Rhodohypoxis Beverly

Rhodohypoxis 'Beverly' to nowa odmiana hybrydowego rodzaju Rhodoxis, bardzo ładna, niewielka południowoafrykańska roślina cebulowa, która pozwala z łatwością tworzyć barwne kompozycje kwiatowe w donicach przez bardzo długi okres, od wiosny przez lato, a nawet do jesieni. Odmianę tę wyselekcjonowano całkiem niedawno w Holandii ze względu na piękno jej kwiatów gwiazdkowatych, dużych jak na ten rodzaj, o intensywnej różowoczerwonej barwie. Łatwa w uprawie na słońcu, w przepuszczalnej, niewapiennej glebie, szybko i łatwo się rozmnaża. Rhodohypoxis doskonale sprawdzi się również w ogrodach skalnych i na słonecznych obrzeżach rabat w klimacie, w którym zimy nie są zbyt mroźne.

Rhodohypoxis należą do rodziny Hypoxidaceae. Są to wieloletnie rośliny zielne, których organ spichrzowy przypomina bardziej zgrubiałe kłącze niż prawdziwą cebulę. Znanych jest 6 gatunków, wszystkie pochodzą z Afryki Południowej, a ich cykl wegetacyjny zależy od lokalnego klimatu: roślina rośnie i kwitnie w porze ciepłej i deszczowej, natomiast w okresie chłodnym i suchym przechodzi w stan spoczynku. Wyjaśnia to ich niewielką mrozoodporność w naszych regionach, gdzie zimą panują chłodne i wilgotne warunki. Rhodohypoxis cenione są za długie i obfite kwitnienie. Ich różowe, białe lub czerwone kwiaty gwiazdkowate naprawdę rozświetlają ogród, taras lub balkon.

Rhodohypoxis 'Beverly' tworzy niewielką kępę delikatnych, długich, wstęgowatych i owłosionych liści o wyraźnym nerwie głównym, w średniozielonym kolorze, osiągającą podczas kwitnienia wysokość od 10 do 15 cm. Kępa dość szybko rozrasta się na szerokość dzięki cebulom-kłączom. Z ulistnienia od czerwca do października wyrastają liczne łodygi kwiatowe. Kwiaty z 6 nierównymi płatkami, o średnicy 3–4 cm, wyróżniają się brakiem widocznych pręcików i sprawiają wrażenie pozbawionych środka. W rzeczywistości pręciki i słupek są ukryte wewnątrz rurki utworzonej przez zrośnięte u nasady płatki. Kwiaty są pojedyncze lub zebrane parami na łodygach kwiatowych. Kilka tygodni po kwitnieniu roślina przechodzi w stan spoczynku, a jej kłącza należy w tym okresie chronić przed wilgocią.

Rhodohypoxis, stosunkowo wrażliwe na mróz, w naszych regionach, gdzie zimy są surowe i wilgotne, uprawia się w donicach. Posadź je w marcu, w niewielkich grupach po 5–10 sztuk, w kwaśnej, dobrze przepuszczalnej glebie, na stanowisku słonecznym lub w półcieniu, w towarzystwie innych niewielkich roślin cebulowych, takich jak szafirki, Ipheion, wiosenne krokusy, śnieżyczki i frezje. W donicy potrzebują mieszanki torfu wysokiego, ziemi ogrodowej i wermikulitu oraz corocznego przesadzania do nowej doniczki. Warto zasilać je nawozem dwa lub trzy razy w roku. Pielęgnacja polega na usuwaniu przekwitłych kwiatów, dzieleniu roślin w celu zachowania co najmniej trzech cebul w każdej donicy oraz zaprzestaniu podlewania, gdy liście zaschną. Następnie zimowanie odbywa się w ciemnym i chłodnym pomieszczeniu, z podlewaniem raz w miesiącu. Rhodohypoxis wykorzystuje się do tworzenia pięknych obrzeży rabat i sadzenia w ogrodach skalnych w ogrodach bretońskich lub normandzkich, słabo narażonych na przymrozki.