Disporum megalanthum

Disporum megalanthum to oryginalna i pełna wdzięku chińska bylina, spokrewniona z kokoryczkami, poetycko nazywana „dzwonkiem wróżek”. Najpierw tworzy młode, silne pędy o bordowoczerwonej barwie, które rozwijają się w kępę liści pokrytych połyskiem, a następnie pokrywa się licznymi, dość dużymi dzwonkowatymi kwiatami o barwie od białej do kremowej, po których pojawiają się małe, dekoracyjne czarne jagody. Ten szczególnie mrozoodporny gatunek nie zachowuje liści zimą. Łatwo uprawia się go w próchnicznym i wilgotnym, ale dobrze przepuszczalnym podłożu, typowym dla runa leśnego. To piękna roślina na cienistą rabatę, która dobrze sprawdzi się także w donicy na ocienionym tarasie lub balkonie.

Disporum megalanthum należy do rodziny liliowatych lub zimowitowatych, zależnie od przyjętej klasyfikacji, i pochodzi z lasów środkowych Chin. Jest to bylina tracąca liście na zimę o płożącym kłączu, ale bez rozłóg, z czasem rozrastająca się bez stawania się rośliną ekspansywną. 

Roślina wytwarza dość efektowne, wyprostowane i łukowato wygięte młode pędy o ciemnoczerwonej barwie, które rozwijają się w lekko rozgałęzione łodygi, jednocześnie wzniesione i przewieszające się. Z czasem utworzy kępę o luźnym pokroju o wysokości około 60 cm, zajmującą co najmniej 40 cm powierzchni. Liście są ułożone naprzemiennie, mają od 5 do 12 cm długości i od 3 do 5 cm szerokości, są silnie lancetowate i wydłużone, z wyraźnymi równoległymi nerwami. Blaszka liściowa ma ciemnozieloną barwę i jest bardzo błyszcząca. Kwitnienie przypada na maj–czerwiec. Pojawiają się wówczas lekko rozchylone kwiaty rurkowate o długości od 3 do 4 cm, czysto białe lub kremowobiałe, zebrane w grona zwisające, wyrastające na szczytach pędów lub w kątach liści. Po kwitnieniu pojawiają się niebieskoczarne, kuliste owoce o średnicy od 8 do 10 mm. 

Ten Disporum megalanthum należy do najłatwiejszych w uprawie gatunków w obrębie rodzaju, pod warunkiem że rośnie w cieniu i w niezbyt suchej, najlepiej niewapiennej glebie. Najlepiej będzie się czuł w najchłodniejszych częściach ogrodu, którym doda egzotycznego, a zarazem pełnego wdzięku akcentu. Łatwo uprawia się go w donicach, co pozwala zestawić go na tarasie z innymi, większymi roślinami zapewniającymi mu potrzebny cień. Ta roślina, która wymaga niewielu zabiegów pielęgnacyjnych i dobrze znosi konkurencję korzeni drzew i krzewów, nie toleruje jednak żadnej suszy. Najlepiej posadź ją w lesie ogrodowym lub w rozproszonym świetle (na niewielkiej powierzchni posadź kilka egzemplarzy), aby towarzyszyła wiosennemu kwitnieniu magnolii, różaneczników, pierisów, kamelii japońskich i innych hortensji. Na takich rabatach, u stóp krzewów, zestaw ją na przykład z  Brunnera macrophylla 'Jack Frost', z tulipanami 'Spring Green' oraz jaskrami o złocistożółtych kwiatach. Pięknie prezentuje się w kompozycji kwiatowej w donicy; zestaw go z niebieskimi cebulicami, które przejmą pałeczkę po jego kwitnieniu, i ustaw pod fatsjami, papirusem lub kolokazjami...