Wietlica samicza - Athyrium filix-femina

Wietlica samicza (Athyrium filix-femina), powszechnie nazywana także wietlicą, to duża, elegancka bylina o jasnozielonych liściach paproci, głęboko podzielonych na klapy, które nadają jej bardzo lekką sylwetkę. Jest rośliną lubiącą wilgoć i cień, bardzo mrozoodporną i rzadko atakowaną przez choroby. Doskonale sprawdzi się w zacienionych ogrodach, w pobliżu naturalnych zbiorników wodnych oraz w wilgotnych, leśnych zakątkach.

Wietlica samicza, po łacinie Athyrium filix-femina, należy do rodziny wietlicowatych. Jest byliną pochodzącą ze wszystkich umiarkowanych regionów półkuli północnej. Rośnie dość wolno, lecz jeśli zapewni się jej odpowiednie warunki, trwale zadomawia się dzięki płożącym kłączom. Osiąga 120 cm wysokości i 80 cm szerokości, z czasem tworząc szerokie kępy wyrastające z centralnego punktu. Ulistnienie jest dwupierzaste, sezonowe i przybiera bardzo jasną, świeżą zieleń. Liście są delikatnie podzielone na liczne, klapowane listki. Spodnia strona liści pokryta jest pomarańczowymi zarodnikami.

Posadź Athyrium filix-femina w glebie próchnicznej, świeżej, obojętnej lub lekko kwaśnej. Ta bylina będzie dobrze rosła w cieniu lub na stanowisku półcienistym, o porannym nasłonecznieniu, pod drzewami albo krzewami, z którymi nie będzie konkurować. Liście powoli zasychają od listopada, jednak nie należy ich ścinać przed końcem marca, ponieważ dobrze chronią karpę. W pierwszym roku uprawy trzeba dbać o podlewanie młodej rośliny, aby ułatwić jej zadomowienie. Athyrium filix-femina to przede wszystkim roślina wilgotnego cienia lub półcienia, która w pełni pokaże swoje walory w leśnych zakątkach albo w pobliżu punktów wodnych odbijających jej elegancką sylwetkę. Doskonale komponuje się z iglakami, fuksjami i hortensjami. Dobrze znosi również uprawę w dużych donicach, w cieniu, dzięki czemu można z bliska podziwiać jej lekkie i pełne wdzięku liście.

Warto wiedzieć: Wielka ulubienica wiktoriańskich kolekcji paproci z końca XIX wieku, Athyrium filix-femina dała początek wielu odmianom uprawnym o różnobarwnych lub osobliwie ukształtowanych liściach paproci, w tym odmianom ‘Victoriae’ i ‘Frizelliae’.