Mango

Mangifera indica, mangowiec, to drzewo owocowe pochodzące z Indii, o krótkim pniu, ale gęstej i zaokrąglonej koronie, o bardzo eleganckim pokroju. Wytwarza piękne, aromatyczne zimozielone liście. Jego owoc, mango, jest ceniony i lubiany zarówno ze względu na walory smakowe, jak i bogactwo witamin. We Francji można uprawiać go po prostu w doniczce jako roślinę ozdobną, nie licząc jednak na kwitnienie ani owocowanie. Roślina lubi bogaty substrat, dobrze przepuszczalny, ciepłe i wilgotne stanowisko. Najlepiej uprawiać ją w szklarni lub na werandzie, ewentualnie wystawiając ją na zewnątrz w ciepłej porze roku.

Mangifera indica należy do rodziny nanerczowatych. Pochodzi ze wschodnich Indii i Birmy, gdzie jest uprawiany od ponad 4000 lat. To drzewo zostało sprowadzone w XVI wieku do Afryki przez Arabów, a do Brazylii przez Portugalczyków. Jest powszechnie uprawiane we wszystkich krajach tropikalnych, między innymi w Afryce, na Reunionie i Mauritiusie, Seszelach, Antylach oraz w Brazylii. Mangowiec to duże drzewo, które w swoim naturalnym środowisku może osiągać od 10 do 25 m wysokości, a jego korona ma 20 m średnicy. Jego kora jest gładka, od ciemnobrązowoszarej po czarną. Jego zimozielone, naprzemianległe i całobrzegie liście, o podłużnym, spiczastym kształcie, mają od 15 do 35 cm długości i od 6 do 16 cm szerokości. Po roztarciu wydzielają zapach terpentyny, a ich barwa w miarę wzrostu zmienia się od pomarańczoworóżowej, przez jaskrawoczerwoną, aż po ciemnozieloną. Jest to roślina jednopienna, która wytwarza zarówno kwiaty męskie, jak i obupłciowe. Kwiaty mogą być zapylane przez wiatr lub pszczoły, choć drzewo jest zazwyczaj samopylne. Kwiaty są drobne, białoczerwonawe i zebrane w szczytowe grona. Każdy kwiat składa się z pięciu płatków, działek kielicha i pręcików otaczających zalążnię górną z jednym zalążkiem. Owocowanie następuje trzy do czterech miesięcy po wiosennym kwitnieniu. Pojawiają się wówczas podłużne pestkowce, osadzone na długiej szypułce, których wielkość znacznie różni się w zależności od odmiany. Gładka i wytrzymała skórka owocu w miarę dojrzewania przybiera barwę zieloną, żółtą lub szkarłatną i pokrywa się różnorodnymi plamami. Duża i spłaszczona pestka zawiera jedno nasiono otoczone włóknami, których ilość różni się w zależności od odmiany. Miąższ owocu, różniący się teksturą i smakiem w zależności od odmiany, zapewnia bogate, kremowe i soczyste doznania smakowe. 

Aby uprawiać mangowca w domu, posadź go w doniczce i chroń przed zimnem, najlepiej umieszczając go na werandzie lub w ogrzewanej szklarni, a nawet w mieszkaniu. W doniczce, jako roślina doniczkowa, osiąga około 1,5 m wysokości, początkowo o pokroju wyprostowanym, a następnie rozłożystym. Mangowiec lubi dużo światła, ale bez bezpośredniego nasłonecznienia, oraz piaszczysty, dobrze przepuszczalny substrat, który pozostaje świeży. Dzięki nowym liściom, których niezwykłe zabarwienie zmienia się z różowobrązowego w ciemnoczerwone, a następnie w zielone, stanowi niezwykle piękną roślinę doniczkową. Optymalna temperatura uprawy mangowca wynosi od 21°C do 26°C. Zimno mu szkodzi, gdy temperatura spada poniżej -1°C. Latem temperatura panująca w naszych wnętrzach w pełni mu odpowiada, a zimą wystarczy mu bardzo jasne pomieszczenie o temperaturze 15°C. Latem możesz przenieść go do ogrodu, w półcień, na dobrze osłonięte stanowisko. Jego zimowe kwitnienie w pomieszczeniach jest bardzo rzadkie, dlatego nie licz na owocowanie.