Hosta Aphrodite

Funkia babkolistna 'Aphrodite' to jedna z nielicznych odmian funkii babkolistnej o półpełnych, pachnących kwiatach. Szerokie, sercowate i intensywnie zielone liście tej funkii tworzą piękne tło dla jej niezwykłego kwitnienia. W leśnych zakątkach oraz na dużych rabatach w cieniu i półcieniu roślina przyciąga uwagę i zachwyca.

Funkie to byliny zielne o liściach opadających na zimę. Różnią się wielkością, fakturą i barwą. Pochodzą ze wschodniej Azji. Nazywa się je także funkiami babkolistnymi ze względu na ich liście lub funkjami.
To doskonałe rośliny do półcienia, uprawiane ze względu na bardzo dekoracyjne liście odziomkowe. Średniozielone liście funkii babkolistnej 'Aphrodite' są sercowate, głęboko unerwione i osiągają średnio 18 cm długości. Równoległe, głęboko wyżłobione unerwienie jest bardzo charakterystyczne dla rodziny liliowatych. Odmiana rozrasta się na szerokość 80 cm. Od sierpnia do września ponad kępą liści wznosi się seria długich pędów kwiatostanowych, zakończonych gronem lekko zwisających, pełnych, białych kwiatów o średnicy od 5 do 8 cm. Niezwykłą cechą tej odmiany są bardzo pachnące kwiaty, których zapach przypomina woń kwiatu pomarańczy.

Funkie lubią żyzne gleby gliniaste, nawet ciężkie i ilaste, pod warunkiem że pozostają lekko wilgotne. Jeśli mają odpowiednie warunki, mogą rosnąć w jednym miejscu przez wiele lat, nie wymagając szczególnych zabiegów. Zestaw je ze złocistymi liśćmi bodziszka Geranium phaeum 'Margaret Wilson', czosnkiem niedźwiedzim, kwiatami naparstnicy Mertona w kolorze starego różu lub purpurowymi liśćmi wietlicy japońskiej 'Pictum'. Wszystkie te rośliny świetnie sprawdzają się jako odstraszacze ślimaków. Lobelie i brunnery, dobrze znoszące warunki leśnego zakątka, będą dla nich doskonałym towarzystwem. Warto pomyśleć także o żurawkach i ich niezwykłej palecie barw oraz o delikatnych kwiatach epimedium. W ten sposób urozmaicisz cieniste i nieco wilgotne zakątki ogrodu, tworząc przyjemną, chłodną oazę na lato.
Funkie dobrze rosną także w doniczkach, które warto ustawić w półcieniu i regularnie podlewać.

Warto wiedzieć: im jaśniejsze są liście, tym mniej obawiają się światła słonecznego. Ciemne liście, zwłaszcza niebieskie, są na nie bardziej wrażliwe, a ciepło powoduje utratę woskowej warstwy odpowiadającej za ich barwę. Kilka godzin słońca dziennie, nawet częściowego, w zupełności wystarczy tym roślinom półcienia. Bez minimalnej dawki słońca nie zakwitną. Przyznaj, że byłoby szkoda pozbawić się ich wspaniałych kwiatów. Pozostaje więc znaleźć harmonijny kompromis między światłem a cieniem.