Akant węgierski - Acanthus hungaricus

„Acanthus hungaricus”, znany również jako akant węgierski lub akant bałkański, to wysoka bylina o okazałym, bardzo efektownym pokroju. Tworzy gęstą kępę wydłużonych, głęboko klapowanych liści o pięknej, ciemnozielonej i błyszczącej powierzchni. Latem wyrastają spośród nich wysokie kłosy białych, niekiedy różowofioletowych kwiatów, zwieńczone przygaszonymi różowymi podsadkami. Dzięki okazałej formie ta obficie kwitnąca i bujnie rosnąca roślina doskonale nadaje się do dodania objętości słonecznej rabacie, nawet jeśli latem gleba wysycha.

Akant węgierski, mimo swojej nazwy gatunkowej, obecnie nie występuje dziko na Węgrzech, ale można go spotkać w niektórych krajach bałkańskich. Jest blisko spokrewniony z Acanthus mollis, spotykanym w lasach południowej Francji, i należy do rodziny akantowatych. Wyróżnia się niezwykłą obfitością kwitnienia oraz preferencją dla słonecznych stanowisk.

To wieloletnia, zielna i zrzucająca liście roślina o gęstym, zwartym i wyprostowanym pokroju. Może osiągać 80 cm wysokości i 70 cm szerokości. Wytwarza długie, ciemnozielone, błyszczące liście, głęboko podzielone na niekolczaste klapy. W czerwcu i lipcu, gdy liście zaczynają zamierać, pojawiają się duże kłosy kwiatów osadzone 1 m 30 cm lub 1 m 50 cm nad ziemią. Kłosy te skupiają duże, mierzące 5 cm długości kwiaty o dwuwargowej, pomarszczonej koronie, najczęściej białe, niekiedy zabarwione na blady różowofioletowy kolor. Każdy kwiat jest zwieńczony kolczastą, przygaszoną różową podsadką, która nadaje kwiatostanowi dwubarwny wygląd. To właśnie podsadki decydują o całym uroku tego imponującego kwitnienia. Akanty przyciągają duże owady zapylające, takie jak trzmiele i zadrzechnie. Owocami są błyszczące torebki zawierające duże nasiona. Liście całkowicie zanikają po kwitnieniu, pojawiają się ponownie jesienią i pozostają na roślinie przez całą zimę. Roślina rozrasta się z karpy wyposażonej w duże, mięsiste korzenie, zdolne magazynować wodę i zapasy substancji odżywczych w okresach suszy.

Akant węgierski jest najbardziej mrozoodpornym gatunkiem w rodzaju, łatwo go uprawiać i może okazać się najbardziej ekspansywnym ze wszystkich akantów. Ta naprawdę wspaniała roślina nie pozostawia obojętnym. W suchym ogrodzie jest wytrzymałą i niezawodną byliną, która dobrze komponuje się z niebiesko kwitnącymi barb ulami Caryopteris, Ceratostigma griffithii, perowskią 'Blue Spire' oraz Lobelia laxiflora i Epilobium canum o kwiatach w ciepłych tonacjach. Doskonale nadaje się do nadania rabatom z bylinami pionowego akcentu i objętości we wszystkich regionach. Jest również piękną rośliną przyciągającą uwagę, posadzoną w naturalistycznej kompozycji lub w dużym pojemniku na tarasie. Akant węgierski, podobnie jak jego krewniacy, znosi konkurencję korzeniową starych drzew, takich jak dęby i sosny. Może naturalizować się w starych ogrodach i tworzyć duże kolonie, jeśli dobrze się tam czuje.