Wyprzedaże błyskawiczne: co tydzień odkrywaj nowe odmiany w promocji!

Grusza Jeanne d'Arc

Pyrus communis Jeanne d’Arc
grusza, grusza pospolita

Bądź pierwszą osobą, która doda opinię.

Zaplanuj termin dostawy

i wybierz datę w koszyku

Gwarancja przyjęcia się 12 mies. na tę roślinę

Więcej informacji

Stara, francuska, mrozoodporna i silnie rosnąca odmiana, rodząca piękne gruszki o żółtozielonej skórce i rozpływającym się w ustach miąższu, bardzo soczystym, słodkim, przyjemnie kwaskowatym i delikatnie aromatycznym. Owoce zbiera się od końca września do połowy października, w miarę dojrzewania. Dobrze przechowują się do grudnia. Grusza częściowo samopylna.
Smak
słodki
Wysokość docelowa
6 m
Szerokość docelowa
4 m
Stanowisko
Słońce
Mrozoodporność
Do -20,5°C
Najlepszy okres sadzenia Październik i w dniu Listopad
Zalecany okres sadzenia Styczeń i w dniu Marzec, Październik i w dniu Grudzień
S
L
M
K
M
C
L
S
W
P
L
G
Okres kwitnienia Kwiecień
S
L
M
K
M
C
L
S
W
P
L
G
Okres zbiorów Wrzesień i w dniu Październik
S
L
M
K
M
C
L
S
W
P
L
G

Opis

Grusza pospolita 'Jeanne d’Arc' to stara francuska odmiana, mrozoodporna, silnie rosnąca, o półwzniesionym pokroju. Wytwarza owoce średniej lub dużej wielkości, tępo gruszkowate, o lekko nierównej powierzchni. Ich skórka jest nieco szorstka, dość gruba, jasnozielona, a w miarę dojrzewania staje się żółtawa i od strony nasłonecznionej delikatnie różowieje; na całej powierzchni jest pokryta szarymi przetchlinkami. Biały miąższ jest średnio delikatny, rozpływający się, bardzo soczysty, słodki, kwaskowaty i subtelnie aromatyczny, czasami ziarnisty w środku. Zbiór przeprowadza się od końca września do połowy października, w miarę dojrzewania owoców, które można spożywać od razu po zerwaniu i przechowywać do grudnia. Przyjemnie kwaskowata i bogata w cukry gruszka ta doskonale smakuje na surowo. Po ugotowaniu świetnie nadaje się do wielu słodkich i wytrawnych przepisów. Grusza ta preferuje słoneczne stanowisko oraz przepuszczalną, wilgotną, głęboką, żyzną i niewapienną glebę. Jest częściowo samopylna, dlatego w pobliżu warto posadzić inne odmiany grusz, aby poprawić zapylanie i zwiększyć liczbę owoców.

Grusza pospolita (Pyrus communis) to drzewo owocowe należące do rodziny różowatych. Obecna w Europie od starożytności, pochodzi z lasów Azji Zachodniej. W Europie Zachodniej grusze pojawiły się w XVI wieku, a za panowania Ludwika XIV kilka gatunków uprawiano w królewskich ogrodach. Na przestrzeni wieków pojawiło się bardzo wiele kultywarów. Jej uprawa jest szeroko rozpowszechniona w Europie. Odmianę 'Jeanne d’Arc' uzyskał M.A. Sannier w Rouen w 1885 roku, a w 1893 roku wprowadzono ją do sprzedaży.

Grusza 'Jeanne d’Arc' to drzewo o półwzniesionej koronie, osiągające wysokość od 4 do 6 m i wytwarzające liczne, lekko łukowato wygięte gałązki. Jej pokrój dobrze nadaje się do form wysokich (na pniu), niskich (w formie pucharowej) oraz palmetowych (palmeta Verriera). Jej liście opadające na zimę są duże, mają od 8 do 10 cm długości, są naprzemianległe, owalne i błyszczące, a jesienią przybierają żółtopomarańczowe barwy. Kwitnienie przypada w kwietniu, dzięki czemu kwiaty są zazwyczaj chronione przed przymrozkami. Białe, pojedyncze kwiaty o średnicy od 2 do 3 cm, zebrane w baldachy, są miododajne. Mogą zostać uszkodzone przez mróz od -2 do -3°C. To mrozoodporne drzewo znosi temperatury sięgające około -25°C i nadaje się do uprawy we wszystkich regionach Europy Zachodniej. Grusza ta jest samobezpłodna lub samoniezgodna, a jej kwiaty nie mogą zapylać się własnym pyłkiem. Dlatego konieczna jest obecność w pobliżu innych odmian grusz, kwitnących w tym samym czasie. Na przykład odmiany 'Konferencja', 'Doyenné du Comice', 'Beurré Hardy', 'Général Leclerc', 'Jules Guyot', 'Louise Bonne', 'Passe-Crassane', 'Williams' i 'William Rouge' nadają się do krzyżowego zapylania, zwiększając tym samym liczbę owoców.

