Migdałowiec Marcona

migdałowiec 'Marcona' (Prunus dulcis) to odmiana migdałowca pochodzenia hiszpańskiego, ceniona za wyjątkową jakość owoców. Nazywana „królową migdałów”, wyróżnia się wysoką wydajnością, późnym, różowym kwitnieniem w lutym oraz odpornością na choroby. Jej migdały, o twardej skorupce i zaokrąglonym kształcie, zawierają pojedyncze, słodkie i smaczne nasiono, cenione w cukiernictwie i idealne do przygotowywania turronu. Przystosowane do klimatu śródziemnomorskiego drzewo owocowe może również dobrze rosnąć w dużej donicy na słonecznym tarasie.

Migdałowiec (Prunus dulcis), należący do rodziny różowatych, pochodzi z zachodniej Azji, zwłaszcza z obszarów rozciągających się aż po Persję i Afrykę Północną. Jest uprawiany i często zdziczały w cieplejszych regionach Francji oraz na obszarach winiarskich. Rośnie na glebach obojętnych do wapiennych, kamienistych i suchych. W łagodnym klimacie, który najbardziej mu odpowiada, ten orzechowy gatunek owocowy jest dość łatwy w uprawie i wymaga niewielkiej pielęgnacji.

Odmiana 'Marcona' to stara odmiana hiszpańska pochodząca z prowincji Alicante. Słynie z wysokiej produktywności oraz szybkiego wchodzenia w owocowanie, zazwyczaj po 5 latach uprawy. Migdałowiec 'Marcona' tworzy drzewo o otwartym, rozłożystym pokroju, osiągające wysokość od 4 do 6 m i nieco mniejszą szerokość. Rośnie szybko. Liście są opadające, eliptyczne i lancetowate, mają od 8 do 13 cm długości, drobno ząbkowane brzegi oraz błyszczącą górną powierzchnię. Młode gałązki są początkowo zielone, z czasem stają się szarawe.

Kwitnienie migdałowca 'Marcona' przypadające na koniec lutego lub początek marca przynosi różowe kwiaty, pojedyncze lub zebrane po dwa, o średnicy od 3 do 4 cm. Kwiaty pojawiają się przed rozwojem liści, nadając drzewu spektakularny wygląd na początku wiosny. Przyciągają pierwsze owady zapylające w sezonie. Owocem jest podłużny i spłaszczony pestkowiec pokryty zieloną, aksamitną skórką, która w miarę dojrzewania wysycha i pęka, uwalniając pestkę. Twarda skorupka skutecznie chroni nasiono przed czynnikami zewnętrznymi. Migdały 'Marcona' mają zaokrąglony kształt i łagodny smak. Nasiono jest zawsze pojedyncze — u tej odmiany nie występują bliźniacze migdały.

Odmiana 'Marcona' nie jest samopylna i wymaga obecności odpowiednich zapylaczy, aby zapewnić dobre owocowanie. Jako zapylacze polecane są takie odmiany jak 'Texas', 'Ferraduel', 'Fournat de Breznaud', 'Guara', 'Filippo', 'Béraude' i 'Tournefort'.

Zbiór: migdały 'Marcona' osiągają pełną dojrzałość od końca sierpnia do października, zależnie od lokalnych warunków klimatycznych. Suche migdały zbiera się, gdy łuska, czyli zielona osłona otaczająca skorupkę, pęka i zaczyna się otwierać. Na tym etapie można zrywać migdały bezpośrednio z drzewa lub zbierać je po opadnięciu na ziemię. Po zbiorze zaleca się usunąć łuskę, a następnie suszyć migdały na słońcu na sicie lub przewiewnej powierzchni, aby zmniejszyć ich wilgotność i zapewnić dobre przechowywanie.

W kuchni: migdały 'Marcona' są cenione za łagodny i słodki smak. Często wykorzystuje się je w cukiernictwie do przygotowywania nugatów, drażetek i pralin, a także słynnego hiszpańskiego turronu. Ponadto można je spożywać na świeżo lub po wysuszeniu, a także dodawać do różnych potraw, nadając deserom i daniom wykwintny, pełen smaku akcent.

W ogrodzie: migdałowiec doskonale sprawdza się w śródziemnomorskim sadzie lub naturalnym ogrodzie, w którym można posadzić także śródziemnomorskie gatunki owocowe, takie jak nieśplik japoński, figowiec, chruścina oraz granatowce owocowe. Możesz również posadzić wokół niego czystki, lawendy i rozmaryny.