Hosta Silver Crown

Funkie to zielne byliny o liściach opadających na zimę. Różnią się wielkością, fakturą i kolorem. Pochodzą z Azji Wschodniej; początkowo sprowadzano je z Japonii, a następnie z Korei. Te liliowate występują również w północnych Chinach i we wschodniej Syberii. Ze względu na liście nazywa się je także potocznie funkia lub babka.
Rośliny doskonałe do półcienia uprawia się przede wszystkim ze względu na ich bardzo dekoracyjne liście odziomkowe. Satynowozielone, kremowo obrzeżone liście funkii 'Silver Crown' są lancetowate, głęboko unerwione i osiągają długość od 20 do 30 cm. Równoległe, wgłębne unerwienie jest bardzo charakterystyczne dla tej rodziny. Odmiana ta rozrasta się na szerokość 70 cm, dzięki czemu doskonale sprawdza się jako roślina okrywowa. Od lipca do sierpnia nad kępą liści wznoszą się liczne, długie pędy kwiatostanowe, zakończone gronem lekko zwisających, ametystowych kwiatów o długości od 2 do 3 cm. Mimo podobieństwa do kwiatów lilii są całkowicie bezwonne. Funkie dobrze rosną na żyznych, gliniastych glebach, nawet ciężkich i ilastych, pod warunkiem że pozostają lekko wilgotne. Jeśli odpowiadają im warunki, mogą pozostawać w jednym miejscu przez wiele lat, nie wymagając szczególnej pielęgnacji.

Zestaw je ze złocistymi kwiatami bodziszka 'phaeum Margaret Wilson', czosnkiem niedźwiedzim, kwiatami naparstnicy Mertona w odcieniu starego różu lub purpurowymi liśćmi paproci wietlicy japońskiej 'Pictum'. Wszystkie te rośliny skutecznie odstraszają ślimaki. Srebrzyste lobelie okazałe 'Russian Princess' oraz brunnery wielkolistne 'Mr Morse', znane z runa leśnego, będą dla nich doskonałym towarzystwem. Pomyśl także o żurawkach i ich niezwykłej palecie barw lub o delikatnych kwiatach epimedium (epimedium). W ten sposób ozdobisz zacienione i nieco wilgotne zakątki ogrodu, tworząc przyjemne, chłodne letnie schronienie.
Warto wiedzieć: im jaśniejsze są liście funkii, tym mniej wrażliwe są na światło słoneczne. Ciemne liście, zwłaszcza niebieskie, są bardziej podatne na jego działanie, a upał powoduje utratę woskowej warstwy odpowiadającej za ich zabarwienie. W przypadku tych roślin półcienia kilka godzin słońca dziennie, nawet częściowego, w zupełności wystarczy. Bez minimalnej ilości słońca nie zakwitną. Przyznaj, że byłaby to strata wspaniałych kwiatów. Trzeba więc znaleźć harmonijny kompromis między światłem a cieniem.