Fuksja Marinka

Fuksja 'Marinka' to szczególnie delikatna odmiana mieszańcowa o pokroju zwisającym, tworząca masy drobnych, pojedynczych kwiatów w żywym i ciemnoczerwonym kolorze. Kwiaty rozwijają się już pod koniec wiosny i pojawiają się aż do końca lata, wyróżniając się na tle pięknych, ciemnozielonych liści. To odmiana bardzo obficie i niezawodnie kwitnąca, tworząca kaskady pełne kwiatów, idealna do wiszących pojemników. Łatwa w uprawie na stanowisku w półcieniu, w żyznej, świeżej i lekkiej glebie.

Fuksje mieszańcowe są niezliczone, a większość z nich pochodzi od Fuchsia magellanica i Fuchsia fulgens, niekiedy także z udziałem Fuchsia triphylla, która nadaje kwiatom większą długość. Kwiaty te mają wówczas cienkie rurki, a liście – fioletowawy spód. Wszystkie te rośliny, od zielnych po zdrewniałe, mniej lub bardziej odporne na mróz oraz mniej lub bardziej wyprostowane albo zwisające, należą do rodziny wiesiołkowatych. Pochodzą z Ameryki Południowej, Antyli i Australii.

Fuksja 'Marinka' szybko tworzy gęsty krzew o pokroju rozłożystym i zwisającym, osiągający podczas kwitnienia 30 cm wysokości i 60 cm szerokości. Kwitnie od czerwca do września–października. Wyróżnia się eleganckim, bardzo starannym wyglądem, pełnym finezji, oraz wyjątkową obfitością kwitnienia. Drobne, pojedyncze kwiaty pojawiają się bardzo licznie przez niezwykle długi czas. Składają się z rurki przedłużonej przez 4 długie, odgięte działki kielicha w dość ciemnoczerwonym kolorze oraz z korony szerszych i krótszych płatków o jasnej, żywej czerwonej barwie, osadzonej w zewnętrznym kielichu. Harmonię kolorów dopełniają długie, czerwone pręciki. Pędy, początkowo zielne, z czasem nieco drewnieją. Pokrywają je liczne, delikatne liście opadające na zimę, naprzeciwległe, ułożone w okółkach po 3 lub 5, całobrzegie, o ząbkowanych brzegach, długości 3 cm, lancetowate. Mają dość ciemnozieloną, lśniącą barwę. Jej mrozoodporność w otwartym gruncie nie przekracza -5 °C.

Zwykle uprawiana jako roślina jednoroczna, fuksja ta jest byliną, którą można uprawiać w pomieszczeniu, w dużej donicy, przenoszonej na zimę w miejsce zabezpieczone przed mrozem, ale także w otwartym gruncie przez jeden sezon, a w łagodnym klimacie nawet dłużej. Fuksje dobrze komponują się z liśćmi paproci, rodgersji, pomarańczowych żurawek oraz jasnozielonych funkii. W kompozycji kwiatowej w donicy można je uzupełnić na przykład bluszczem, dwurogowiecem 'Silver Falls', lobeliami lub suterami o bardzo delikatnych kwiatach. Odmiany o dużych, pełnych kwiatach będą się dobrze prezentować w zestawieniu z odmianami wyprostowanymi, takimi jak 'Price Noir' lub 'Winston Churchill'.

Odkryta w Santo Domingo w XVII wieku i zaaklimatyzowana w Europie, została nazwana fuksją na cześć niemieckiego botanika o nazwisku Fuchs. Pochodzące z Ameryki Południowej fuksje botaniczne były stopniowo rozmnażane. Obecnie liczba odmian mieszańcowych sięga podobno dziesięciu tysięcy!