Hosta Fragrant Dream

Funkie to zielne byliny o liściach opadających na zimę. Różnią się wielkością, fakturą i barwą. Pochodzą z Azji Wschodniej; początkowo sprowadzano je z Japonii, a następnie z Korei. Te liliowate występują także w północnych Chinach i na wschodniej Syberii. Ze względu na liście nazywa się je również powszechnie funkiami lub funkia.
Rośliny półcieniste w najlepszym wydaniu uprawia się przede wszystkim ze względu na ich bardzo dekoracyjne liście odziomkowe. Ciemnozielone liście z jasnozielonym obrzeżeniem funkii 'Fragrant Dream' są lancetowate, głęboko unerwione i mają średnio 18 cm długości. Charakterystyczne dla tej rodziny jest równoległe, ryte unerwienie. Odmiana ta rozrasta się na szerokość 100 cm, dzięki czemu doskonale nadaje się na roślinę okrywową. Od czerwca do lipca nad gęstą kępą liści wyrasta seria długich pędów kwiatostanowych, na których znajdują się szczytowe grona lekko przewisających, białych kwiatów o długości od 5 do 8 cm. Co jest absolutnie niezwykłe u funkii, kwiaty tej odmiany są bardzo pachnące, a ich aromat przypomina zapach kwiatu pomarańczy. Funkie preferują żyzne, gliniaste gleby, nawet ciężkie i ilaste, pod warunkiem że pozostają lekko wilgotne. Jeśli dobrze się rozrosną, mogą pozostawać na tym samym miejscu przez wiele lat, nie wymagając szczególnej pielęgnacji.

Zestaw je ze złocistym bodziszkiem żałobnym 'Margaret Wilson', czosnkiem niedźwiedzim, starym różem naparstnic Mertona lub purpurowymi liśćmi paproci wietlicy japońskiej 'Pictum'. Wszystkie te rośliny bardzo skutecznie odstraszają ślimaki. Srebrzyste lobelie okazałe 'Russian Princess' oraz brunnery wielkolistne 'Mr Morse', dobrze znane z podszytu leśnego, będą doskonałym towarzystwem. Pomyśl także o żurawkach i ich niezwykłej palecie barw albo o delikatnych kwiatach epimedium (epimedium). W ten sposób urozmaicisz zacienione i nieco wilgotne zakątki ogrodu, tworząc przyjemną, chłodną oazę na lato.
Warto wiedzieć: im jaśniejsze są liście funkii, tym mniej obawiają się światła słonecznego. Ciemne liście, zwłaszcza niebieskie, są na nie bardziej wrażliwe, a upał powoduje zanik woskowego nalotu odpowiedzialnego za ich barwę. Tym roślinom półcienistym, bardziej niż cienistym, w zupełności wystarczy kilka godzin słońca dziennie, nawet częściowego. Bez minimalnej ilości słońca nie zakwitną. Przyznaj, że szkoda byłoby pozbawić się tych wspaniałych kwiatów. Pozostaje więc znaleźć harmonijny kompromis między światłem a cieniem.