Kosaciec bródkowy Edith Wolford

Kosaciec bródkowy 'Edith Wolford', nazywany również wysokim kosaćcem ogrodowym, zakwita w maju i czerwcu, tworząc duże, faliste kwiaty z płatkami w kolorze kanarkowożółtym i działkami kielicha w odcieniu niebieskofioletowym. Broda jest fioletowa, z pomarańczowymi końcówkami. Ta odmiana zachwyca doskonałym kontrastem i harmonią kolorystyczną swoich barw. Rośnie bujnie i szybko tworzy piękne kępy. Idealnie nadaje się na rabaty, obrzeża i skarpy.

Kosaciec 'Edith Wolford' to bylina kłączowa i liściasta, która od wiosny tworzy wyprostowane, kępiaste kępy. Należy do rodziny irysowatych. Jest jednym z licznych kultywarów uzyskiwanych od stuleci, a jego kontrowersyjne pochodzenie wiąże się z dyskusjami dotyczącymi liczby chromosomów potencjalnych przodków. Można przyjąć, że kosaćce ogrodowe mają europejskie pochodzenie. 'Edith Wolford' osiąga 90 cm wysokości w czasie kwitnienia, a kępa z czasem będzie rozrastać się bez teoretycznego ograniczenia, ponieważ kłącza w jej centrum zamierają, ustępując miejsca kłączom na obrzeżach. Kosaciec 'Edith Wolford' ma elegancki, wyprostowany pokrój i tworzy gęstą kępę. Ulistnienie składa się z długich, mieczowatych liści o sinozielonej barwie i wyraźnym unerwieniu. W kwietniu pojawiają się łodygi kwiatowe, które w maju wytworzą kwiaty rozwijające się od wierzchołka ku niżej położonym rozgałęzieniom. Płatki są kanarkowożółte, a działki kielicha niebieskofioletowe, z intensywniejszą barwą w kierunku środka. Kwiat jest silnie pofalowany. Rozgałęzienie, prezencja, obfitość kwitnienia i wigor są doskonałe. Barwa tej rośliny, jak zawsze u kosaćców ogrodowych, jest dodatkowo podkreślona przez fakturę płatków i działek kielicha. Warto również zaznaczyć, że kwiaty są bardzo pachnące.

Masz słoneczne, ciepłe i raczej suche latem miejsce?
To idealne stanowisko do sadzenia kosaćców! W cieniu wegetują, ale nie kwitną. Można je uprawiać we wszystkich regionach. Są mrozoodporne i nie wymagają zimowej osłony. Doskonale nadaje się dla nich gleba dobrze przepuszczalna, nawet dość sucha i wapienna. Zbyt wilgotna gleba sprzyja gniciu kłącza. Sadź je od lipca do września. Kłącza mają wtedy czas, aby dostatecznie się rozrosnąć przed wykopaniem, a następnie wytworzyć nowe korzenie przed zimą. Dla uzyskania najlepszego efektu posadź je od razu po zakupie. Co około 4 lata warto podzielić kosaćce, aby zapewnić im świeżą glebę. Rosną bardzo bujnie i potrzebują przestrzeni, by prawidłowo się rozwijać i obficie kwitnąć. Sadzi się je w odstępach dostosowanych do wielkości i wigoru odmiany: około 34–50 cm w przypadku odmian wysokich, czyli 5–10 roślin na metr kwadratowy. W jednobarwnej kompozycji kłącza sadzi się mijankowo. Aby uzyskać mieszankę kolorów, ze względów estetycznych najlepiej sadzić po kilka roślin tej samej odmiany w jednej grupie. Zawsze uwzględniaj kierunek wzrostu kłączy, układając je w kształt gwiazdy, z pąkami i liśćmi skierowanymi na zewnątrz. Zachowaj też odpowiedni odstęp od innych odmian, aby miały przestrzeń do rozwoju.

