Grusza General Leclerc

Grusza pospolita 'General Leclerc' to dość nowa odmiana, wprowadzona do kolekcji INRA w Angers w latach 50. XX wieku. Mrozoodporna, silnie rosnąca i odporna na suszę, odmiana ta jest ceniona za doskonałe walory smakowe owoców. Wytwarza owoce średniej lub dużej wielkości, gruszkowate i krępe. Ich skórka jest gruba, lekko szorstka, w miarę dojrzewania zmienia kolor z zielonkawożółtego na brązowożółty, jest marmurkowa, pokryta beżowymi plamkami i od strony nasłonecznionej zabarwiona na czerwonawy odcień. Biały miąższ jest delikatny, rozpływający się, soczysty, słodki, przyjemnie kwaskowaty, o korzennym aromacie, z nielicznymi pestkami lub bez nich. Zbiór przeprowadza się od połowy września do połowy października, a owoce można spożywać bezpośrednio po zerwaniu i przechowywać do stycznia. Przyjemnie kwaskowata i bogata w cukry gruszka ta doskonale smakuje na surowo. Po ugotowaniu świetnie nadaje się do wielu słodkich i słonych przepisów. Ta grusza preferuje słoneczne stanowisko, glebę przepuszczalną, wilgotną, głęboką, żyzną i niewapienną. Jest częściowo samopylna, dlatego w pobliżu powinny rosnąć inne odmiany grusz, aby poprawić zapylanie i zwiększyć liczbę owoców.

Grusza pospolita (Pyrus communis) to drzewo owocowe należące do rodziny różowatych. Obecna w Europie od starożytności, pochodzi z lasów Azji Zachodniej. We Francji grusze pojawiły się w XVI wieku, a za panowania Ludwika XIV kilka gatunków uprawiano w ogrodach królewskich. Na przestrzeni wieków pojawiło się bardzo wiele odmian uprawnych. Jej uprawa jest szeroko rozpowszechniona w Europie. Odmiana 'General Leclerc' powstała z wysiewu nasion odmiany 'Doyenné du Comice' i została wyhodowana w 1950 roku przez Alfreda Nomblota, szkółkarza z Bourg-la-Reine (Hauts-de-Seine). Wprowadzona do kolekcji INRA w Angers w 1954 roku w celach testowych, od 1974 roku jest dostępna w sprzedaży.

Grusza 'General Leclerc' tworzy drzewo o wzniesionej koronie, osiągające od 4 do 5 m wysokości i wytwarzające liczne, lekko łukowato wygięte gałązki. Jej pokrój dobrze nadaje się do prowadzenia w formie wysokopiennej lub niskiej, w kształcie kielicha, a także przy podporach, jako palmeta. Jej liście opadające na zimę są duże, mają od 8 do 10 cm długości, są naprzemianległe, owalne i błyszczącozielone, a jesienią przybierają żółtopomarańczowe barwy. Kwitnienie przypada w kwietniu, dzięki czemu kwiaty są zazwyczaj chronione przed przymrozkami. Białe, pojedyncze kwiaty o średnicy od 2 do 3 cm, zebrane w baldachy, są miododajne. Mogą zostać uszkodzone przez mróz już przy temperaturze od -2 do -3°C. To mrozoodporne drzewo znosi temperatury sięgające około -25°C i nadaje się do uprawy w chłodniejszych i cieplejszych regionach. Ta grusza jest samopłonna lub samoniezgodna, a jej kwiaty nie mogą zapylać się same. Dlatego w pobliżu konieczna jest obecność innych odmian grusz, kwitnących w tym samym czasie. Do wzajemnego zapylania, a tym samym zwiększenia liczby owoców, nadają się na przykład odmiany 'Comtesse de Paris', 'Conférence', 'Doyenné du Comice', 'Beurré Hardy', 'Duchesse'd'Angoulême, 'Jules Guyot', 'Louise Bonne d'Avranches', 'Passe-Crassane' i 'Williams'.

Grusza 'General Leclerc' jest odmianą bardzo plenną, szybko wchodzącą w owocowanie. Obfite i regularne owocowanie rozpoczyna się w połowie września i trwa do około połowy października. Owoce można spożywać bezpośrednio po zerwaniu. Są średniej lub dużej wielkości, gruszkowate i krępe. Ich skórka jest gruba, lekko szorstka, w miarę dojrzewania zmienia kolor z zielonkawożółtego na brązowożółty, jest marmurkowa, pokryta beżowymi plamkami i od strony nasłonecznionej zabarwiona na czerwonawy odcień. Jej biały miąższ jest delikatny, rozpływający się, soczysty, słodki, przyjemnie kwaskowaty, o korzennym aromacie, z nielicznymi pestkami lub bez nich. Gruszki można spożywać zarówno na surowo, jak i po ugotowaniu: w kompotach, ciastach i deserach, sałatkach owocowych lub mieszanych, w połączeniu z serami oraz jako dodatek do dań słonych, podawanych z kaczką, białym mięsem, takim jak drób i jagnięcina, lub dziczyzną. Doskonale nadają się również do przygotowywania soków i owoców w syropie.

Bogata w wodę gruszka orzeźwia i gasi pragnienie. Jest bardzo mięsista, dlatego zapewnia uczucie sytości. Ma umiarkowaną kaloryczność, a przy tym dostarcza potasu, wapnia i magnezu oraz znaczącej ilości żelaza. Zawartość witamin C i E, przeciwutleniaczy oraz błonnika sprawia, że gruszka korzystnie wpływa na zdrowie. Działa tonizująco, dodaje energii i nawadnia organizm. Owoce można przechowywać do stycznia. Należy przechowywać je w chłodnym, suchym i zaciemnionym miejscu, w temperaturze od 8 do 10°C, lub w chłodni, szczelnie odizolowanej od powietrza zewnętrznego, w temperaturze od 1 do 3°C.

W kategorii grusz, Pyrus domestica 'General Leclerc' jest odmianą mrozoodporną i silnie rosnącą, dość podatną na parcha i zarazę ogniową. Łatwa w uprawie, lubi gleby wilgotne i głębokie, natomiast nie toleruje gleb zbyt przepuszczalnych i wapiennych. Aby uzyskać owoce wysokiej jakości, warto przeprowadzić przerzedzanie, zmniejszając ich liczbę na drzewie. Cięcie prześwietlające, polegające na usunięciu kilku gałązek ze środka korony, zapewni więcej światła i pozwoli uzyskać atrakcyjne wybarwienie owoców. Ograniczy również pojawianie się chorób. Bardzo popularna dzięki swoim owocom grusza doskonale sprawdzi się w ogrodzie, ku radości małych i dużych. Dzięki bardzo szerokiemu wyborowi odmian łatwo znaleźć tę, która najlepiej odpowiada własnym upodobaniom.