Mammillaria candida

Mammillaria candida, dobrze znana miłośnikom kaktusów, niedawno przemianowana na Mammilloydia candida, nosi wymowną nazwę kaktus śnieżna kula. Ten niewielki kaktus doniczkowy zachwyca regularnym, kulistym pokrojem, gęsto pokrytym białymi cierniami. Łatwo uprawia się go na słonecznym parapecie lub w werandzie, w pobliżu innych sukulentów pochodzących z suchego klimatu. Urocze różowe kwiaty układające się w koronę podkreślają urok tej małej rośliny kolekcjonerskiej.

Należący do rodziny kaktusowatych gatunek botaniczny pochodzi z północno-wschodniego Meksyku, gdzie rośnie na terenach pustynnych lub w suchych zaroślach, na wapiennych skałach, w szczelinach, na kamienistych zboczach, płaskowyżach i ścianach kanionów.
Rośnie powoli. Początkowo tworzy pojedynczą, kulistą łodygę, która z wiekiem staje się lekko cylindryczna, a następnie może wytworzyć kilka odrostów i utworzyć niewielką kępę. W uprawie najczęściej osiąga od 8 do 15 cm wysokości i od 8 do 15 cm szerokości, choć stare egzemplarze bywają większe. Słabo widoczne brodawki pokrywa mnóstwo białych cierni promienistych, cienkich i gęsto ułożonych, a także kilka dłuższych cierni centralnych, niekiedy brązowawych. Ta osłona nadaje roślinie jednolity, biały, filcowaty wygląd. Wiosną, a niekiedy pod koniec zimy, zależnie od warunków, pojawiają się małe kwiaty lejkowate, ułożone w koronie w pobliżu wierzchołka. Ich barwa obejmuje odcień od jasnoróżowego po intensywnie różowy; czasem kwiaty są zabarwione na biało lub mają ciemniejszy nerw główny. Owoce, jeśli się pojawią, co w uprawie domowej zdarza się rzadko, są podłużne, czerwone i dość niepozorne.

W uprawie domowej Mammillaria candida potrzebuje bardzo jasnego światła, a nawet bezpośredniego słońca, suchego lub lekko wilgotnego powietrza, o wilgotności około 30–50%, a także temperatury około 20–30 °C w okresie wzrostu i zimowego spoczynku w temperaturze od 8 do 13 °C, zawsze w suchych warunkach. Jego głównymi słabościami są nadmiar wody i niedobór światła. Łatwo zaaklimatyzuje się w werandzie, przy oknie wychodzącym na południe lub zachód albo w bardzo jasnym biurze.

Mammillaria najlepiej wykorzysta pobyt na zewnątrz od wiosny do jesieni, w słonecznym miejscu, osłonięta przed nadmiernymi opadami. Przed pierwszymi przymrozkami przenieś ją do jasnego, suchego i chłodnego pomieszczenia, aby przezimowała w miejscu zabezpieczonym przed mrozem.

Wykorzystuje się ją przede wszystkim jako roślinę kolekcjonerską — sadzi pojedynczo w małej, mineralnej doniczce lub umieszcza wśród innych sukulentów. Biel Mammillaria candida pięknie podkreślą takie rośliny towarzyszące jak Haworthia limifolia, Gasteria 'D. Nella', bardziej krępa i cętkowana, Echeveria agavoides oraz Crassula perforata. W kolekcji kaktusów takie zestawienia pozwalają urozmaicić pokroje i kolory.