Sadzenie

Wykop dość szeroki i głęboki dołek. Usyp w nim stożkowaty kopczyk ziemi, na którym ułożysz kłącze i rozłożysz korzenie. Przysyp korzenie ziemią. Ważne, aby kłącze pozostało tuż nad powierzchnią gleby. Nie sadź go w zagłębieniu, ponieważ grozi to gniciem. Weź również pod uwagę, że gleba osiądzie, a kosaciec się zagłębi. Na glebie gliniastej lub wilgotnej kłącze pozostaw nawet nieco wyżej, na niewielkim, kilkucentymetrowym podwyższeniu. Aby ziemia dobrze przylegała do korzeni, lekko ją ubij i obficie podlej od razu po posadzeniu. W razie potrzeby podlej jeszcze 2–3 razy, aż roślina się przyjmie.

Pielęgnacja:

Utrzymuj glebę wolną od chwastów, wykonując płytkie pielenie i uważając, aby nie uszkodzić kłączy ani korzeni. Chwasty zacieniają kosaćce, zatrzymują wilgoć, co sprzyja gniciu, i przyciągają ślimaki. Usuwaj również suche liście. Jeśli są chore, z plamami o czerwonawych brzegach, typowymi dla heterosporiozy, spal je. Usuwaj przekwitłe kwiaty.

Rośliny towarzyszące dla kosaćców wybieraj zgodnie z ich wymaganiami (stanowisko, gleba...), sposobem wzrostu „sprzyjającym” kosaćcom (rośliny niskie lub o lekkim ulistnieniu) oraz dekoracyjnym uzupełnieniem (wygląd, termin kwitnienia). Na przykład gaura będą rzucać niewiele cienia na kosaćce i zachowają atrakcyjny wygląd przekwitłej rabaty z kosaćcami przez całe lato. Pozłotki, podobnie jak kosaćce, zadowolą się suchą i ubogą glebą. Pelargonie, szałwie i Libertia również bardzo dobrze komponują się z kosaćcami. Skarpy i brzegi tarasów oporowych można umocnić, sadząc gęsto dawne odmiany diploidalne, które mogą pozostawać w jednym miejscu i wymagają niewielkiej pielęgnacji. Jeśli zależy Ci przede wszystkim na efekcie dekoracyjnym, a dostęp do roślin w celu ich pielęgnacji jest łatwy, możesz wybrać nowocześniejsze odmiany, na przykład odmiany pośrednie, które są mniej narażone na przewracanie niż odmiany wysokie.

Przy ścianie domu względna osłona przed wiatrem pozwala sadzić wysokie kosaćce. Możesz również posadzić je na pierwszym planie przed niższymi i wcześniej kwitnącymi odmianami.

Obrzeża ogrodowe: można wykorzystać całą gamę odmian, od wczesnych karłowych kosaćców o wysokości poniżej 40 cm, aż po wysokie kosaćce przekraczające 75 cm i kwitnące w maju. Pomiędzy nimi znajdują się odmiany pośrednie pod względem wysokości i terminu kwitnienia oraz kosaćce określane jako obrzeżowe, średniej wysokości, ale kwitnące w tym samym czasie co odmiany wysokie. Wysokie kosaćce, silnie narażone na wiatr, mogą się położyć, jeśli nie zostaną podparte.

Obrzeże rabaty: to miejsce dla kosaćców obrzeżowych, ale także dla odmian karłowych, zależnie od warunków.

Rabata mieszana: można wykorzystać odmiany o różnej wysokości, dobierając je odpowiednio do dostępnego miejsca (pierwszy plan, tło) i wysokości sąsiednich roślin.

Rabata z kosaćcami, iryzeria: raj dla miłośników kosaćców, w którym dobór i rozmieszczenie odmian (kształt, kolor, zapach...) odzwierciedlają indywidualny gust. Wykorzystanie całej gamy kosaćców bródkowych pozwala uzyskać wiosną dwa i pół miesiąca kwitnienia. Wybór kosaćców powtarzających kwitnienie zapewni kilka dodatkowych kwiatów pod koniec lata lub jesienią.

Warzywnik można wzbogacić o kilka kęp lub obrzeża z kosaćców, ponieważ jest to również klasyczne miejsce rodzinnej uprawy kwiatów na bukiety.