Matucana polzii - Matukana

Matucana polzii to niewielki peruwiański kaktus, poszukiwany przez kolekcjonerów ze względu na poduszkowaty pokrój, spłaszczoną sylwetkę i piękne pomarańczowoczerwone kwitnienie. Ten kolekcjonerski kaktus do uprawy w domu, wciąż rzadko spotykany, doskonale odnajdzie się na bardzo jasnym parapecie, w widnej werandzie lub w zimą słabo ogrzewanym pomieszczeniu. Zachwyca niewielkimi rozmiarami i niezwykłym wyglądem, łączącym cechy klasycznego kulistego kaktusa i rośliny z suchego górskiego siedliska.

Należący do rodziny kaktusowatych, jest obecnie najczęściej zaliczany do Matucana aurantiaca subsp. polzii, choć nazwa Matucana polzii pozostaje bardzo często używana w ogrodnictwie. Roślina ta pochodzi z północnego Peru, gdzie rośnie na stromych zboczach Andów, na wysokości od 2 000 do 2 300 m, w rejonie źródeł rzeki Marañón.
Jej korpus ma kulisty lub spłaszczony pokrój, a następnie u nasady od młodego wieku wytwarza liczne odrosty. Każda „głowa” osiąga 4–6 cm wysokości i 8–10 cm średnicy, jednak z czasem cała roślina może utworzyć poduszkę o szerokości 30–40 cm. Skórka, od jasnozielonej po trawiastozieloną, ma 9–16 żeber, wyraźnie zaznaczonych poprzecznymi bruzdami. Małe, owalne areole pokrywa delikatny biały lub szarawy meszek. Wyrastają z nich także drobne ciernie: krótkie, cienkie, regularnie ułożone, rozstawione grzebieniasto, białawe do żółtawych, niekiedy brązowiejące na końcach.
Kwitnienie pojawia się u dobrze zadomowionych egzemplarzy w pobliżu wierzchołka „głowy”. Kwiaty, lejkowate i lekko wygięte, osiągają do 6–7 cm długości i około 5 cm średnicy. Ich barwa przechodzi od karminowej czerwieni do pomarańczowoczerwonej, a środek jest jaśniejszy. Po kwitnieniu mogą pojawić się owalne owoce o brunatnofioletowej barwie, jeśli roślina spędza lato na zewnątrz.

W uprawie domowej ten kaktus wymaga bardzo jasnego światła, raczej suchego powietrza (40–60% wilgotności) oraz temperatury od 18 do 26 °C w okresie wzrostu. Zimowy spoczynek na sucho, w temperaturze od 8 do 12 °C, jest niezbędny; roślina źle znosi temperatury poniżej 6–7 °C. Matucana polzii nie sprawia większych trudności w uprawie, jeśli zapewnisz jej zimowy spoczynek i ochronisz ją przed nadmiarem wilgoci. Możesz uprawiać ją w jasnej werandzie, w pobliżu dobrze nasłonecznionego okna balkonowego lub w widnym, słabo ogrzewanym zimą pomieszczeniu.

Matucana polzii docenia pobyt na zewnątrz w ciepłej porze roku, w pełnym słońcu i pod osłoną chroniącą przed nadmiarem wilgoci. Przed nadejściem pierwszych chłodów przenieś ją do bardzo jasnego, suchego i chłodnego pomieszczenia, utrzymywanego w miejscu nieprzemarzającym, i zapewnij jej zimowy spoczynek w temperaturze od 8 do 12 °C.

Matucana polzii można uprawiać jako pojedynczy egzemplarz, w szerszej niż wyższej doniczce z terakoty, która pozwoli mu rozrastać się w kolonię. Aby pozostać w świecie kaktusów do uprawy w domu, połącz go na przykład z mamillarią, bardziej wełnistą i silnie tworzącą kępy, z astrofytumem przedziwnym, bardziej geometrycznym i pozbawionym cierni, z kaktusem-mózgiem 'Cristata' o gęsto ułożonych grzebieniach oraz z Cleistocactus winteri f. cristata, bardziej pofalowanym. Tak zestawione kaktusy stworzą efektowną kompozycję w werandzie, na bardzo jasnej półce lub w kolekcji niewielkich egzemplarzy.