Opuntia microdasys var. albispina

Opuntia microdasys var. albispina, nazywana niekiedy „białym kaktusem królicze ucho”, to niewielki sukulent z uroczymi małymi pędami opuncji pokrytymi białymi glochidami. W porównaniu z gatunkiem typowym odmiana 'albispina' jest mniej bujnie rosnąca i mniej odporna na mróz. Roślina dość rzadko kwitnie w uprawie, ale częściej w otwartym gruncie w rejonach o łagodnym klimacie. Bez trudu uprawia się ją w doniczkach przy minimalnej pielęgnacji.

Opuntia microdasys var. albispina lubi przebywać na zewnątrz od wiosny do jesieni, w pełnym słońcu. Gdy nadejdą chłody, najlepiej przenieść ją do jasnego i suchego pomieszczenia, chroniąc przed mrozem. Zimą dobrze znosi ogrzewane wnętrza, pod warunkiem zapewnienia dużej ilości światła i bardzo oszczędnego podlewania.

Opuntia microdasys var. albispina należy do rodziny kaktusowatych. Ta opuncja pochodzi z półpustynnych regionów Meksyku. Jej nazwa naukowa, Opuntia microdasys, wywodzi się od greckich słów „mikros” (mały) i „dasys” (owłosiony), nawiązujących do glochidów pokrywających jej człony. Odmiana albispina wyróżnia się białymi glochidami, podczas gdy gatunek typowy ma glochidy żółte. W naturalnym środowisku Opuntia microdasys rośnie na piaszczystych i kamienistych glebach, często w towarzystwie innych gatunków kserofitycznych. Podobnie jak u wszystkich opuncji, jej pokrój tworzy krótki, krępy pień, który z wiekiem drewnieje i rozgałęzia się na spłaszczone, mięsiste pędy złożone z członów nazywanych artykułami, gałęziakami lub pędami opuncji. Odmiana ta tworzy niski, gęsty kępowy pokrój, osiągając od 40 do 60 cm wysokości i szerokość do 1,50 m w otwartym gruncie. W doniczce pozostaje bardziej zwarta. Jej owalne, spłaszczone człony (gałęziaki) mają od 7,5 do 15 cm długości i są pokryte maleńkimi kępkami białych glochidów o średnicy 2–3 mm. Glochidy są bardzo cienkie i mogą przyczepić się do skóry przy najmniejszym kontakcie. Kwitnienie przypada na lato; na końcach „pędów opuncji” lub gałęziaków pojawiają się jasnożółte kwiaty z zielonym słupkiem, o średnicy od 3 do 5 cm. Kwiaty te ustępują miejsca czerwonym, jajowatym owocom, teoretycznie jadalnym, choć mało smacznym.

Opuncje są symbolem bezkresnych, niegościnnych i suchych obszarów Ameryki Północnej. Te opuncje naturalnie znajdują swoje miejsce w suchych ogrodach południowej Francji, zwłaszcza w dużych ogrodach skalnych, wśród kamieni i innych kaktusów i sukulentów. Ta odmiana microdasys var. albispina znosi krótkotrwałe, lekkie przymrozki (około -5 °C) w suchej glebie. Poza obszarami nadmorskimi najlepiej uprawiać ją więc w doniczce. Wkomponuje się w nowoczesną lub egzotyczną aranżację i w ciepłej porze roku może zdobić balkon. Możesz na przykład ustawić ją obok Adenium obesum, adenium opasłego, oraz grubosza jajowatego Crassula ovata.

Opuntia microdasys uprawia się łatwo w pomieszczeniach, w bardzo jasnym miejscu lub w pełnym słońcu, w bardzo przepuszczalnym podłożu i przy podlewaniu w dłuższych odstępach: podlewaj ją tylko wtedy, gdy gleba całkowicie wyschnie, a zimą niemal wcale. Możesz przenieść ją na zewnątrz, gdy nocą temperatura przekroczy 10–12 °C, ustawiając ją w ciepłym, suchym i nasłonecznionym miejscu, osłoniętym przed deszczem. Jesienią trzeba przenieść ją z powrotem do pomieszczenia, gdy temperatura spadnie poniżej 8–10 °C.