Pyrus 'Jeanne d’Arc' to wysoko plonująca odmiana, która dość szybko wchodzi w owocowanie. Owocowanie jest obfite i regularne, rozpoczyna się pod koniec września, a następnie trwa do około połowy października. Owoce można spożywać od razu po zbiorze, w miarę ich dojrzewania. Jest to gruszka średniej lub dużej wielkości, tępo gruszkowata, o lekko nierównej powierzchni. Jej skórka jest nieco szorstka, dość gruba, jasnozielona, a w miarę dojrzewania staje się żółtawa i od strony nasłonecznionej delikatnie różowieje; na całej powierzchni jest pokryta szarymi przetchlinkami. Jej biały miąższ jest średnio delikatny, rozpływający się, bardzo soczysty, słodki, kwaskowaty i subtelnie aromatyczny, czasami ziarnisty w środku. Gruszkę można spożywać zarówno na surowo, jak i po ugotowaniu, w kompotach, ciastach i deserach, sałatkach owocowych lub mieszanych, w połączeniu z serami albo jako dodatek do dań wytrawnych, podawanych z kaczką, białym mięsem (drobiem i jagnięciną) lub dziczyzną. Doskonale nadaje się również do przygotowywania soków i owoców w syropie. 

Gruszka, bogata w wodę, orzeźwia i gasi pragnienie. Dzięki dużej zawartości miąższu zapewnia uczucie sytości. Jest umiarkowanie kaloryczna, a zarazem dostarcza sporo potasu, wapnia i magnezu oraz niebagatelną ilość żelaza. Zawartość witamin C i E, antyoksydantów oraz błonnika sprawia, że gruszka korzystnie wpływa na zdrowie. Działa tonizująco, energetyzująco i nawadniająco. Owoce można przechowywać do grudnia. Można je przechowywać w chłodnym, czystym miejscu, z dala od światła, w temperaturze od 8 do 10°C, lub w chłodni, odizolowanej od powietrza zewnętrznego, w temperaturze od 1 do 3°C.

W kategorii grusz, Pyrus domestica 'Jeanne d’Arc' to mrozoodporna i silnie rosnąca odmiana, dość odporna na parcha. Łatwa w uprawie, lubi wilgotne i głębokie gleby, natomiast nie toleruje zbyt przepuszczalnych i wapiennych podłoży. Aby uzyskać owoce dobrej jakości, warto przeprowadzić przerzedzanie zawiązków, ograniczając ich liczbę na drzewie. Cięcie prześwietlające, polegające na usunięciu kilku gałązek ze środka korony, zapewni lepszy dostęp światła i nada owocom piękne wybarwienie. Ograniczy również ryzyko wystąpienia chorób. Bardzo popularna dzięki swoim owocom grusza doskonale sprawdzi się w ogrodzie, ciesząc zarówno dzieci, jak i dorosłych. Dzięki bardzo szerokiemu wyborowi odmian łatwo znaleźć tę, która najlepiej odpowiada własnym upodobaniom.

Zgłoś nam błąd w treści tej strony

Grusza Jeanne d'Arc na zdjęciach...

Grusza Jeanne d'Arc (Ulistnienie) Ulistnienie

Pokrój rośliny

Wysokość docelowa 6 m
Szerokość docelowa 4 m
Wzrost Normalny

Owoc

Kolor owoców Żółty
Średnica owocu 8 cm
Smak słodki
Zastosowanie Deser, Kompot, Wypieki, Kulinarne
Okres zbiorów Wrzesień i w dniu Październik

Kwitnienie

Kolor kwiatów Biały
Okres kwitnienia Kwiecień
Kwiatostan Baldach
Wielkość kwiatów 3 cm
Roślina miododajna Przyciąga zapylacze

Ulistnienie

Trwałość ulistnienia Opadające
Kolor ulistnienia Zielony

Botanika

Rodzaj

Pyrus

Gatunek

communis

Cultivar

Jeanne d’Arc

Rodzina

Rosaceae

Inne nazwy zwyczajowe

grusza, grusza pospolita

Pochodzenie

Odmiana ogrodowa

Kod produktu • 1010162

Sadzenie i pielęgnacja

Twoja grusza 'Jeanne d'Arc', która potrzebuje ciepła, powinna być sadzona w miejscu osłoniętym od dominujących wiatrów, zwłaszcza w chłodniejszych regionach, i najlepiej w pełnym słońcu. Grusza dobrze rośnie w glebach wilgotnych, żyznych i pozbawionych zastoin wilgoci, ale nie toleruje zbyt suchych ani nadmiernie wapiennych gleb. Grusze, podobnie jak wszystkie drzewa owocowe, najlepiej sadzić od października do marca, poza okresem mrozów. Drzewa oferowane w pojemnikach można sadzić przez cały rok, z wyjątkiem okresów silnych upałów i mrozów.

