodnym klimacie można posadzić ją w otwartym gruncie, w półcieniu, w żyznej, przepuszczalnej i wilgotnej glebie.

Fuksja płożąca należy do rodziny wiesiołkowatych. Pochodzi z Nowej Zelandii, gdzie rośnie na północnym wybrzeżu kraju. Ma płożący pokrój, nie przekracza 15 cm wysokości i rozrasta się na szerokość około 40 cm. Zielone liście są małe, zaokrąglone i półzimozielone. Kwiat jest równie niezwykły jak u innych fuksji. Wzniesione, rurkowate kwiaty o długości 1,5 cm mają żółty kielich, wygięte łukowato działki kielicha, różowe pręciki i niebieski pyłek, tworząc niewielką, wielobarwną kompozycję, którą warto obserwować z bliska. Kwitnienie przypada na lato, od lipca–sierpnia do września.

Ta fuksja jest mało mrozoodporną byliną, która może być uprawiana na zewnątrz w łagodnym klimacie, tam, gdzie temperatura nie spada poniżej -5 °C. W przeciwnym razie uprawiaj ją w doniczce i przenieś na zimę do pomieszczenia. Wybierz stanowisko osłonięte, w półcieniu lub na słońcu niepalącym, w wilgotnej, dość żyznej i dobrze przepuszczalnej glebie albo podłożu. Ulistnienie fuksji płożącej przypomina muchlenbekię. Roślina pięknie prezentuje się w wiszącym pojemniku lub jako roślina doniczkowa ustawiona w miejscu, w którym można obserwować jej miniaturowe, barwne kwiaty, czasem ukryte pod liśćmi. Pozostaw ją samą w doniczce, ale możesz ewentualnie umieścić ją wśród roślin o takich samych wymaganiach świetlnych.

Odkryta w Saint-Domingue w XVII wieku i zaaklimatyzowana w Europie, została nazwana Fuchsia (a nie Fuschia) na cześć niemieckiego botanika o nazwisku Fuchs. Pochodzące z Ameryki Południowej fuksje botaniczne były stopniowo rozmnażane. Obecnie miałoby istnieć około dziesięciu tysięcy mieszańców!