Triosteum pinnatifidum - Goryczyn

Triosteum pinnatifidum to rzadki gatunek botaniczny pochodzący z Chin, oryginalny, choć nieszczególnie efektowny, i łatwy w uprawie na stanowisku cienistym. Początkowo tworzy zwartą, kępiastą roślinę o łodygach z dużymi, głęboko powcinanymi, ciemnozielonymi liśćmi, przypominającymi liście niektórych klonów lub dębów. Latem drobne białe kwiaty ustępują miejsca dużym, białym i owłosionym owocom, zebranym w grona osobliwie umieszczone w centrum blaszek liściowych, w miejscu połączenia łodygi z ogonkiem liściowym. Ta roślina spokrewniona z wiciokrzewami jest w pełni mrozoodporna i dobrze rośnie w wilgotnym podszyciu lub na cienistych rabatach.

Triosteum pinnatifidum to bylina z rodziny przewiertniowatych, pochodząca z północno-zachodnich Chin. Od wiosny wytwarza ulistnione łodygi, które tworzą gęstą, zaokrągloną kępę o wysokości i szerokości 60 cm. Jej duże, zielone liście, szerokie na 15–20 cm, są zasadniczo zaokrąglone i podzielone na 3 duże klapy, które z kolei dzielą się na 5 mniejszych. Ich liście określa się jako pierzastosieczne — jest to termin opisujący głęboko powcinaną blaszkę liściową, przypominającą grzebień. Kwitnienie, dość niepozorne, przypada na maj i czerwiec. Kwiaty o pięciu płatkach pojawiają się na końcach łodyg, tuż pod ostatnim liściem. Mają białozielonkawą barwę i są zebrane w grona. Pojawiające się po nich owoce są dość dekoracyjne — przypominają duże, białe lub niekiedy różowawe, owłosione perełki. Owoce te znajdują się w centrum liścia, co jeszcze bardziej podkreśla niezwykle oryginalny wygląd rośliny.

Doskonała roślina do wilgotnego cienia, choć poradzi sobie także z okresową suszą, Triosteum pinnatifidum sprawdzi się na obrzeżu podszycia, pod krzewami lub na cienistych rabatach. Dobrze będzie się czuć w towarzystwie funkii, jasnot, żurawek, czerńców i innych epimedium. Oryginalny i rzadko spotykany, może również urozmaicić ogród egzotyczny lub japoński, posadzony w towarzystwie dużych paproci albo Tetrapanax papyfera Rex. W rzeczywistości jest to przede wszystkim ładna ciekawostka, którą ogrodnicy znudzeni „klasyką” z radością powitają na swoich rabatach jako roślinę kolekcjonerską.