Mak wschodni Beauty of Livermere

Mak wschodni 'Beauty of Livermere' ma ogromne, ciemnoczerwone kwiaty o jedwabistym połysku, których środek zdobią piękne czarne plamy. Jego ulistnienie, podobnie jak kwiaty, zachwyca wyjątkową bujnością, a okazałe, owłosione liście w ciemnej, lekko szarawej zieleni są ozdobą rośliny także poza okresem kwitnienia. Maki wschodnie, po łacinie Papaver orientale, to doskonałe byliny, które z powodzeniem łączą delikatność kwiatów wyglądających jak utkane z jedwabiu z wytrzymałością karp. Nie przeszkadza im susza letnia, natomiast źle znoszą jedynie nadmiar wilgoci zimą. Ich ulistnienie całkowicie zanika w środku lata, gdy roślina przechodzi w stan spoczynku, a jesienią pojawia się ponownie, by zakwitnąć po raz drugi, gdy tylko temperatury staną się łagodniejsze.

Papaver orientale, nazywany czasem makiem Tourneforta, to bylina z rodziny makowatych, pochodząca z południowo-zachodniej Azji. Szczególnie silnie rosnąca odmiana 'Beauty of Livermere' wytwarza łodygi o wysokości od 90 cm do 1 m. Tworzy krzaczastą kępę osiągającą 50 cm wysokości (same liście) i 50–60 cm szerokości. Kwitnienie rozpoczyna się na początku czerwca i trwa w lipcu, zazwyczaj kończąc się pod wpływem upałów i suszy. Każda łodyga kwiatowa ma na szczycie jeden zwisający pąk, który unosi się ku niebu, rozwijając się w duży, pojedynczy kwiat o średnicy około 13 cm, z lekko pomarszczonymi, ciemnoczerwonymi płatkami, pokrytymi u nasady korony szerokimi czarnymi plamami. Kwiat pozostaje rozwinięty przez kilka godzin, po czym zrzuca płatki. Dobrze ukorzenione rośliny wytwarzają kilka łodyg kwiatowych, zapewniając następowanie kwiatów przez około 3 tygodnie. Po zakończeniu kwitnienia liście stopniowo zanikają, a jesienią pojawia się niewielka rozeta przyziemna. Jest to charakterystyczne przystosowanie do wysokich temperatur i suszy letniej. Roślina ma duże, szorstkie, powcinane liście pokryte włoskami, które nadają im bardzo dekoracyjny, szaroniebieski połysk. Mięsiste, głęboko sięgające korzenie tego maku wschodniego źle znoszą przesadzanie, szczególnie u dorosłych roślin.

Maki wschodnie równie dobrze prezentują się na wyszukanych rabatach, w ogrodach plebańskich i w naturalistycznych kompozycjach. Zestaw je z bylicami, lawendami, Baptisia, astrami, trytomami, szałwiami muszkatołowymi, Thermopsis i kocimiętkami o delikatnym kwitnieniu. Pięknie komponują się także z rozchodnikami okazałymi, których liście rozwijają się latem, z czarnuszkami damasceńskimi i kosmosami, tworząc letnią aranżację w łagodnych kolorach. W każdym przypadku warto połączyć je z bylinami lub krzewinkami, ponieważ wypełnią miejsce pozostawione puste po zakończeniu kwitnienia.

Całkowicie zanika w środku lata, przechodząc w stan spoczynku, a jesienią pojawia się ponownie, by zakwitnąć po raz drugi, gdy tylko temperatury staną się łagodniejsze.