Przed sadzeniem głęboko spulchnij glebę, usuń kamienie i niepożądane chwasty. W razie potrzeby dodaj nieco żwiru, aby poprawić drenaż. Wykop szeroki dół o objętości co najmniej trzykrotnie większej od bryły korzeniowej. Odłóż ziemię z głębszej warstwy w jedno miejsce, a wierzchnią warstwę w inne. Wymieszaj mączkę rogową i materię organiczną (podłoże, kompost…) z ziemią z głębszej warstwy, a następnie wsyp tę mieszankę na dno dołu. Umieść bryłę korzeniową, zasyp ją ziemią z wierzchniej warstwy, nie przysypując zrostu szczepionych roślin, i ugnieć podłoże. Obficie podlej, zużywając około 10 litrów wody. Warto także ustabilizować gruszę za pomocą odciągów: wbij 3 paliki w trójkąt, w odległości 50 cm od pnia, i połącz je ze sobą kawałkami drewna. Zabezpiecz korę, na przykład kawałkiem gumy, i przymocuj paliki do pnia metalowymi drutami. Możesz również przywiązywać ją do podpory, na przykład prowadzić w formie palmety U lub palmety Verriera.

Każdej jesieni, podczas pielęgnacji, rozłóż na powierzchni gleby dojrzały kompost. Zimą dodaj niewielką ilość popiołu drzewnego, bogatego w potas, aby poprawić owocowanie. W razie potrzeby spulchnij glebę wokół podstawy drzewa. Przez pierwsze dwa lub trzy lata regularnie podlewaj roślinę, dostosowując częstotliwość podlewania do swojego klimatu.

Grusza może być atakowana przez różne choroby i szkodniki. Przeciwko parchowi (brązowe plamy na liściach), moniliozie (zasychanie kwiatów i gnicie owoców na drzewie) oraz mączniakowi prawdziwemu (biały nalot grzybni na liściach) zapobiegawczo opryskuj roślinę cieczą bordoską i wywarem ze skrzypu. Wśród szkodników największe zagrożenie stanowi owocówka, czyli mała gąsienica żerująca w owocach. Możesz ograniczyć jej występowanie, wieszając budki lęgowe dla ptaków i schronienia dla nietoperzy, zakładając wzdłuż pnia opaski z falistej tektury oraz umieszczając owoce w torebkach z brązowego papieru pakowego. W razie pojawienia się mszyc opryskaj roślinę mieszaniną wody i szarego mydła.

Kiedy sadzić?

Najlepszy okres sadzenia Październik i w dniu Listopad
Zalecany okres sadzenia Styczeń i w dniu Marzec, Październik i w dniu Grudzień

W jakim miejscu?

Odpowiedni do / Nadaje się na Łąka
Rodzaj zastosowania Soliter, Sad
Mrozoodporność Mrozoodporna do -20,5°C (strefa USDA 6b) Zobacz mapę
Trudność uprawy Średniozaawansowany
Stanowisko Słońce
pH gleby Wrzosowa (kwaśna), Neutralna
Rodzaj gleby Gliniasto-pylasta (żyzna i lekka), żyzna, dobrze przepuszczalna gleba

Pielęgnacja

Opis przycinania Cięcie gruszy wykonuje się co 2–3 lata, z wyjątkiem form palisowanych, w przypadku których cięcie powinno być coroczne i powinno sprzyjać pąkom kwiatowym. Wykonuje się je od listopada do marca, poza okresem mrozów. Podczas cięcia, w razie potrzeby, usuwa się odrosty wyrastające u podstawy drzewa oraz wilki rozwijające się na jego pniu. Usuwa się martwe lub połamane gałęzie, a także te, które krzyżują się ze sobą. Przycinane są cienkie gałązki i niektóre gałęzie wewnętrzne, aby umożliwić cyrkulację powietrza i światła w środku. Przycinane są końce gałęzi nad pąkiem skierowanym na zewnątrz. Rany po cięciu smaruje się preparatem gojącym na bazie gliny. W czerwcu, gdy gruszki są już uformowane, przeprowadza się przerzedzanie: pozostawia się tylko dwa owoce w gronach, wybierając przede wszystkim gruszki znajdujące się na obrzeżach. Dzięki temu gruszki osiągną większy kaliber.
Przycinanie Zalecane przycinanie raz w roku
Okres przycinania Styczeń i w dniu Marzec, Czerwiec, Grudzień
Wilgotność gleby Świeża, żyzna, dobrze przepuszczalna gleba
Odporność na choroby Dobra
Zimowanie Może pozostać w gruncie

Ten artykuł nie ma jeszcze opinii; podziel się swoją jako pierwszy.

Podziel się swoją opinią →

Ostatnio oglądane produkty

Nadal szukasz odpowiedniego produktu?