Ferocactus horridus

Ferokaktus horridus należy do grupy „kaktusów beczułkowatych”. To okazały gatunek o pokroju początkowo kulistym, który z wiekiem staje się cylindryczny. Można go rozpoznać po długich, zakrzywionych cierniach, których barwa przechodzi od czerwonej do ciemnobrązowej. Pochodzi z Meksyku i rozwija się wyłącznie w ciepłym, suchym klimacie, w pełnym słońcu. Mało mrozoodporny, ten kaktus toleruje temperaturę do -4°C, jeśli jest przechowywany w suchym miejscu. Najczęściej uprawia się go w doniczce, co pozwala chronić go przed mrozem zimą.

Ferokaktus horridus, należący do rodziny kaktusowatych, pochodzi z Dolnej Kalifornii w Meksyku, gdzie rośnie na suchych, skalistych wzgórzach. Obecnie akceptowana nazwa naukowa tego gatunku to Ferocactus peninsulae. Ten kaktus ma początkowo kulistą łodygę, która z wiekiem staje się cylindryczna. W otwartym gruncie osiąga do 2,5 m wysokości i około 50 cm średnicy. W uprawie rośnie powoli, a egzemplarze uprawiane w doniczkach rzadko przekraczają 1 m wysokości. Zwykle nie wytwarza odrostów, zachowując samotny pokrój. Jego kwiaty, pojawiające się latem na szczycie rośliny, są żółte z czerwonymi obwódkami i mają 4–5 cm długości. Roślina zazwyczaj zakwita po osiągnięciu średnicy od 15 do 18 cm, ale w pomieszczeniach kwitnie rzadko. Owoce dojrzewające po kwitnieniu mają cytrynowożółtą barwę. Ciernie są mocne i zakrzywione, a ich kolor przechodzi od czerwonego do ciemnobrązowego; z wiekiem mogą jaśnieć. Łodyga ma ciemnozieloną barwę i wyraźnie zaznaczone żebra. System korzeniowy składa się głównie z płytko położonych korzeni włóknistych, przystosowanych do warunków suchych. W naturalnym siedlisku ten kaktus beczułkowaty bywa wykorzystywany przez miejscową faunę jako źródło wody w okresach suszy, ponieważ zwierzęta zjadają jego soczyste tkanki, aby się nawodnić.

W suchym ogrodzie nad morzem lub na nasłonecznionym tarasie ferokaktus horridus prezentuje się jak żywa rzeźba. W ogrodzie skalnym jego urodę podkreśli różowe, delikatne kwitnienie rośliny przyostni włosowatej Muhlenbergia capillaris. W doniczce będzie znakomitą ozdobą słonecznego tarasu w rejonach o łagodnym klimacie, w towarzystwie mangawy 'Bloodspot' o rozetach nakrapianych na czerwono oraz wilczomlecza resinifera o wyprostowanych łodygach, które wprowadzą do kompozycji rytm.

Ferokaktus horridus bardzo dobrze rośnie w pomieszczeniach, w miejscu bardzo nasłonecznionym, w mineralnym i doskonale przepuszczalnym podłożu. Rozwija się w temperaturze od 20 do 28 °C i wymaga suchego spoczynku zimowego w temperaturze około 10–12 °C, bez podlewania. Latem można go wystawić na zewnątrz, gdy tylko nocne temperatury przekroczą 10 °C, w miejsce w pełni nasłonecznione, ciepłe i osłonięte przed deszczem. Aby uniknąć poparzeń słonecznych, niezbędna jest stopniowa aklimatyzacja. Tego kaktusa należy wnieść do pomieszczenia przed jesienią, gdy tylko temperatury spadną poniżej 8–10 °C.