Feijoa Gemini

Akka sellowiana Gemini to odmiana gwatemalskiej gujawy zwanej także feijoa, szczególnie obficie kwitnąca i dość wczesna, która wytwarza owoce bardziej wydłużone i gładsze niż inne odmiany. Ich biały miąższ ma wyśmienity, egzotyczny smak, łączący nuty truskawki, gujawy i ananasa. Owoce zbiera się późną jesienią, lecz dojrzewają tylko w regionach o łagodnych zimach. Ponieważ krzew jest tylko częściowo samopylny, warto posadzić w pobliżu inną roślinę, na przykład odmianę Apollo, aby uzyskać obfitsze plony. Sadzenie jesienią lub wiosną, zbiór w październiku i listopadzie. Feijoa zachwyca zarówno piękną mahoniową korą, bardzo efektownymi, zimozielonymi, błyszczącymi liśćmi w kolorze migdałowej zieleni, o srebrzystym spodzie, jak i jadalnymi kwiatami, równie pięknymi, co oryginalnymi.

Acca sellowiana, zwana także gujawą z Montevideo lub feijoa, to zimozielone drzewo należące do rodziny mirtowatych, podobnie jak eukaliptusy i mirt zwyczajny, z którymi łączy ją kwitnienie ozdobione długimi, pręcikami wystającymi. Pochodzi z subtropikalnych regionów Brazylii i Argentyny. Mimo tego pochodzenia samo drzewo jest stosunkowo mrozoodporne, do -12 °C, a po całkowitym przemarznięciu odrasta z podstawy. Jednak choć drzewo może rosnąć, nie będzie owocować w zbyt chłodnym klimacie, a nawet może nie zakwitnąć.

W naszych warunkach klimatycznych osiągający około 3 m wysokości i 2 m szerokości Feijoa 'Gemini' to piękny, wolno rosnący krzew o czerwonawej korze i krzaczastym pokroju, który można prowadzić jako małe drzewo o jednym pniu lub w formie żywopłotu. Jego zimozielone liście są zimą skórzaste, naprzeciwległe, pojedyncze, całobrzegie i owalne, błyszczące, szarozielone z wierzchu, a od spodu białoszare. Młode pędy pokrywa białawy kutner. Kwitnie na młodych pędach pod koniec wiosny, a w łagodnym klimacie w czerwcu. Jego mięsiste kwiaty o wyjątkowej formie wyglądają, jakby były wykonane z białego wosku. Na różowawych płatkach, od spodu białych i często podwiniętych, wyrasta duże skupisko jaskrawoczerwonych pręcików. Jeśli lato będzie wystarczająco długie i ciepłe, kwiaty przekształcą się w wydłużone, owalne, zielone owoce wielkości kiwi, o gładkiej skórce i białym miąższu, bogatym w witaminę C. Owoce zbiera się jesienią, lecz dojrzewają tylko w regionach o łagodnych zimach. Czasem trudno ocenić dojrzałość owocu: najprościej spróbować tego, który wydaje się nieco bardziej miękki. Twarde owoce, które samoczynnie spadną na ziemię, można przechowywać w lodówce aż do Bożego Narodzenia. Nadal dojrzewają w temperaturze otoczenia. Ich smak jest wyraźnie egzotyczny, lekko kwaśny, ale po pełnym dojrzeniu łagodny i bardzo smaczny.

Gujawa brazylijska to niezwykłe drzewo, przypominające nieco oliwkę, jednocześnie ozdobne i owocowe. W ogrodzie, w ciepłym klimacie oceanicznym lub w regionach śródziemnomorskich, sadzi się ją w formie żywopłotu albo pojedynczo. Dobrze znosi również morską bryzę i może być sadzona nad morzem. W chłodniejszych regionach doskonale poradzi sobie także w dużym pojemniku. Można ją uprawiać w tych samych strefach co kiwi, ponieważ owocuje w tym samym okresie. Kwiaty są jadalne: ich płatki mają owocowy, słodki i kwaskowaty smak, który może nadać egzotyczną nutę sałatkom zarówno słonym, jak i słodkim. Feijoa można jeść na surowo, przekrojoną na pół i wybieraną łyżeczką, albo przerabiać na wyjątkowo smaczne konfitury i bardzo mało słodkie kompoty, które można przechowywać w zamrażarce. To delikatny owoc o subtelnym smaku, który niezbyt długo zachowuje świeżość, co zapewne tłumaczy, dlaczego tak rzadko można go znaleźć na straganach naszych bazarów!