Śliwa mirabelka z Metzu (Mirabelle de Metz)

Śliwa mirabelka 'Mirabelle de Metz' to silnie rosnąca odmiana o dobrym, regularnym plonowaniu. Wytwarza małe, jajowate śliwki o złocistożółtej skórce, w słońcu pokrytej różowym rumieńcem. Ich delikatny miąższ jest bardzo aromatyczny i słodki, o miodowym smaku. Owoce dojrzewają w połowie sierpnia. Śliwa mirabelka 'Mirabelle de Metz' nie jest samopylna. Wykazuje odporność na choroby.

Za ojczyznę śliw uważa się Syrię, a nie Chiny. W czasach rzymskiej hegemonii w tym regionie różne miejscowe owoce, w tym śliwy, sprowadzono do Rzymu. Śliwa mirabelka 'Mirabelle de Metz' to bardzo stara odmiana, od dawna uprawiana w północno-wschodniej Francji.

To drzewo owocowe w naturalnych warunkach osiąga do 5 m wysokości. Ceniony jest jego krzaczasty pokrój, nadany przez rozłożyste gałęzie. Odpowiednio przycięte drzewo ułatwia zbiór owoców. Lubi słońce lub półcień, miejsce osłonięte od wiatru oraz każdy rodzaj żyznej, świeżej i głębokiej gleby, a nawet gleby ciężkie, ale bez wapnia.
Jego liście są owalne, prawie podłużne, ząbkowane i lekko omszone.
Kwitnienie rozpoczyna się wcześnie, w marcu, ale jest rozłożone w czasie. Drzewo pokrywa się wtedy całkowicie białymi kwiatami, które pojawiają się na pędach zeszłorocznych. Nie są one samopylne. W pobliżu należy posadzić inną śliwę, kwitnącą w tym samym czasie. Najlepiej sprawdzą się odmiany 'Reine-Claude dorée' lub 'Reine-Claude d'Althan'.
Małe śliwki są jajowate, złocistożółte, w słońcu pokryte różowym rumieńcem. Ich delikatny miąższ jest bardzo aromatyczny i słodki, o miodowym smaku.

Śliwki można jeść na surowo, prosto z drzewa, dodawać do sałatek owocowych, deserów i wypieków, a także podawać jako dodatek do mięs i innych dań. Przygotowuje się z nich oczywiście konfitury, ale także owoce w syropie, kompoty… Wytwarza się z nich również okowitę.