Jabłoń Jonagold

Jabłoń Jonagold to mrozoodporna, silnie rosnąca i bardzo plenna odmiana. Wytwarza owoce o średnicy od 7,5 do 8 cm, z jasnozieloną lub żółtą skórką pokrytą czerwonym prążkowaniem. Ich żółty miąższ jest chrupiący, soczysty, słodki i lekko kwaskowaty. Zbiór przypada na październik, a owoce można przechowywać w chłodnym miejscu do stycznia. Jabłoń Jonagold nie jest samopylna. Nie nadaje się do uprawy w ciepłych regionach i klimacie oceanicznym.

Jabłoń Jonagold to odmiana wyselekcjonowana w 1953 roku na Uniwersytecie Geneva w Cornell w USA. Powstała ze skrzyżowania odmian Golden delicious x Jonathan. Do sprzedaży trafiła w 1968 roku.

Jabłoń Jonagold to drzewo o półwzniesionym pokroju, nadającym mu smukły i bardzo elegancki wygląd. Jest bardzo plenna. Przerzedzanie zawiązków jest niezbędne na początku owocowania, aby uniknąć drobnych owoców i wystąpienia chorób.
Jej liście są bardzo duże, owalne, lekko owłosione, z wierzchu brunatnozielone, a od spodu białawozielone i głęboko ząbkowane.
Kwitnienie w kolorze białoróżowym przypada na połowę kwietnia. Kwiaty nie są wrażliwe na przymrozki. Jabłoń nadaje się więc do uprawy we wszystkich regionach. Jako odmiana samosterylna wymaga obecności jabłoni kwitnących w tym samym okresie. Najlepiej sprawdzą się odmiany 'Starking Delicious', 'Melrose', 'Reine des Reinettes' oraz 'Ingrid Marie'.
Owocowanie rozpoczyna się wcześnie, już we wrześniu, a owoce można przechowywać w chłodnym miejscu (w piwnicy lub lodówce) do stycznia. Owoce o średnicy od 7,5 do 8 cm mają jasnozieloną lub żółtą skórkę pokrytą czerwonym prążkowaniem. Ich żółty miąższ jest chrupiący, soczysty, słodki i lekko kwaskowaty.

Jabłka te są szczególnie smaczne na surowo oraz w wypiekach. Można je oczywiście wykorzystać także do przygotowania musów, dań na ciepło, konfitur i galaretek, a także dań wytrawnych, na przykład w połączeniu z serami normandzkimi.